Advies aan mezelf de tweede keer

Zwanger zijn voor de tweede keer leek niet op mijn herinnering (fantasie?) van de eerste keer. Ik voelde me veel ziekter, meer uitgeput, en de extra stress van een actieve kleuter verzorgen terwijl ik een wriggelende foetus voedde, weegde zwaar op mijn pijnende spieren. Emotioneel was ik verheugd dat ons gezin groeide en ik was enthousiast om mijn zoon als grote broer te zien. Fysiek was ik dood.

Het ene voordeel van een veteran te zijn was dat ik minder angst had. Ik wist wat ik kon verwachten – de slaaploze nachten, de wonde tepels, de natte noedel van een pasgeborene genesteld op je borst. Ik voelde me ook competent als moeder, net na de eerste twintig maanden van het leven van mijn zoon als zijn primaire verzorger doorlopen te hebben.

Maar er zijn vijf dingen die ik had willen weten (of had willen geloven) die mijn leven met baby #1 makkelijker hadden gemaakt. Ik zal mezelf eraan herinneren in de komende weken toen ik een nieuw stadium van moederschap betreed met twee onder twee.

Baby's zijn zacht.

Als je een baby uit het ziekenhuishuis haalt, voel je je verantwoordelijk voor het kwetsbaarste ding ter wereld. De waarheid is dat de baby veel veerkrachtiger is dan je je kunt voorstellen. Nieuwe mama's worstelen vaak met zenuwachtige gedachten over lutjes, eten, poepen, slapen, etc. Je baby's zullen opgroeien en bloeien ongeacht een paar slechte lutjes, waterige poepjes en projectiel spugen. Kalm aan.

Zorg voor jezelf.

Moeders nemen veel verantwoordelijkheid op zich en voelen zich vaak schuldig dat ze niet genoeg doen of niet goed genoeg doen. Geef jezelf een pauze. Huur een oppas. Afspraak met een vriendin voor koffie. Giet je uit op comfortabele pyjama's als dat je huidige dagelijkse uniform is. Wees geen martelaar. Je kinderen zullen in nog betere handen zijn als je uitgerust, kalm en goed over jezelf bent. Prioriteer je geestelijke gezondheid en beschouw een gefrustreerde toestand niet als een eerteken.

Let niet op wat andere mensen denken.

Iedereen zal een mening hebben over wat je goed doet en wat je fout doet. Vanaf het moment dat ik mijn eerste zwangerschap aankondigde, werd ik bekritiseerd voor wat ik at, droeg, en deed wat mijn baby kwaad kon doen. Ik voelde me vernield en verslagen voordat ik überhaupt bevallen was. Nu weet ik om die reacties te negeren en niet ter harte te nemen. Jij bent de enige autoriteit als het gaat om het begrijpen wat je kind nodig heeft.

Alles is een fase.

Er zijn momenten geweest dat ik dacht dat de wereld zou eindigen. Wekenlang toen mijn zoon niet wilde slapen, ziekten en virussen die ons hele gezin nauwelijks functionerend lieten, en humeurswisselingen die zo hevig waren dat ik alleen in bed wilde kruipen en huilen. En toen waren er momenten dat ik euphorisch was. Ik voelde me overweldigd door de hoeveelheid liefde die in mijn poriën ziep en ik kon mijn geluk niet geloven dat dit mijn leven was. De zwengingen in emoties zijn genoeg om iedereen manisch te maken. Verklein de harde tijden en onthoud dat ze voorbijgaan. Geniet en suikelen in het goede.

Mama's zijn krijgers.

Als de afgelopen twee jaar me iets hebben geleerd, dan is het dat ongeacht de situatie, het in onze evolutionaire natuur ligt om de occasie aan te pakken. Als dingen moeilijk worden en je je onmachtig voelt om de obstakels die op je pad komen te hanteren, dat is het moment dat je wonderbaarlijk doorbreekt. Dat is het moment dat je diep inademt, een dubbele espresso opstort en in de modder gaat. Onderschat je vaardigheden niet. Je bent sterker dan je weet.

Ik hoop dat ik als moeder van twee mijn eigen advies kan opvolgen en de vroege jaren met gemak en gratie doorstaat. Natuurlijk zullen er tijden zijn dat ik niet kan. Dat ik niet wil. Maar na de hoge pieken en diepe dalen van het verzorgen van een baby tot kleuter te hebben ervaren, voel ik me meer toegerust en voorbereid om de uitdagingen van nu aan te pakken met een nieuw perspectief.

Gerelateerd: Do's en Don'ts van het thuiskompen van je tweede baby

Previous:

Next: