• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je kinderuitingen kunt berekenen

Kinderen ontwikkelen zich op verschillende snelheden, en taalgerelateerde vertragingen zijn onder de meest voorkomende typen ontwikkelingsvertragingen, volgens HealthyChildren.org. Terwijl sommige spraakvertragingen tijdelijk zijn, kunnen andere op een ernster probleem wijzen. Om de taalproductiviteit van een kind te bepalen, kan een kinderarts voorstellen om te werken met een spraaktaalpatholoog. De specialist kan het gebruik van een 'gemiddelde lengte van uiting' berekening om de taalvaardigheid van het kind te bepalen.

Wanneer een Spraaktaalpatholoog Betrekken

Het is normaal voor kinderen om zinnen te vormen die vreemd klinken, onjuiste grammatica te gebruiken en volwassenen te misbegrijpen, volgens spraaktaalpatholoog Caroline Bowen in het artikel 'Typische Spraak- en Taalverwerving bij Baby's en Jonge Kinderen'. Echter, het is niet normaal voor een kind om weinig interesse in communiceren te hebben, te stotteren, slecht oogcontact te hebben of alleen te herhalen wat jij zegt in plaats van eigen zinnen te vormen. Het kan nuttig zijn om een spraaktaalpatholoog kinderen te laten evalueren die dergelijk gedrag vertonen. Bowen stelt dat een specialist ook kan helpen bij kinderen die tonggebonden zijn, een aandoening klinisch bekend als ankyloglossia; fonologische stoornissen; gehoorstoornissen; ontwikkelingsstoornissen; of elke articulatiestoornis.

Morfemen en Uitingen

Om de uitingen van een kind te berekenen, evalueert een spraakpatholoog de morfemen en uitingen van een kind tijdens het spreken. Elk woord heeft ten minste één morfeem, of betekenis, volgens het Josephine Chen Center for Speech and Language Pathology. Bijvoorbeeld, het woord 'spelen' heeft één betekenis, of morfeem. Het woord 'gespeeld' heeft twee morfeemen: het woord 'spelen' en het '-de' aan het einde van het woord, wat de verleden tijd aanduidt. 'Morfemen' hebben betrekking op de individuele woorden die een kind spreekt, terwijl 'uitingen' verwijzen naar de zinnen die hij vormt, inclusief commando's en zinnen die geen koppelwerkwoord, of 'copula' werkwoord, bevatten, zoals: 'De kat bedoelt slecht tegen mij.'

Woorden die Tellen als Morfemen

Woorden die spraakpathologen tellen als morfeemen bij het berekenen van uitingen omvatten verkleinwoorden, zoals het woord 'poesje', evenals diverse soorten werkwoorden, volgens Missouri State University. Als een kind stottert, telt de spraakpatholoog het woord als het kind het voltooid heeft. Als een woord eindigt op '-end', '-de', '-en' of '-s', telt de vervoeging als een apart morfeem. Samengestelde woorden als 'zie-zaa' en 'doei-doei' tellen als een enkel morfeem. Woorden die afkortingen zijn, hebben twee morfeemen. Een spraakpatholoog telt een morfeem mogelijk niet als een kind een woord onnodig herhaalt, een tussendoorwerp maakt of een woord begint te zeggen, maar niet voortzet.

Berekenen van de Uitingen van een Kind

Spraakpathologen gebruiken de 'gemiddelde lengte van uiting' formule om de morfologische ontwikkeling van een kind te berekenen. Om te berekenen, deelt de specialist het totale aantal morfeemen dat een kind sprak door het totale aantal uitingen. Het Josephine Chen Center for Speech and Language Pathology stelt dat de gemiddelde lengte van uiting score van een gezond kind doorgaans dicht bij haar leeftijd ligt. Het is gebruikelijk voor een specialist om een steekproef van 100 uitingen te verzamelen om de score te berekenen. Sommige specialisten vergelijken de score van een kind met de stadia van taalontwikkeling die psycholoog Roger Brown identificeerde in het boek 'A First Language: The Early Stages' om de ontwikkeling van haar taalvaardigheden te bepalen. Een kind met een lage score voor zijn leeftijd kan een taalbeperking hebben, volgens de U.S. National Library of Medicine.