Tekenen & symptomen van emotionele handicap

Emotionele handicap, ook aangeduid als emotionele stoornis, komt het meest voor bij schoolgaande kinderen. Het kan zich op veel manieren manifesteren, die allemaal stressvol en uitdagend zijn voor zowel het kind als de ouder. Deze emotioneel gehandicapte kinderen vertonen vaak een verscheidenheid aan symptomen die schoolpsychologen leiden tot verkeerde diagnose zoals depressie, bipolaire stoornis, of zelfs een mate van verstandelijke handicap. Een verkeerde diagnose kan ertoe leiden dat een kind in ongeschikte speciaal onderwijsklassen wordt geplaatst, of zelfs behandeld wordt met verkeerde medicatie.

Problemen op school

Een leerling met emotionele handicap zal ernstige moeilijkheden op school ervaren. Een typische leerling kan de instructies van een leraar zelfstandig volgen en heeft geen probleem om hulp te vragen als dat nodig is. Een kind met een emotionele handicap heeft moeite om deze leeftijdsgematte instructies uit te voeren, en kan angstig zijn om hulp te vragen. Dit kan leiden tot onvermogen om op hetzelfde niveau te leren als leeftijdsgenoten, wat ertoe leidt dat het kind school ziet als een bron van ellende en verwarring. Dit leidt vaak tot slechte cijfers en overmatig afwezig zijn.

Problemen met anderen

Emotionele handicap kan nadelige effecten hebben op de vaardigheid van een kind om vrienden te maken en met anderen te interacteren. Een typisch kind kan een groep leeftijdgenoten benaderen, converseren en deelnemen aan hun activiteiten. Het kind met emotionele handicap wordt consequent afgewezen of genegeerd door deze leeftijdgenoten door een gebrek aan geschikte sociale vaardigheden, en kan zelfs gehaneid of beleedigd worden. Een emotioneel gehandicapt kind kan als onvolwassen of "wierd" worden gezien door andere kinderen van zijn leeftijdsgroep.

Problemen in gedrag

Een emotioneel gehandicapt kind wordt sociaal angstig en teruggetrokken in het openbaar. Wanneer ze geconfronteerd worden met risico's of beslissingen, hoe triviaal ook, worden ze gespannen en angstig. Ze hebben extreem laag zelfvertrouwen, en kunnen een vervormde werkelijkheidssensatie hebben, meestal verkiezend om in hun eigen fantasiewereld te leven. Deze kinderen internaliseren hun gevoelens en emoties vaak, en hebben moeite erover te praten wanneer ze gevraagd worden. Soms kunnen ze uithollen en anderen kwetsen uit angst en de wens om met rust gelaten te worden.

Problemen in ontwikkeling

Emotionele handicap zorgt er vaak voor dat kinderen ontwikkelingsmatig regresseren. Ze kunnen zich gedragen alsof ze veel jonger zijn, zelfs tot het punt van overmatige afhankelijkheid van anderen. Naarmate deze kinderen ouder worden, lopen ze risico op middelenmisbruik, hoewel ze door hun gebrek aan sociale vaardigheden minder geneigd zijn om drugs in een groepscontext te gebruiken.

Previous:

Next: