• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Pasgeborenen en ouderschapsbindingsproblemen

De Encyclopedia of Children's Health definieert binding als 'het vormen van wederzijdse psychologische en emotionele nabijheid' en voegt toe dat het essentieel is voor het welzijn van zuigelingen. Niet alleen zorgt binding voor kwalitatieve zorg van de primaire verzorger van de zuigeling, het is nodig om neurale paden in het groeiende brein van de baby te ontwikkelen. Het bindingsproces kan geïnhibeerd of vertraagd worden door noodzakelijke medische interventie voor de gezondheid van de baby, intense ouderdomstress of neurologische schade geassocieerd met de geboorte.

Vertraagde ouderdelijke hechting

Het artikel 'The Impact of Premature Childbirth on Parental Bonding', gepubliceerd in het tijdschrift 'Evolutionary Psychology', wijst erop dat ouderdelijke binding met pasgeborenen niet altijd automatisch is. Zelfs als een baby op termijn geboren is, hebben sommige ouders een paar dagen of zelfs weken nodig om volledig te binden met hun zuigeling. Wanneer het bevallingsproces gecompliceerd is door incubators, buisjes en andere medische noodzakelijkheden, samen met de vrees dat de baby misschien niet overleeft, kunnen ouders van pasgeborenen een moeilijkere tijd hebben om te binden met de baby. Het artikel wijst erop dat de meeste ouders van prematuren binnen uren na de geboorte van het kind binden en net zo gevoelig en attent zijn voor de behoeften van de baby als ouders van op termijn geboren zuigelingen.

Vertraagde kindhechting

De noodzaak voor levensondersteuning en andere medische interventie kan in de weg zitten van normaal contact tussen kind en ouder. Echter, kinderarts dr. William Sears, voorstander van 'Attachment Parenting', wijst erop dat binden met uw baby niet het 'nu of nooit' evenement is dat sommige psychologen dachten dat het was. Zelfs als de initiële binding vertraagd is, is het brein van een menselijke baby veerkrachtig genoeg om 'in te halen' zelfs jaren na de babyperiode.

Niet alleen ouderschap

Vertraagde ouderdelijke hechting of scheiding voor medische doeleinden zijn misschien niet de enige reden dat zeer premature baby's niet goed hechten. Een studie aan de University of Warwick, gepubliceerd in 'Archives of Disease in Childhood: Fetal and Neonatal Edition', vond dat hoewel de meeste zeer premature baby's en laaggeboortegewicht baby's normale hechtenissen vormden met hun ouders, ze een hoger risico lopen op 'gedesorganiseerde hechting', een aandoening die een kind kan laten uithollen naar de ouder of wegtrekken in situaties waar een normaal gehecht kind naar de ouder of verzorger getrokken zou worden voor troost. Bij normale kinderen is gedesorganiseerde hechting geassocieerd met kindermishandeling. Echter, hoofdonderzoeker professor Dieter Wolke gelooft dat het kan worden veroorzaakt door neurologische schade als gevolg van de vroege geboorte.

Het goede nieuws

Volgens WebMD.com kan vertraagde hechten op diverse manieren worden overwonnen, waaronder het plaatsen van het wiegje van uw nieuwe baby in dezelfde kamer waar u slaapt, uw baby knuffelen tegen uw huid, in zijn ogen kijken tijdens het voeden, zingen en met hem praten. De sleutel is om niet in paniek te geraken als u niet onmiddellijk voelt alsof u met uw kind gebonden bent. Als uw kind symptomen van gedesorganiseerde hechting vertoont, zoals wegtrekken van u, zorg dan dat uw kinderarts weet dat hij een prematuur is, want dit kan haar helpen de beste manier te bepalen om u en uw kleintje te helpen.