• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De rol van de vader in het borstvoedende gezin

De rol van de vader in het borstvoedende gezin

Veel mannen geloven ten onrechte dat borstvoeding strikt beperkt is tot vrouwen en baby's. Ze zien hun rol als die van een passieve of neutrale buitenstaander die weinig invloed heeft op het proces. Een veelvoorkomende klacht van vaders van borstvoedende baby's is dat ze zich uitgesloten voelen van de intimiteit van het voedingsduo. Maar vaders hebben eigenlijk enorm potentieel om het succes van borstvoeding te faciliteren of te ondermijnen. Het begrijpen van het belang van hun rol is de eerste stap om vaders uit te rusten om hun borstvoedende partners te helpen.

De toon in het gezin zetten

Het eerste wat een vader kan doen om succes te bevorderen, is een positieve gezinsatmosfeer ten aanzien van borstvoeding creëren. Als hij borstvoeding ziet als een positief verschil maken in de gezondheid en het welzijn van zijn baby en als een hoge prioriteit voor zijn partner en kind, zal deze houding de gewenste toon zetten voor het bereiken van succes. Als praktische zaak: borstvoedende baby's moeten hun moeders waar mogelijk vergezellen. Een vader die de continue aanwezigheid van een baby als inbreuk op zijn privacy ziet, zal borstvoeding subtiel ondermijnen. De vader die van nature aanneemt dat zijn baby het stel zal vergezellen naar restaurants, films, dinerfeestjes, en vergaderingen, heeft borstvoeding zijn stevige ondersteuning gegeven. Hoewel een paar mannen hun partners daadwerkelijk overtuigen om te borstvoeden, is vaker de motivatie van de moeder om te voeden groter dan de toewijding van de vader. Maar er is een groot verschil tussen een man die instemt met het borstvoeden van zijn partner en een man die bewust een sfeer van succes creëert.

Ondersteuning en moediging geven

Borstvoeding kan emotioneel veeleisend, fysiek uitputtend, en ongemakkelijk zijn. Practisch alle nieuwe moeders ervaren twijfels over hun vermogen om te zorgen voor een onmachtige pasgeborene. Borstvoedende moeders hechten extra vrees aan de adequateheid van hun melkvoorraad, de correctheid van hun borstvoedingstechniek, of hun vermogen om lactatieproblemen te overwinnen. Vaders kunnen een sleutelrol spelen in het versterken van het vertrouwen van hun borstvoedende partner door hen te overspoelen met complimenten, hun inspanningen te prijzen, en moedigende woorden aan te bieden. Deze ondersteunende rol kan bijzonder moeilijk zijn wanneer een vrouw diep uitgeput en ontmoedigd is. Als een vrouw onder extreme stress staat, weet een man misschien niet hoe hij zijn partner het beste kan steunen. Hij kan onzeker zijn of ze wil horen: "Geef niet op; je kunt het!" of "Je hebt je best gedaan. Het is oké om over te stappen op flesvoeding." Als je niet zeker bent hoe je op je partner moet reageren, probeer dan uit te leggen dat je niet precies weet wat je moet zeggen, maar dat je haar op elke manier wilt steunen. Alleen een geluidsbord zijn is misschien alles wat ze op een specifieke dag nodig heeft. Je kunt waardevol perspectief, onbevlekte oordeelvorming, of zelfs een gevoel voor humor bieden dat spanning ontspant. Andere keer kun je concrete hulp mobiliseren voor een borstvoedingsprobleem door de huisarts, een lactatieconsulent, het ziekenhuis waar je baby geboren is, of La Leche League te bellen.

Praktische hulp bieden

Een vader kan op zoveel manieren helpen dat het moeilijk is te begrijpen waarom veel mannen zich uitgesloten voelen wanneer hun vrouwen borstvoeden. Een vader kan naar de baby gaan wanneer hij of zij wakker wordt en de hongerige zuigeling naar zijn vrouw brengen. Terwijl de moeder voedt, kan hij haar een voedzaam drankje inschenken, haar schouders masseren, haar complimenteren, en liefdevol zijn voedende baby bewonderen. Na de eerste borst kan hij de baby laten buikje en helpen de zuigeling te wekken voor de tweede borst. Wanneer de voeding voltooid is, kan de vader de zuigeling verwisseren en hem of haar neerleggen om te slapen.

