• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat Is Het Verschil Tussen Versterking En Straf?

In een perfecte wereld hoef je je geen zorgen te maken over opvoeding, maar alle ouders komen in situaties die interventie vereisen. Het doel van disciplinering is de ongewenste gedragingen te verminderen en de positieve keuzes die je kind maakt te verhogen. Zowel versterking als straf zijn manieren om dat doel te bereiken, maar de methoden hebben subtiele verschillen die de een beter geschikt kunnen maken voor je kind dan de ander.

Versterking Basis

Versterking focust op het verhogen van gewenste gedragingen bij je kind. Je versterkende actie helpt je kind leren wat je wilt dat hij doet. Versterking is ofwel positief ofwel negatief. Bij positieve versterking krijgt je kind iets positiefs voor het doen van het juiste. Je loopt hem misschien voor het helpen van zijn zusje haar schoenen te binden of beloont hem met een bezoek aan de ijswinkel voor het goed presteren op een toets. Negatieve versterking klinkt misschien als straf, maar is anders. Bij dit type versterking vermijdt het kind iets negatiefs door een positieve gedragskeuze te maken. Hij vermijdt bijvoorbeeld verlies van schermtijd-rechten door zijn huiswerk te maken.

Versterking Overwegingen

De motiverende actie of item moet iets zijn wat je kind leuk vindt of geniet, volgens Ira J. Chasnoff, M.D., schrijvend voor Psychology Today. Een speelgoed waar hij om niet geeft als versterkend item gebruiken, zal waarschijnlijk geen effect hebben. Stem af op de interesses van je kind en de dingen die hij waardeert om de beste motivatoren voor zijn positieve gedragingen te bepalen. Let op hoe hij reageert op acties, zoals lof, om te bepalen wat effectief is. De versterkende actie moet onmiddellijk na het gewenste gedrag plaatsvinden om effectief te zijn. Versterking vaak gebruiken betekent kleine negatieve gedragingen van je kind negeren ten gunste van het benoemen van de positieve gedragingen. Wanneer negatieve gedragingen ernstig zijn – als iemand in gevaar is of de actie je gezinswaarden grof negeert – moet je misschien een straftechniek gebruiken om het gedrag te elimineren.

Straf Basis

Straf steunt op een negatieve stimulus om ongewenste gedragingen te verminderen, volgens de American Academy of Pediatrics. Hoewel straf vaak een negatieve connotatie heeft, hoeft het niet schadelijk te zijn als correct gebruikt. Twee typen straf zijn verbaal berispen en lichamelijke straf, of fysieke pijn. Extinctie is een vergelijkbare disciplinemethode die iets wegnemt wat het kind leuk vindt of geen positieve versterking geeft na misgedrag. Time-out en wegnemen van bezittingen of privileges zijn twee veelvoorkomende typen extinctie. Een ander voorbeeld is een kind negeren na een kleine overtreding, zoals een wrokking, aangezien de aandacht van een volwassene – zelfs negatieve aandacht – soms een versterkende actie is.

Straf Overwegingen

Straf moet erop gericht zijn acceptabel gedrag te leren, en niet gebruikt worden als manier om wreke te nemen of schaamte te causeren. De American Academy of Pediatrics waarschuwt tegen fysieke straf die blijvende littekens achterlaat, schudden of rukken aan je kind betreft, of uit boosheid gedaan wordt. Privileges ontnemen of time-out gebruiken worden vaak als effectiever beschouwd dan klappen, vooral op de lange termijn. Het gevolg voor het ongewenste gedrag moet betekenisvol zijn voor het kind. Als je de extinctiestrategie gebruikt, kun je bijvoorbeeld de rijbewijsrechten van je tiener intrekken of een afspraakje voor je kind afblazen. Voor effectiviteit moet straf samen gaan met beloningen wanneer je kind zich passend gedraagt, volgens American Family Physician.