Sandifer-syndroom: oorzaken, symptomen, behandeling
Het Sandifer-syndroom is een zeldzame gastro-oesofageale aandoening die door baby's en jonge kinderen wordt ervaren. Hoewel de symptomen – die plotselinge rukbewegingen kunnen omvatten die op een aanval lijken – aanvankelijk alarmant kunnen zijn, is het gelukkig iets dat met de juiste behandeling en zorg beheerst kan worden.
De prognose voor kinderen is goed, wat vaak als een verlichting komt voor bezorgde ouders.
Hier is wat je moet weten over het syndroom, inclusief symptomen, diagnose, en hoe het te behandelen.
Wat is het Sandifer-syndroom?
Het Sandifer-syndroom is een zeldzame ziekte die voornamelijk door kinderen wordt ervaren. Het syndroom werd voor het eerst in 1964 genoemd en er wordt nog steeds onderzoek gedaan om meer te leren over wat het is en hoe het kinderen beïnvloedt.
Het Sandifer-syndroom wordt vaak beschouwd als een complicatie van gastro-oesofageale reflux, en soms van een hiatushernia. Echter, de symptomen verschijnen meestal als neurologisch, met torticollis (abnormale positie van het hoofd en de nek), rugverbogen, en dystone bewegingen (onvrije spierbewegingen) als de meest prominente kenmerken.
Volgens het Genetic and Rare Diseases Information Center (GARD) is de prevalentie van het Sandifer-syndroom op dit moment onbekend, en wordt het meest ervaren door baby's en jonge kinderen.
Symptomen van het Sandifer-syndroom
De hoofdsymptomen van het Sandifer-syndroom omvatten draaiende en rukkende bewegingen van de rug, nek, en ledematen. Deze bewegingen kunnen plotseling opkomen, ouders verrassend en hen geschokt en bang makend.
Deze plotselinge bewegingsperiodes kunnen een paar minuten duren – 1 tot 3 minuten, volgens het Genetic and Rare Diseases Information Center (GARD) – en kunnen tot 10 keer per dag voorkomen. Meestal gebeuren deze bewegingen nadat het kind heeft gegeten en refluxsymptomen getriggerd zijn.
Symptomen kunnen verschillen van kind tot kind, en van de ene episode tot de andere, maar de symptomen kunnen omvatten:
Meest voorkomende symptomen
- Abnormale hoofdbewegingen
- Torticollis-symptomen
- Abnormale houding, inclusief rugverbogen
- Onvrije spiercontracties
- Gastro-oesofageale reflux
- Abnormale oogbewegingen
Minder voorkomende symptomen
- Braken
- Hematemes (bloed braken)
- Slecht drinken/eten
- IJzertekortanemie
- Ontwikkelingsachterstanden
- Groeiachterstanden
- Irritabiliteit
Oorzaken
Hoewel de symptomen van het Sandifer-syndroom neurologisch van aard kunnen lijken, en zelfs op aanvalssymptomen kunnen lijken, worden de symptomen getriggerd als reactie op onderliggende maag-darmklachten die baby's en jonge kinderen vaak ervaren, specifiek reflux.
"De dystone bewegingen zijn duidelijk geassocieerd met gastro-oesofageale reflux, maar het pathophysiologische mechanisme is niet duidelijk begrepen," legt het Genetic and Rare Diseases Information Center (GARD) uit.
Waarom de specifieke symptomen van het Sandifer-syndroom zo verschijnen zoals ze doen, wordt nog steeds onderzocht, maar sommige studies hebben aangegeven dat de rukkende bewegingen en rugverbogen symptomen de manier van het kind zijn om de pijn van reflux te managen.
"Verschillende studies hebben aangegeven dat de dystone houding een pathologische reflex is getriggerd als reactie op buikpijn veroorzaakt door gastro-oesofageale reflux en oesofagitis," legt het Genetic and Rare Diseases Information Center (GARD) uit. "Hoewel tegenstrijdige resultaten zijn verkregen, hebben sommige auteurs gesuggereerd dat de dystone houding verlichting biedt van buikpijn."
Diagnose van het Sandifer-syndroom
Hoewel het Sandifer-syndroom zelf behandelbaar is en een goede prognose heeft, kunnen de symptomen lijken op andere, ernstigere aandoeningen, dus het is belangrijk dat je een juiste diagnose krijgt als je kind symptomen vertoont.
Het Sandifer-syndroom wordt helaas vaak verkeerd gediagnosticeerd, met infantiele spasmen, epilepsie of paroxysmale dystonie als enkele van de meest voorkomende misdiagnoses.
Als je vermoedt dat je kind het Sandifer-syndroom kan hebben, moet je spreken met je kinderarts, die je kan doorverwijzen naar een specialist, zoals een kindergastroenteroloog. Ze kunnen je ook doorverwijzen naar een kinderneurologo, om aandoeningen zoals epilepsie uit te sluiten.
Een juiste diagnose voor het Sandifer-syndroom krijgen zal waarschijnlijk als een verlichting voelen, en de stoornis zo vroeg mogelijk aanpakken is belangrijk zodat je kind verlichting kan ervaren van hun storende symptomen.
Behandeling
Behandelingen voor het Sandifer-syndroom gaan meestal over het behandelen van de onderliggende oorzaak van de symptomen: gastro-oesofageale reflux. Deze behandelingen kunnen voedings- en leefstijlveranderingen, medicijnen, en in zeldzame omstandigheden, chirurgie omvatten. Je arts zal je opties uitleggen en je helpen een zorgplan te ontwikkelen voor je kind.
De Amerikaanse Academie voor Kindergeneeskunde (AAP) heeft enkele nuttige tips voor het managen van gastro-oesofageale reflux.
Voedingsveranderingen voor baby's
- Houd je baby rechtop na het voeden
- Laat je baby vaker boeren
- Overweeg kleinere, vaker maaltijden zodat je kind een makkelijkere tijd heeft verteerend
Voedingsveranderingen voor peuters of kinderen
- Verminder vette of gefrituurde voedingsmiddelen
- Overweeg reflux-triggers te vermijden, zoals pepermunt, cafeïne, of tomatensaus
- Bepaalde asthmamedicijnen kunnen refluxsymptomen verergeren; praat met je arts over het wijzigen van medicijnen
Medicijnen
Als deze methoden niet helpen om symptomen te verminderen, kan je arts medicijnen aanbevelen die werken door de refluxsymptomen te verlagen door de zuurinhoud in de maag van je kind te verlagen of te neutraliseren.
Afhankelijk van de behoeften en leeftijd van je kind, kunnen dit medicijnen zijn zoals antacida, histamine-2 receptor antagonisten, en protonpompremmers (PPI's).
Chirurgie
In zeer zeldzame gevallen kan je kind chirurgie nodig hebben voor reflux geassocieerd met het Sandifer-syndroom.
De meest voorkomende chirurgische procedure die voor baby's en jonge kinderen wordt gebruikt, heet fundoplicatie, waarbij het bovenste deel van de maag om de slokdarm wordt gewikkeld, wat de kansen vermindert dat voedsel uit de maag terugkomt.
Een woord van Verywell
Als je ouder bent van een kind dat zich presenteert met zorgwekkende gezondheidssymptomen, zoals die consistent met het Sandifer-syndroom, is het natuurlijk dat je je hoogst bezorgd voelt, en misschien zelfs in paniek. Het is belangrijk dat je het Sandifer-syndroom niet zelf diagnosticeert, en dat je zodra je een juiste diagnose hebt, de aanbevelingen van je arts nauwgezet volgt.
Echter, hoewel het stressvol is en de symptomen van buitenaf erg zorgwekkend kunnen lijken, zijn Sandifer-symptomen meestal goed behandelbaar en lossen ze meestal snel op wanneer de gastro-oesofageale reflux van een kind goed aangepakt wordt.
Houd er rekening mee dat je zodra je de diagnose van je kind in handen hebt, en je je verzekerd voelt dat deze symptomen zullen verdwijnen met de juiste behandeling, je nog steeds veel vragen en zorgen kunt hebben, vooral als de meest zorgwekkende symptomen niet direct oplossen. Onthoud dat je arts en medisch team er zijn om je vragen te beantwoorden, en je moet niet aarzelen om contact op te nemen.
-
Wanneer je solliciteert op banen, vragen gezinnen je vaak om een CV mee te nemen naar het sollicitatiegesprek. Die CV goed krijgen kan het verschil betekenen tussen een baan krijgen of in de papierbak belanden. We maken allemaal fouten op onze CVs, -
Zodra je peutertje begint met echt voedsel te eten, kun je kortorderkok toevoegen aan je (lange) lijst met ouderschapstaken. Maar je peutertje een apart diner serveren om zijn pintgrote smaak te bevredigen, en daarna een tweede maaltijd maken voor je -
Aan het einde van een drukke weekend met voetbal, verjaardagsfeestjes en boodschappen, hebben we vrienden van het gezin over voor diner. De kinderen zijn, kortom, dol: rondrennen, speelgoed uit alle manden halen, en springen van bank naar stoel en te