Ik ontmoette onlangs een geweldige vader die een commitmaat maakte om maandags vrij te nemen om meer tijd met zijn baby door te brengen en zijn vrouw wat extra rust te gunnen. Op maandagen voerde hij alle babyverzorging uit behalve de voedingen, beantwoordde de telefoon en beschermde zijn vrouw, liet haar even op zich gaan als ze dat wenste, en was aanwezig voor morele steun en gezelschap. Maandagen bleken meer dan een cadeau voor zijn vrouw: ze gaven deze man de kans om zijn vertrouwen in zijn rol als vader op te bouwen, en hielpen hem een unieke relatie met zijn baby te vestigen.

Een relatie opbouwen met de baby

Hoewel de wederkerige interactie tussen een borstvoedende baby en haar moeder een van de sterkste banden in de natuur is, vermindert dit niet het belang van de vroege relatie van een baby met haar vader. In plaats van zich uitgesloten te voelen van de voedingsrelatie, kunnen en moeten vaders hun eigen unieke band met hun baby cultiveren. Er is recent veel geschreven over het enorme probleem van "vaderhonger" onder Amerikaanse kinderen. Als gevolg van scheiding, eenoudergezinnen, en emotioneel afwezige vaders, groeien talloze kinderen op met weinig of geen contact met hun vaders. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk een vader is in het leven van zijn kinderen. Vandaag de dag wonen bijna 40 procent van de Amerikaanse kinderen niet met hun vader. Niet alleen is vaderloosheid geworden de enkele belangrijkste determinante van kinderarmoede, vaderloze kinderen lopen een verhoogd risico op geweld, criminele activiteit, drugsmisbruik, schoolse mislukking, lidmaatschap van een bende, en andere maatschappelijke problemen. Kinderen verdienen het recht om een gezonde, liefdevolle relatie met twee ouders te hebben, en vaders verdienen de waarheid over hun vitale rol te weten. We hebben erin gefaald om aan mannen te communiceren hoe belangrijk ze zijn in het leven van hun kinderen, vanaf de geboorte af.

Als vader, begin met verbinden met je kind door aanraking, een van de krachtigst ontwikkelde zintuigen bij de geboorte. Je kunt je baby vasthouden, dragen, wiegen, aaien, masseren, en strelen, en haar laten inslapen tegen je blote borst. Pasgeborenen kunnen het best zien op een afstand van twintig tot dertig centimeter. Wanneer je baby in een rustige alert toestand is, is ze het meest receptief voor visuele betrokkenheid. Ze kiest ervoor om naar het menselijke gezicht te kijken boven elke andere visuele stimulus. Ze herkent al je stem van het horen ervan terwijl ze in de baarmoeder was. Baby's reageren het best op een hogere toon, dus wees niet verlegen om babytje met haar te praten. Ze zal het leuk vinden. Je kunt voor haar zingen, voor haar lezen, of grappige geluiden maken. Binnen een paar maanden perceperen baby's hun vaders al als hoofdbronnen van spel en motorische beweging, anders – maar niet minder belangrijk dan – moeders. Als je vrouw bekwamer is in troosten, baden, luierveranderen, en entertainen van je baby, laat je je niet verleiden om haar de hoofdverzorger te laten zijn. Leg in plaats daarvan uit dat je bekwaam wilt worden in het zorgen voor en voeden van je baby. Vraag haar je te laten zien hoe je bepaalde babyverzorgingstaken uitvoert. Regelen dat je je baby alleen verzorgt, beginnend met heel korte periodes, totdat je voelt dat je niet "gered" hoeft te worden door de moeder van de baby. Vaders vertellen me dat er een groot verschil is tussen "op mijn eigen – alleen ik en de baby" en slechts "helpen," met Mama die over hun schouder kijkt of ze alles goed doen.

Mama, kom niet direct je partner redden zodra je baby begint te huilen. Geef vader kansen om de baby te kalmeren of te entertainen of haar in slaap te zingen. Maak je minder zorgen over of hij "dingen goed doet," zolang hij "het goede ding doet." Een wijze moeder besloot haar man niet te corrigeren toen hij de wegwerpluier van de pasgeborene de eerste keer achterstevoren aan deed. Een liefdevolle poging van een vader om deel te nemen aan babyverzorging is belangrijker dan of de kledingknopen in de juiste richting zitten.