• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Cognitieve leertheorieën bij kinderen

Sinds de jaren '60 verving het cognitivisme het behaviorisme als dominante leertheorie. Edward Tolmans onderzoek met ratten in doolhoven legde de basis dat dieren cognitieve kaarten van hun omgeving creëren om te leren. Hij gebruikte ook probleemoplossende ideeën uit de Gestaltpsychologie. Cognitieve leertheorieën herinnerden de psychologie, en verschillende psychologen droegen hun eigen theorieën bij.

Piaget's theorie van cognitieve ontwikkeling

Jean Piaget (1896-1980) identificeerde twee processen in zijn theorie: Proces van Cognitieve Ontwikkeling en Fasen van Cognitieve Ontwikkeling, nog steeds breed gebruikt. Het Proces hypothesizeerde dat baby's met twee reflexen geboren worden: assimilatie en accommodatie, die ze hun hele leven gebruiken om te leren en zich aan te passen. Assimilatie is het incorporeren van de omgeving in bestaande cognitieve overtuigingen. Accommodatie is het aanpassen van de cognitieve structuur om nieuwe ideeën te accepteren. Piaget's vier fasen: sensomotorisch (baby), preoperationeel (vroege kindertijd), concrete operationeel (lagere school), formeel operationeel (adolescentie tot volwassenheid).

Sociale Ontwikkelingstheorie (Vygotsky)

Lev Vygotsky (1896-1934) werkte tegelijkertijd met Piaget. Zijn Sociale Ontwikkelingstheorie legde de basis voor veel latere cognitieve theorieën. Hij stierf op 38-jarige leeftijd, dus veel van zijn werk is onvolledig. Vygotsky geloofde dat de gemeenschap (sociale interacties rondom het kind) een integraal rol speelt in cognitieve ontwikkeling. Lerend door sociale interactie en cultuur komt vóór intellectuele aanpassing. Zijn twee hoofdprincipes: de Meer Wijze Ander (MKO) en de Zone van Proximale Ontwikkeling (ZPO). De MKO is een oudere kind, leerling of volwassene waar een jong kind van leert. De ZPO is de begeleiding van de MKO die het jongere kind helpt hogere cognitieve functies te ontwikkelen.

Bruner's Drie Modi van Representatie

In 1966 publiceerde Jerome Bruner 'The Process of Education', gebaseerd op cognitief ontwikkelingsonderzoek bij kinderen, met de theorie van Drie Modi van Representatie: enactief, icoonisch, symboolmatig. Enactieve representatie is actie-gebaseerde informatie, zoals een baby die een rattle schudt, wat spiergeheugen creëert. Baby's leren het geluid te verwachten door eerdere ervaring. Icoonische representatie is visuele beelden die helpen leren, zoals diagrammen of illustraties. Symbolische representatie is de laatste ontwikkelingsfase: het leren van symbolen of taal. Bruner vindt taal noodzakelijk voor het begrijpen van abstracte concepten.