• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Ontwikkelingsachterstand Bij Een Loopende Baby

Een ontwikkelingsachterstand is elke vorm van grote achterstand in de fysieke, emotionele, sociale, gedragsmatige of cognitieve ontwikkeling van een baby. Een veelvoorkomend misverstand is dat een baby die loopt, niet ontwikkelingsachterlijk kan zijn. De waarheid is dat een baby niet in alle grote en kleine mijlpalentjes tekort hoeft te schieten om te kwalificeren als ontwikkelingsachterlijk. Feitelijk hebben veel baby's een vertraging in het ene of andere gebied, zelfs al kruipen, lopen en praten ze.

Veelvoorkomende Typen Ontwikkelingsachterstanden

Een van de meest voorkomende ontwikkelingsachterstanden is autisme. Autisme is een ernstige ontwikkelingsstoornis die meestal begint tijdens de eerste tweeënhalf jaar. Het is een breed spectrum en heeft verstrekkende effecten die alle aspecten van de ontwikkeling van een baby kunnen raken.

Andere veelvoorkomende typen ontwikkelingsachterstanden omvatten het Asperger-syndroom (een zeer specifieke vorm van autisme), PDD (Pervasive Developmental Disorder), en algemene vertragingen in spraak, gedrag, cognitie en fysieke ontwikkeling.

Teekenen Van Een Ontwikkelingsachterstand

Communicatieve vertragingen zijn vaak een teken van een ontwikkelingsachterstand. Op 15 maanden leeftijd zou uw kind in staat moeten zijn zijn basiswensen te communiceren. Hij zou in staat moeten zijn aan te geven wat hij wil, of door een woord te zeggen of naar het gewenste item te wijzen. En op tweejarige leeftijd zou een peutertje in staat moeten zijn twee en misschien drie woordige zinnen te vormen.

Volgens How A Child Develops, vertonen kinderen die ontwikkelingsachterlijk zijn vaak ook gedragsproblemen. Waarschuwingssignalen zijn gebrek aan focus, of een kind dat zich richt op speelgoed en objecten in zijn omgeving en niet veel anders, gebrek aan oogcontact, neiging om gemakkelijk gefrustreerd te raken, agressief gedrag tegenover anderen, en gewelddadig gedrag dat ver uitsteekt boven de typische humeuruitbarsting. Staren in de lucht, hoofdkloppen en lichaamsschokken zijn bijzondere tekenen van een significante ontwikkelingsachterstand, of zelfs autisme.

Er zijn ook grove motorische, visuele en gehoortekens waar u op moet letten. Stijve ledematen, slappe ledematen, de voorkeur om slechts één kant van het lichaam of één arm te gebruiken, en overmatige onhandigheid kunnen wijzen op een grove motorische vertraging. Visuele en gehoorproblemen kunnen ook wijzen op een ontwikkelingsachterstand.

Diagnose

Het diagnosticeren van een ontwikkelingsachterstand bij een loopende baby, of een jongere baby of zelfs een peutertje begint meestal met een evaluatie. Dit kan gedaan worden door de huisarts van het kind, maar in sommige gevallen kan het beter zijn om een gedragsagentschap te selecteren dat gespecialiseerd is in ontwikkelingsachterstanden.

Diagnostiek omvat het evalueren van de baby, en het ondervragen van de ouders om informatie te verkrijgen over de ontwikkeling van de baby tot nu toe.

Behandeling

Er zijn veel behandelopties beschikbaar voor baby's met ontwikkelingsachterstanden. Ergotherapie en fysiotherapie kunnen baby's helpen hun behoeften te communiceren en met anderen te interacteren. Speciale therapievormen kunnen baby's helpen die sensorische en integratieproblemen hebben.

Een van de beste bronnen voor behandelopties is het door de staat gefinancierde Vroegtijdige Interventie programma. Elk staat heeft er een, en financiering wordt verstrekt via verzekeringen of door de staat, zodat geen gezin wordt weggewezen of gedwongen behandelopties af te slaan vanwege onbetaalbaarheid.

Afhankelijk van de ernst van de ontwikkelingsachterstand van de baby, kan behandeling noodzakelijk zijn voor verschillende maanden, jaren, of een Significant deel van het leven van het kind.

Hulpbronnen

Het eenzige wat ouders van ontwikkelingsachterlijke kinderen het meest nodig hebben, is steun, niet alleen voor hun baby's maar voor zichzelf. Een ontwikkelingsachterlijk kind kan stressvol, teleurstellend en overweldigend zijn. Het is belangrijk om hulpbronnen te vinden die u helpen te steunen terwijl u leert uw ontwikkelingsachterlijke baby te steunen. Hulpbronnen kunnen uw kinderarts zijn, een door de staat gefinancierde instantie, en zelfs een gediplomeerde therapeut die ervaren is in het bieden van steun aan ouders van baby's en peuters met speciale behoeften.