• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Scheve baarmoeder en het risico op miskraam

Veel vrouwen vragen zich af of een retroverte baarmoeder (ook wel een getilte of scheve baarmoeder genoemd) een factor kan zijn in miskraam of zwangerschapsverlies. Meestal is het antwoord nee, maar er zijn ongebruikelijke situaties waar je je van bewust moet zijn.

Bijvoorbeeld, miskraam kan optreden als je een zeldzame complicatie van een retroverte baarmoeder ontwikkelt, een geïncarcererde baarmoeder. Hoewel ernstig, kan het probleem meestal opgelost worden als het tijdig herkend wordt.

Wat is een retroverte baarmoeder?

Normaal zit de baarmoeder horizontaal over de blaas. In het geval van een scheve baarmoeder is de baarmoeder achterover gedraaid naar de ruggenmerg en het rectum.

Over het algemeen beschouwen artsen een retroverte baarmoeder als een normale variatie. Het komt voor bij ongeveer één op de vijf vrouwen.

Een getilte baarmoeder zou geen problemen hoeven te veroorzaken en vereist zelden behandeling. Sommige vrouwen met retroverte uteri ervaren wel pijn tijdens seks, vooral in bepaalde posities.

Een retroverte baarmoeder beïnvloedt normaal gesproken niet de vruchtbaarheid van een vrouw noch haar ervaring van de bevalling.

Impact tijdens de zwangerschap

Tijdens de eerste trimester kun je rugpijn of moeite met plassen ervaren door een retroverte baarmoeder. Deze kunnen echter ook symptomen zijn van elke zwangerschap. In de meeste gevallen zal een retroverte baarmoeder op een gegeven moment tijdens de zwangerschap de normale positie aannemen.

Als je baarmoeder retroverte is, kan je arts, verloskundige of echotechnicus moeilijker de foetale hartslagen vinden met een foetale dopplerapparaat tijdens de eerste trimester. Naarmate je baarmoeder groeit, lost het probleem zich meestal op.

Geïncarcererde baarmoeder

In zeldzame gevallen raakt de groeiende baarmoeder vastgeklikt door de bekkenbotten en kan niet uit het bekken bewegen. Dit is een aandoening bekend als een geïncarcererde baarmoeder.

Een geïncarcererde baarmoeder kan een miskraam in de tweede trimester veroorzaken. Als de zwangerschap doorgaat in de derde trimester, kunnen andere zwangerschapscomplicaties optreden, waaronder uterusruptuur of vroeggeboorte.

Intra-uteriene groeivertraging van de foetus kan ook optreden. Als de baarmoeder niet goed vergroot, beperkt dat hoeveel de foetus kan groeien. Een geïncarcererde baarmoeder kan ook complicaties voor de moeder veroorzaken, waaronder bloedstolsels, nierdysfunctie, of blaasproblemen.

Een geïncarcererde baarmoeder hebben is extreem zeldzaam, het treedt op in slechts ongeveer 1 op de 3.000 zwangerschappen. Het wordt niet als factor beschouwd in onverklaarde miskramen in de eerste trimester.

Symptomen van een geïncarcererde baarmoeder ontwikkelen zich typisch rond 14 tot 16 weken gestatie en kunnen omvatten:

• Buikpijn
• Verstoppings
• Moeite of onvermogen om te plassen (dit heet urineretentie)
• Ongevoel in je rectale gebied
• Urinaire incontinentie

Als je gynaecoloog zich zorgen maakt over een geïncarcererde baarmoeder, zullen ze een intern onderzoek en een echografie uitvoeren, evenals magnetische resonantie imaging (MRI).

Zolang je minder dan 20 weken zwanger bent, kunnen artsen meestal je baarmoeder handmatig op de juiste plek terugbrengen. Minder vaak is een chirurgische procedure nodig.

Overige factoren en oorzaken

Soms is een baarmoeder getilte door littekenweefsel of bekkenadherenties. Deze adherenties kunnen veroorzaakt worden door:

• Endometriose. Endometriose is een aandoening waarbij weefsel dat lijkt op de slijmvlies van de baarmoeder, groeit buiten de baarmoedercaviteit. Het weefsel wordt meestal gevonden op de buitenkant van de baarmoeder, de eierstokken, de bekkenholte, en de blaas.
• Bekkenontsteking (PID). PID is een infectie veroorzaakt door bacteriën en is meestal seksueel overdraagbaar. Bacteriën kunnen ook in de bekkenorganen geïntroduceerd worden tijdens medische procedures, zoals het plaatsen van een intra-uterien device (IUD). Dit is echter veel minder vaak dan seksueel overdraagbare PID.
• Bekkenchirurgie. Eerdere bekken- of buikchirurgie, zoals laparoscopie voor endometriose, kan adherenties laten groeien in gebieden die tijdens de procedure beïnvloed zijn.

Ovariële cysten, meerlingzwangerschappen (bijv. tweelingen of drillingen), myomen op de achterkant van de baarmoeder, en aangeboren baarmoederafwijkingen kunnen ook het risico op een geïncarcererde baarmoeder verhogen.

Terwijl er enkele mogelijke risicofactoren zijn, zijn er ook rapporten van vrouwen zonder bekende risicofactoren die een geïncarcererde baarmoeder ontwikkelden tijdens de zwangerschap.

Een woord van Verywell

Als je verteld bent dat je een retroverte baarmoeder hebt en je je zorgen maakt over de positie van je baarmoeder (ongeacht of je zwanger bent of een zwangerschap plant), praat met je arts.

Een gynaecoloog kan de aandoening uitleggen en je verzekeren dat, in de overgrote meerderheid van gevallen, de anatomische variatie niet interfereren met een normale zwangerschap.