• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Feiten over igloes voor kinderen

In regio's waar winter een achtertuin vol sneeuw en ijs betekent, hebben veel kinderen ten minste een keer geprobeerd een igloo te bouwen. Het woord "igloo" is afgeleid van het Inuit-woord "iglu," wat sneeuwhuis betekent. Deze structuren van sneeuw en ijs, ontwikkeld door het Inuit-volk van Canada, zijn een belangrijk deel van Canadas geschiedenis en cultuur. Deze tijdelijke schuilplaatsen boden het Inuit-volk bescherming tegen het ijzige noordelijke klimaat.

Doel

De igloo werd door reizigers of jagers gebruikt als rustplaats en voor bescherming tegen stormen of bittere kou. Deze structuren waren nooit bedoeld als permanente huizen. Een grotere igloo had gezinnen tijdens de koudste wintermaanden kunnen huisvesten, maar tentachtige schuilplaatsen huisvesten hen tijdens de mildere zomermaanden. Vandaag de dag wonen de Inuit in traditionele huizen, gebouwd van hout of baksteen, maar igloes worden gebruikt als ze ver van huis op jacht zijn.

Constructie

Een igloo wordt gebouwd uit blokken sneeuw in de vorm van een koepel. Om een igloo te bouwen, moet je blokken sneeuw in een ring op de grond leggen. Elke volgende rij wordt iets naar binnen geneigd, zodat minder blokken nodig zijn naarmate je bouwt, en de vorm van een koepel ontstaat. De blokken die de muur en het dak van de igloo vormen, worden met een mes of zaag gesneden en hellen zachtjes naar binnen naarmate ze de top van het dak bereiken. Sneeuw wordt gebruikt om eventuele gaten of scheuren te vullen, en voor isolatie. Afhankelijk van de grootte van de igloo, kunnen de Inuit meestal een igloo in ongeveer 30 minuten bouwen. Binnen zijn slaapplatforms gemaakt van blokken ijs en bedekt met bont. De top van de igloo heeft vaak een klein gat zodat de rook kan ontsnapen als de bewoners een vuur maken. Een kleine opening blijft aan de basis van de igloo als deur, en deze is meestal net groot genoeg om door te kruipen.

Grootte

Als je vandaag de dag door het Arctische gebied reist, is het onwaarschijnlijk dat je een Inuit-gezin in een igloo ziet wonen, omdat ze geen gangbare woonvorm meer zijn. Traditioneel varieerden igloes in grootte van heel kleine één-persoons schuilplaatsen voor overnachtingen, tot grote ceremoniële gebouwen bestaande uit veel kleine igloes die met elkaar verbonden waren. Grotere, meer permanente igloes bereikten afmetingen van 4 meter diameter en ongeveer 3 meter hoog.

Warmte

Een goed gebouwde igloo die een lamp of een klein vuur bevat, kan de binnentemperatuur tot 18 graden Celsius warmer maken dan de buitentemperatuur. Wanneer lichaamswarmte erbij komt, is het interieur van een igloo eigenlijk comfortabel. De blokken ijs en sneeuw houden de koude wind buiten. Omdat ijs een isolator is, absorbeert het warmte, als een deken. Dekens maken geen eigen warmte, maar als je jezelf in een deken wikkelt, vangt het de warmte op die je lichaam produceert, wat je warm houdt zelfs als de temperatuur buiten de deken koud is. De ijs- en sneeuwmuur van de igloo werkt op dezelfde manier. Je kunt je afvragen hoe het interieur van een igloo niet smelt. De muren smelten wel, maar dit maakt de igloo eigenlijk sterker. Dit komt omdat het gesmolten ijs en sneeuw van de binnenmuren uiteindelijk in contact komt met de koudere sneeuw en ijs aan de buitenkant van de igloo. Dit koudere ijs en sneeuw zorgt ervoor dat het water weer bevriest, dus de igloo, die begint als blokken sneeuw, verandert in ijs, wat een sterker structuur creëert dan eentje van sneeuw.