• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wanneer de druk om te excelleren uit de hand loopt

Voor Amerikaanse tieners moet volwassenheid een vergelijkende vakantie lijken. Ze matchen ons stap voor stap gedurende de dag en waden zich dan 's avonds door een uur of twee huiswerk. Als het lijkt alsof jongeren onder grotere druk staan ​​dan in je tijd, verbeeld je je dingen niet. Dat zijn ze.

"Het is een nationaal fenomeen", zegt dr. Coleman, die op twee oorzaken wijst. In een steeds meer hightech economie zal er meer worden gevraagd van de werknemers van morgen. Omdat leraren hun lessen er voortdurend aan herinneren, hebben ze superieure vaardigheden nodig als ze een baan verwachten. Dat wil zeggen, als er nog banen over zijn, een zorg die wordt veroorzaakt door de afslanktrend van de afgelopen jaren.

De druk om te presteren is deels zelfopgelegd, merkt dr. Coleman op, maar komt vooral van mama en papa. "Tienerpatiënten van mij zullen klagen:'Mijn ouders leggen zoveel druk op me om naar een goede universiteit te gaan, dat ik als tweedejaarsstudent op de middelbare school niet eens plezier kan hebben.' Ouders kunnen erg opgewonden raken. Ik heb koppels een achtjarige laten binnenhalen omdat ze niet zo goed was in spelling. Ze wilden weten of ze naar de universiteit zou kunnen gaan, onafhankelijk zou zijn en een goed leven zou hebben.

"Sommige van hun zorgen zijn terecht", vervolgt hij, "maar andere keren zijn ze te ver vooruit gefocust en niet om het leven van hun kind nu in evenwicht te houden. ”

Wat u kunt doen

Let goed op tekenen van overbelasting. Je kunt geen getal plakken op hoeveel buitenschoolse verplichtingen te veel zijn. Het schema van een meisje lijkt misschien op de sociale agenda van de koningin van Engeland, maar als ze er gelukkig uitziet en het goed doet, kunnen haar ouders ontspannen. (Overigens suggereert onderzoek dat deelname aan naschoolse activiteiten de genegenheid van studenten voor hun school kan versterken, wat gepaard gaat met lagere uitvalpercentages en uitvalpercentages.)

Een jongere die zich overweldigd voelt, kan geïrriteerd, depressief of uitgeput lijken. Haar schoolwerk kan eronder lijden. "Als je consistente tekenen van stress opmerkt", zegt klinisch psycholoog Helen Pratt, een moeder van vijf kinderen, "is het tijd om in te grijpen en erop aan te dringen dat de tiener een of meer van haar activiteiten opgeeft."

Bekijk uw verwachtingen voor uw kind. Zijn ze realistisch? Om te eisen dat een meerjarige D student in de wetenschap begint plotseling A . te trekken Haar scheikunde in de elfde klas is niet alleen onredelijk, maar kan haar ook heel goed doen falen en ontmoedigen.

Een betere manier is om de voortgang in kleine stappen te meten. Dus hoewel ons uiteindelijke doel misschien is om haar cijfer te verhogen tot een B tegen het einde van het semester stellen we onderweg kortetermijndoelen op. Misschien is de eerste opstap om haar te helpen een sleutelconcept te begrijpen. Erken deze stap voorwaarts en bied aanmoediging voor de volgende mijlpaal:a B op een aanstaande laboratoriumtest. Enzovoort. Als ze tekortschiet, onderzoek dan waarom. Kwam het door een gebrek aan inspanning? Of werd de lat te hoog gelegd? Als het laatste het geval is, moeten de doelen worden heroverwogen.

Draag niet aan naar de universiteit als je kind vastbesloten is om niet te gaan. Je kunt een overtuigend argument aanvoeren dat studeren aan de universiteit hem een ​​concurrentievoordeel zal geven, maar uiteindelijk is de beslissing aan hem. Misschien is hij nooit academisch aangelegd. Of misschien wil hij direct de arbeidsmarkt op, in dienst treden bij de krijgsmacht of een vakgebied nastreven waar onderwijs ondergeschikt is aan een bepaald talent, zoals acteren of atletiek.

Zolang een jongere een plan heeft - zelfs als het een korte termijn is of niet de ambitie die je voor hem zou hebben gekozen - raden we af hem onder druk te zetten om tegen zijn wil naar de universiteit te gaan. We gaan allemaal door het leven in ons eigen tempo en volgens ons eigen tijdschema. Sommige tieners weten al op jonge leeftijd wat ze professioneel willen doen; hun carrièrepad lijkt op de vlucht van een pijl, recht en waar. Anderen richten hun blik op één carrière, maar laten de droom varen zodra ze die hebben bereikt of op een bepaald moment onderweg. Misschien was het van iemand anders visie voor hen meer dan die van henzelf. Uiteindelijk ontdekken ze dat hun hart ergens anders ligt.

Dan zijn er de vele jonge mensen die pas op latere leeftijd tot hun recht komen. Ze zullen misschien een paar jaar proberen te werken, dan ga naar school. Misschien hebben ze hun ware roeping gevonden en willen ze nu de vaardigheden ontwikkelen om er een carrière van te maken. Of hun ervaring op de arbeidsmarkt heeft hen geleerd de voordelen van dat diploma te waarderen. Ons punt is dat het nooit te laat is om terug naar school te gaan. Met toekomstige generaties die naar verwachting twee, drie of meer carrières zullen hebben in hun leven, zullen veel volwassenen ongetwijfeld weer in de klas terechtkomen.

Een middelbare scholier die de gedachte niet aankan om nog vier jaar op school door te brengen, zou kunnen overwegen om een ​​associate of arts-graad (A.A.) te behalen aan een tweejarige instelling. Degenen die gewapend zijn met een A.A. zullen meer welkomsmatten vinden bij het zoeken naar een baan en hogere salarissen dan wanneer ze helemaal niet naar de universiteit zouden gaan. Een andere tijdbesparende optie is om je in te schrijven voor een technisch programma om de vaardigheden en ervaring op te doen die werkgevers zoeken.