• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Veranderingen en uitdagingen in borstvoeding: tanden, bijten, slaap en meer

Veranderingen en uitdagingen in borstvoeding: tanden, bijten, slaap en meer

Leer over veranderingen in borstvoedingsgewoontes en -patronen, en borstvoedingsuitdagingen die je vroegtijdig en als je baby ouder wordt dan 6 maanden of 1 jaar kunt tegenkomen, zoals tanden krijgen, bijten, niet door de nacht slapen, één borst prefereren, en stoelgangproblemen.

Veranderende borstvoedingspatronen

Naarmate je in het voeden na de pasgeborenenperiode instroomt, kun je verwachten dat de routine van je baby voorspelbaarder wordt. Stapelsgewijs zal hij langere intervallen tussen voedingen hebben en minder keer per vierentwintig uur voeden. Hij kan bij sommige voedingen opmerkelijk efficiënt voeden of aan de borst blijven liggen voor comfort en veiligheid. Hoewel baby's voedingspatronen wijd uiteenlopen, zullen ten minste zeven voedingen per dag en één voeding 's nachts waarschijnlijk zijn voor enkele maanden. Je beste strategie voor langetermijn borstvoedingssucces is om zoveel mogelijk in de nabijheid van je baby te blijven en hem op verzoek te blijven voeden.

Baby's stoelgang

Ergens tussen de één en twee maanden is het gebruikelijk voor borstvoeding-gevoede baby's om minder frequente stoelgang te hebben. Voor veel moeders is dit een welkome verandering ten opzichte van de vroege weken, toen zuigelingen na elke voeding stoelgang konden hebben. Je baby kan verschillende dagen, zelfs een week of meer, zonder stoelgang gaan. Dit wordt niet als obstipatie beschouwd omdat de infrequente stoelen niet hard of moeilijk uit te scheiden zijn. Integendeel, ze zijn meestal dun en worden zonder moeite afgezet. Soms zijn ze behoorlijk groot – een "modderlaarsje", volgens een moeder.

Voedingsgewoontes

Naarmate borstvoeding-gevoede zuigelingen ouder worden, voeden ze typisch efficiënter, naarmate ze hun techniek perfectioneren en je melkejectiereflex goed geconditioneerd wordt. Op drie maanden kunnen sommige baby's de borst van hun moeder in vijf tot zeven minuten leegdrinken. Drukke moeders kunnen de kans waarderen om voedingssessies te verkorten, maar ik moet je waarschuwen je zuigeling niet te laten voelen alsof hij "gehaast" wordt door voedingen. Dit kan leiden tot een voedingsstaking. Ondanks de verbeterde efficiëntie van je baby bij het winnen van melk, heeft hij nog steeds voldoende tijd aan de borst nodig om rustig te voeden voor comfort. Wanneer hij de eerste borst goed heeft geleegd, verplaats hem dan naar de tweede borst om de voeding voort te zetten. Laat hem zo lang aan de tweede borst liggen als hij wil.

Naarmate de maanden voorbijgaan, wordt je baby meer gefascineerd door zijn omgeving. Hij kan gemakkelijk afgeleid worden tijdens voedingen door nieuwe gezichten of geluiden of de grapjes van een broertje of zusje in de buurt. Hij kan ofwel van je borst loskomen om dingen te bekijken, of erger nog, zijn kop omdraaien zonder los te laten – je tepel mee nemend! Om je baby gefocust te houden tijdens voedingen, zorgen veel moeders ervoor dat ze in gedempte omstandigheden voeden, zoals een rustige, halbdonkere kamer.

Bijten

Je baby kan begint met tanden krijgen rond vier tot zes maanden. Het is een wijdverspreide misvatting dat baby's niet kunnen blijven voeden zodra ze tanden hebben, en de aanwezigheid van baby'tandjes heeft veel vrouwen onnodig laten afvoeden. De waarheid is dat baby's tot in de peutertijd kunnen voeden met een vol gebit zonder hun moeders ongemak te veroorzaken. Soms zullen de bovenste tanden een pijnloze indruk op de areola van de moeder achterlaten aan het einde van de voeding.

Een zuigeling kan proberen de tepel van zijn moeder te bijten of te kauwen wanneer hij net tanden krijgt. Bijten treedt niet op tijdens actieve voeding omdat de tong van de zuigeling over zijn onderste tanden ligt. Integendeel, bijten neigt ertoe aan het einde van de voeding op te treden, nadat het grootste deel van de melk is genomen en de zuigeling onrustig of speels is. De schok en pijn van gebeten worden roept meestal een grote reactie op bij de moeder die haar zuigeling schrikt en stoort. Meeste zuigelingen leren snel dat bijten onacceptabel is als de moeder scherp "nee" zegt en haar borst wegneemt. Wanneer je baby net tanden krijgt, is het verstandig om je borst weg te nemen na het ritmische zuigen is gestopt en je baby naar de tweede borst te verplaatsen voordat hij de kans krijgt te bijten. Het duurt niet lang voordat hij leent niet te bijten. Als een bijt van een zuigeling de huid doorbreekt, moet dit aan je huisarts gemeld worden die kan besluiten je met antibiotica te behandelen. Mensenbeten raken gemakkelijk geïnfecteerd en mastitis kan ontstaan.

Tandverzorging

Voordat de tanden van een baby voor het eerst doorbreken, moeten ouders leren hoe ze ze gezond houden en babyflesstandbederf (BBTD) voorkomen, wat een belangrijke oorzaak is van tandkaries bij zuigelingen. Zoals de naam suggereert, treedt het probleem het meest op bij flesgevoede baby's, met name die een fles met kunstvoeding of een ander suikerbevattende vloeistof mee naar bed nemen. Wanneer de tanden langdurig in een zoete vloeistof gebad zijn, veranderen bacteriën in de mond van het kind de suiker in zuur. De zuur aanvalt het enamel van de tanden van het kind (vooral de bovenste snijtanden), wat vervalling veroorzaakt. Zonder vroege behandeling kan BBTD snel progresseren en leiden tot pijn, infectie, en vernietiging van melktanden. Vroegtijdig verlies van melktanden zorgt ervoor dat de blijvende tanden scheef komen.

Ouders zijn vaak verrast te leren dat BBTD ook bij borstvoeding-gevoede zuigelingen kan optreden, evenals bij flesgevoede baby's. Bijna elke vloeistof behalve water die langdurig in contact is met de tanden en tandvlees van de baby, kan het probleem veroorzaken. Het risico is het grootst voor borstvoeding-gevoede zuigelingen die co-slapen met hun moeders en de borst de hele nacht in hun mond houden, wat hun tanden in melk baden. Sommige baby's tanden zijn meer vatbaar voor vervalling dan andere. Het eerste teken van BBTD is witte vlekken op de bovenste snijtanden, wat moeilijk te zien kan zijn zonder juiste apparatuur. De Amerikaanse Academie voor Pediatrische Tandheelkunde adviseert dat baby's een tandarts moeten bezoeken wanneer hun eerste melktand doorbreekt, meestal tussen zes en negen maanden. Een kindertandarts kan de tanden van je kind zorgvuldig onderzoeken op vroege tekenen van vervalling.

Naast vroege en regelmatige tandverzorging, kun je het probleem helpen voorkomen door de mond van je baby schoon te houden. Wijf de tandvlees en eventuele tanden van je baby zacht af met een vochtige waslapje of een gaasje na voedingen en voor het slapengaan. Zodra je baby zeven tot acht tanden heeft, begin ze dan dagelijks te borstelen met water en een zachte kindertandenborstel. Gebruik geen fluoride tandpasta tot je baby ongeveer drie jaar oud is.

Voorkeur voor één borst

Soms, na maanden van voeden, zal een moeder merken dat haar baby een voorkeur heeft ontwikkeld voor één borst. De voorkeursborst produceert meestal meer melk en geeft het sneller vrij. Het is moeilijk te zeggen wat eerst komt. Prefereert de baby één kant omdat het de betere voorraad heeft? Of produceert de voorkeursborst meer melk omdat vaker gezuigd wordt? Soms ontstaat de voorkeur omdat de moeder ongewild vaker op één borst heeft gevoed – meestal de linkerkant als ze rechtshandig is. Het verschil tussen de twee borsten wordt gemakkelijk in stand gehouden omdat de baby van nature prefereert om te voeden op de betere producerende borst.

Wanneer je baby een sterke voorkeur heeft voor één borst, moet je drie belangrijke evaluaties maken:

• Neemt je baby voldoende toe in gewicht? Vaak neemt de zuigeling prima toe ondanks dat hij het meeste van zijn melk van één borst krijgt. Soms leidt lage melkproductie aan één kant tot onvoldoende melkinname, wat ertoe leidt dat je baby niet meer op de juiste manier aan gewicht wint.
• Hoe groot is het verschil in melkproductie tussen de twee kanten? Als de niet-geprefereerde borst veel minder melk produceert – zeg maar slechts een kwart van de voorkeurskant – wil je misschien de productie in die borst verhogen door hem vaker te gebruiken of te stimuleren met een borstkolf. Je kunt je baby misschien de minst favoriete kant laten nemen door hem aan te bieden als je baby slapig is of hem eerst aan te bieden. Als je baby insisteert, kun je beginnen op de favoriete borst en hem dan over je heup naar de minder voorkeursborst schuiven zonder zijn positie te veranderen.
• Ik moet je waarschuwen over het verminderen van het gebruik van de voorkeursborst terwijl je probeert je te richten op de niet-geprefereerde kant. Je wilt zeker niet je hoge melkproductie op de voorkeursborst in het geding brengen. In mijn ervaring, wanneer een gemarkeerd verschil in melkproductie bestaat, is het meestal makkelijker om de melkvoorraad op de "goede" kant nog verder te verhogen dan om veel toename op de heel lage kant te bereiken. Je bent misschien beter af door de leiding van je baby te volgen door hem zo vaak te laten voeden op de hoog-producerende borst.

