• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Tecken & van ADD bij kinderen

Aandachtsgebrekstoornis (ADD) is tegenwoordig bekend als aandachtsgebrek/hyperactiviteitstoornis (ADHD). Kinderen die aan deze stoornis lijden, kunnen onoplettend of hyperactief zijn. In veel gevallen wordt het kind beïnvloed door een combinatie van beide onoplettendheid en hyperactiviteit, wat een verscheidenheid aan symptomen kan produceren. Er zijn verschillende behandelmethoden voor ADHD die ontwikkeld zijn sinds de stoornis voor het eerst herkend werd.

De Feiten

ADD werd voor het eerst gedefinieerd in de 1980-editie van de Diagnostic Statistic Manual, DSM III. Deze handleiding bevat informatie over bekende psychiatrische aandoeningen en wordt als de standaard van diagnose in de geestelijke gezondheidszorg beschouwd. ADD werd initieel geclassificeerd als een stoornis die leidde tot concentratiestoornissen. Naarmate meer over ADD bekend werd, werd de aandoening uiteindelijk hernoemd tot ADHD in de 1987-editie van de DSM IIIR. Naast de nieuwe naam werd ADHD opgesplitst in drie verschillende typen.

Typen

Er zijn vandaag de dag drie hoofdtypen van ADHD. Het eerste type wordt geclassificeerd als voornamelijk onoplettend. Dit type ADHD omvat geen impulsief gedrag. Kinderen met dit type hebben meer concentratiestoornissen. Voornamelijk hyperactief-impulsief is het tweede type. Deze vorm leidt tot meer impulsief gedrag, maar concentratie is doorgaans niet beïnvloed. Een derde vorm is een combinatie van de eerste twee, wat resulteert in zowel impulsief gedrag als slechte concentratie.

Symptomen

Kinderen met de voornamelijk onoplettende vorm van ADHD hebben vaak een korte aandachtsspanne. Deze kinderen kunnen geneigd zijn tot dagdromen en worstelen om taken te voltooien. Onoplettende ADHD kan leiden tot onzorgvuldige fouten in werk. Hyperactief-impulsieve ADHD kan kinderen onrustig maken. Ze praten frequent tussen de beurten en onderbreken anderen. Het kan erg moeilijk zijn voor een kind met deze vorm om zit te blijven, zelfs als ze meerdere keren gezegd is. Een kind met gecombineerde ADHD toont een verscheidenheid aan deze symptomen.

Diagnose

Om gediagnosticeerd te worden met een type ADHD, moet een kind doorgaans een veelvoud aan symptomen vertonen over een minimale zesmaandenperiode. Aangezien er geen laboratoriumtesten zijn die kunnen bepalen of een kind beïnvloed is door ADHD, is observatie van symptomen cruciaal. Deze symptomen worden typisch waargenomen voordat het kind 7 jaar bereikt. Diagnose hangt ook af van het vertonen van symptomen in verschillende settings zoals school en thuis. Andere stoornissen worden uitgesloten voordat een ADHD-diagnose gesteld wordt.

Behandeling

Er zijn verschillende behandelopties beschikbaar voor kinderen met ADHD. Veel ouders vertrouwen op therapie voor kinderen beïnvloed door ADHD. Dit biedt de kans om verschillende gedragingen en emoties te verkennen terwijl het zelfvertrouwen wordt versterkt. ADHD-ondersteuningsgroepen zijn specifiek ontworpen om kinderen te helpen met de stoornis om te gaan. Omdat de kinderen in de groep allemaal aan dezelfde stoornis lijden, kan het een troostrijke manier zijn om verschillende issues te bespreken. Er zijn verschillende typen medicatie, waaronder Adderall en Ritalin, die gebruikt worden om de symptomen van ADHD te controleren.