• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Gedichten over moeders met kinderen met speciale behoeften

Een moeder ervaart angst en trauma wanneer ze ontdekt dat haar kind gehandicapt is of speciale behoeften heeft. Ze kan zich depressief, boos en schuldig voelen over haar kind. Poëzie helpt de complexe gevoelens uit te drukken die een moeder van een kind met een beperking ervaart. Deze gedichten vertellen het verhaal van strijd, inspiratie, liefde en het vinden van schoonheid in deze speciale kinderen.

Gekozen Ouders

Een moeder van een kind met speciale behoeften geeft onvoorwaardelijke liefde aan haar vaak moeilijke kind. Ze moet de ongelooflijke strijd overwinnen om voor een gehandicapt kind te zorgen, alsook de emotionele pijn van het zien van de fysieke of mentale moeilijkheden die haar kind moet doorstaan. Moeders van kinderen met speciale behoeften worden vaak beschreven als bijzonder en door God gekozen. In haar gedicht "Heaven's Very Special Child", gepubliceerd op F-SEPAC, schrijft Edna Massimilla: "Zij loopt misschien niet of lacht of speelt / Haar gedachten lijken ver weg / Zo vaak wordt ze gelabeld / 'anders, hulpeloos en gehandicapt' / Wees dus voorzichtig waar ze heen gaat / We willen dat haar leven tevreden is / Heer, vind de ouders die / Een speciaal werk voor U zullen doen."

Perspectief

Het kan lang duren voordat een moeder accepteert dat haar kind er anders uitziet of zich anders gedraagt dan andere kinderen. Poëzie over het vieren van verschillen kan worstelende moeders een helderder perspectief geven. Joanne Green schrijft hierover in haar gedicht "A Different Kind Of Flower": "Onder de rozen was één eenzame orchidee. Met prachtige kleur en volle, luisterende blaadjes, anders dan alle andere bloemen in de bos. / Ze keek naar haar man en streelde de dwalende bloem. / 'Wat is dit?' vroeg ze. / 'Schatz, deze bloem is onze zoon. Ik wilde je alleen laten zien hoe mooi een orchidee is, zelfs tussen de rozenknoppen.'" Hoewel dit gedicht over een fysieke afwijking gaat, kan het ook van toepassing zijn op kinderen met andere soorten beperkingen.

Inspiratie

Poëzie over moeders met kinderen met speciale behoeften kan andere ouders in een vergelijkbare situatie inspireren en motiveren. Praten over de schoonheid en liefde van deze kinderen leert anderen ze anders te zien. M. MacDonald doet dit in het gedicht "Smiles", over een gehandicapt kind: "De kleine zoon van een lieve vriend trekt aan mijn hemd, / en als ik omkeer om in zijn ogen te kijken, turkooisgroen / als de late namiddag Middellandse Zee, glimlacht hij. / En niet zomaar een glimlach, deze jongen verlicht de kamer, / het huis, de straat in beide richtingen voor mijl."

Autisme

Kinderen met autisme hebben een scala aan beperkingen en sommige hebben levenslange zorg en aandacht nodig. Moeders met autistische kinderen staan voor de moeilijke reis om oudere kinderen in verzorgingstehuis te plaatsen voor de aandacht die ze nodig hebben. Connie Post deelt haar pijn en acceptatie in haar poëzie. Ze schrijft: "Je terugbrengen naar je groepshuis / Het is dezelfde rit / veertien jaar zijn verstreken onder de wielen / Ik denk dat alleen de weg begrijpt / de wilde stilte onthoudt / op de terugweg... ze begrijpen niet hoe vaak / ik deze rit heb gemaakt / weggetrokken van de stoep / mijn geestverstand zoekend onder de zitjes."