Is er een abnormaliteit met de niet-geprefereerde borst? Er zijn gevallen gerapporteerd waar bloed in de melk de baby deed een borst afwijzen. Ook smaakt melk zout als een moeder mastitis heeft. Als je een pijnlijke plek in je borst voelt, een knopje detecteert, of een abnormale uitstraling van je melk notaert, informeer je huisarts en plan een borstonderzoek. Veel oudere baby's bloeien prima met het gebruik van één borst meer dan de andere. Zolang je baby goed aan gewicht wint, kun je hem over het algemeen de rechter laten zijn van welke borst hij gebruikt wanneer. Hij kan de kant met snellere stroom prefereren als hij het meest hongerig is en de andere borst voor comfortvoedingen gebruiken.

Doorgaan met 's nachts wakker worden bij oudere baby's

Veel borstvoeding-gevoede baby's blijven 's nachts wakker in de tweede helft van het eerste jaar en zelfs daarbuiten. Vaak voedt het baby net even voor hij weer inslaapt. Een veelvoorkomende oorzaak van 's nachts wakker worden bij een oudere baby is dat de zuigeling niet heeft geleerd om zelf in slaap te vallen. Ouders reageren wijd uiteenlopend op voortgaand 's nachts wakker worden bij oudere baby's en peuters. Voor veel ouders vertegenwoordigen nachtelijke voedingen na de eerste zes maanden een belangrijk aspect van hun opvoedstijl. Veel moeders voelen zich comfortabel om een oudere baby of peuter meerdere keren per nacht te voeden. Vaak laten zulke moeders hun kinderen met hen slapen en vinden de nachtvoedingen minimaal storend. Het is niet belangrijk voor deze ouders of hun baby wakker wordt vanwege echte honger of omdat hij zijn mama nodig heeft om hem weer in slaap te helpen. Andere ouders zijn hooggemotiveerd om hun baby de nacht door te laten slapen. Ze erkennen dat voldoende rust 's nachts ze een betere ouder en betere partner maakt de hele volgende dag. Ze kunnen het frequente wakker worden van hun baby verontwaardigen en op zoek gaan naar strategieën om hun kind de nacht door te laten slapen. De volgende uitleg kan voor zulke ouders erg nuttig zijn.

Baby's worden 's nachts wakker, zelfs nadat ze geen nachtvoeding meer nodig hebben, simpelweg omdat iedereen meerdere keren per nacht wakker wordt. Echter, jij en ik herkennen direct onze bekende slaapkameromgeving en slaapen rustig verder. Als een baby altijd in slaap is gevallen tijdens voeden en wiegen en zingen, kan hij simpelweg niet in staat zijn om na een midden-in-de-nacht ontwaking zelf weer in slaap te vallen. In plaats daarvan heeft het baby al zijn "slaprituelen" nodig – borst, moeder, wiegje – om de omgeving te hercreëren waarin hij gewend is in slaap te vallen.

Als je baby ouder is dan zes maanden en nog steeds wakker wordt en je meerdere keren per nacht nodig heeft, kan het zijn dat hij niet weet hoe hij zelf in slaap moet vallen. Je kunt hem helpen door hem in zijn bedje te leggen net voordat hij indoot. Laat zijn laatste wakende herinnering het bedje-omgeving zijn, in plaats van je borst. Op die manier, wanneer hij wakker wordt, zal hij waarschijnlijk in staat zijn om zichzelf weer in slaap te wiegen zonder uit het bedje te hoeven komen. Je zult waarschijnlijk meer succes hebben met het beginnen van deze training tijdens de dagelijke luipertjes. 's Nachts hebben we minder reserves en neigen we ertoe om korte-termijnoplossingen te blijven gebruiken in plaats van nieuwe strategieën te proberen. In het begin, wanneer je baby huilt, moet je misschien een tijdje in de buurt staan en zijn rugje aanraken. Geruststel hem met je aanwezigheid, maar probeer niet in de verzoeking te vallen om hem uit zijn bedje te halen. Zodra je baby leert om zelf voor de dagluiper neer te zakken, zal hij waarschijnlijk ook ongemerkt 's nachts midden in de nacht weer in slaap vallen.