De Rol Van Een Verzorger Bij Taalontwikkeling

De primaire verzorgers voor de meeste kinderen zijn ouders. De rol van ouders in taalontwikkeling is cruciaal. De vroege jaren van taalverwerving zijn verreweg de meest belangrijke voor de capaciteit van een kind om taal te begrijpen en op een begrijpelijke manier te communiceren. Meeste mensen geloven dat taalontwikkeling begint wanneer een kind begint te praten, rond één jaar. Feitelijk begint de invloed van ouders op taalontwikkeling veel eerder. Ouders en andere verzorgers moeten beginnen met het modelleren van een passend taalgebruik en reageren op het taalgebruik van kinderen als de ontwikkeling op een gezonde manier moet voortschrijden.

Prenatale Ontwikkeling

Veel experts zijn het ermee eens dat taal kan en moet ontwikkeld worden terwijl een foetus in de baarmoeder is. Sommigen vinden dat praten met de foetus, boeken hardop voorlezen, en luisteren naar kalmerende muziek gunstig zijn voor taalontwikkeling. Terwijl experts hierover kunnen twisten, wat zeker is, is dat goede prenatale zorg en voeding belangrijk zijn voor alle ontwikkelingsgebieden.

Geboorte Tot Één Maand

In dit vroegste stadium moeten verzorgers zacht en consistent reageren op de huil van de baby. De huil van de baby signaleert een behoefte. Als geen aandacht gegeven wordt, zal het kind ophouden met proberen zijn behoeften te communiceren. Dit kan een ernstige vertraging in taalontwikkeling veroorzaken. Ouders moeten oogcontact maken wanneer de baby alert is. Grimassen maken of de tong uitsteken zal de baby aanmoedigen om de ouder na te doen, wat later belangrijk zal zijn voor communicatieontwikkeling. Ouders moeten ook zingen of praten met de baby tijdens luierwisselen, baden en voeden. Verder moet men enthousiasme tonen bij de responsiviteit van de baby om haar aan te moedigen vaker te reageren.

Één Tot Vier Maanden

In dit stadium begint de baby geluiden en gezichtsuitdrukkingen te maken (zoals gapen, grommen, en fronsen). Verzorgers moeten deze acties namaken. Wanneer de baby glimlacht, moeten ouders terugglimlachen en verbaal reageren, "Je glimlacht! Wat een mooie glimlach!" Dergelijke uitwisselingen zullen de baby aanmoedigen om door te gaan met proberen te communiceren met deze vroege gezichtsuitdrukkingen en vocalisaties. Zing liedjes en lees boeken voor de baby. Loop ook met de baby rond terwijl je objecten aanraakt en noemt. Raak en noem gezichtskenmerken terwijl je voor een spiegel staat. Ouders kunnen ook een onbreekbare spiegel aan het bedje of de muur bevestigen zodat de baby zichzelf kan bekijken en tegen zichzelf kan praten.

Vier Tot Acht Maanden

Verzorgers moeten eerdere spelletjes en activiteiten voortzetten: namaken van geluiden en gezichtsuitdrukkingen van de baby, lichaamsdelen benoemen, spiegelen, voorlezen, zingen, en praten met de baby. Ouders moeten beginnen met het gebruik van de naam van de baby tijdens alle typen activiteiten zodat hij of zij het herkent: "Emma gapit!" Ouders moeten spelletjes spelen zoals "Deze kleine varken," "Waar is baby's (ogen, neus, hand)," en "Kiekeboe." Deze spelletjes tonen beurten en moedigen namaken aan wat nodig is voor taalverwerving.

Acht Tot Twaalf Maanden

Op dit stadium moet de baby babbelen, het hoofd "ja" of "nee" schudden, "dada" en "mama" zeggen, "dag" zwaaien, en andere intentionele communicatie gebruiken. Verzorgers moeten vertrouwde spelletjes en activiteiten voortzetten, en de baby toestaan nieuwe spelletjes te creëren met taal. Ouders kunnen verhalen bedenken over dingen die in het alledaagse leven van de baby gebeuren, evenals prentenboeken voorlezen terwijl de baby helpt de pagina's om te slaan. Zorg ervoor dat je over dagelijkse activiteiten praat zoals ze gebeuren, "Hier is de zeep," en "Laten we je handen wassen voordat je eet." Ouders kunnen op dit stadium beginnen met het geven van eenvoudige instructies, demonstrerend wanneer nodig, "Raak mama's oor."

Één Jaar

Op dit stadium begint de peuter echte woorden te gebruiken voor objecten en mensen in de omgeving. Ze kan de meer bekende objecten en mensen consistent benoemen. Ze gebruikt één woord om een heel gedachte te vermittelen (bijvoorbeeld "meer" kan betekenen "Ik wil meer melk."). Ze kan eenvoudige vragen beantwoorden met "ja" of "nee" en de passende hoofdbeweging. Ouders moeten kansen geven voor peuters om deze vaardigheden te oefenen en hun gebruik belonen. Verzorgers moeten peuters ook aanmoedigen om naar bekende objecten in tijdschriften, catalogi en prentenboeken te wijzen. De ouder moet het object noemen en het kind aanmoedigen om na te doen.

Twee Jaar

Op twee jaar leeftijd moet het kind tussen de 50 en 300 verschillende woorden gebruiken, en het vocabulaire moet blijven toenemen. Ze kan veel meer taal begrijpen dan ze kan uiten. Dit is de reden waarom veel experts voorstander zijn van het combineren van gebarentaal met vroege spraak (ook wel totale communicatie genoemd). Dit zou een deel van de frustraties van het kind moeten verlichten omdat het niet al zijn gedachten duidelijk kan communiceren. Het kind moet drie- en vierwoordige zinnen gebruiken. Feitelijk, op dit stadium, moet 65 tot 70 procent van de spraak van het kind verstaanbaar zijn. Verzorgers moeten regelmatig voorlezen aan het kind uit prenten- en verhalenboeken. Ouders moeten doe-als-of activiteiten aanmoedigen, zoals winkelletjes of huispje spelen. Ook het delen van actieliedjes, vingerspelletjes en kinderrijmpjes zal helpen om verdere vocabulaire- en taalontwikkeling aan te moedigen.

Previous:

Next: