• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Auto-immuunziekten bij kinderen:oorzaken, symptomen en behandeling

Auto-immuunziekten bij kinderen kunnen verband houden met genetische, omgevings- en hormonale factoren. Een auto-immuunziekte kan ontstaan ​​wanneer ons immuunsysteem gezonde cellen of weefsels in het lichaam verkeerd interpreteert en aanvalt als antigeen of vreemde lichamen. Er zijn ongeveer 80 auto-immuunziekten; niet alle kunnen echter van invloed zijn op kinderen. Er zijn mogelijk geen specifieke tekenen en symptomen bij auto-immuunziekten, en artsen kunnen enkele tests doen om andere mogelijke aandoeningen uit te sluiten tijdens het stellen van de diagnose.

Lees verder om meer te weten te komen over de oorzaken, symptomen en behandeling van auto-immuunziekten bij kinderen.

14 auto-immuunziekten bij kinderen

Deze ziekten vallen in twee categorieën, namelijk gelokaliseerde en systemisch . Gelokaliseerde ziekten tasten een bepaald orgaan aan, zoals de lever, de schildklier en de bijnieren, terwijl systemische auto-immuunziekten zich verspreiden naar meerdere organen, van huid tot nieren en het hart. De aandoeningen kunnen elk deel van het lichaam van uw kind aantasten, waaronder:

• Bloedvaten
• Bindweefsels
• Endocriene klieren zoals de schildklier of alvleesklier
• Gewrichten
• Spieren
• Rode bloedcellen

1. Ziekte van Addison

Het wordt ook wel pediatrische bijnierinsufficiëntie genoemd en treedt op wanneer de bijnieren niet voldoende cortisol en aldosteron produceren. Deze hormonen reguleren het metabolisme van het kind, het immuunsysteem en de natrium- en kaliumspiegels in het lichaam. De ziekte van Addison is zeldzaam.

2. Psoriasis

Jeukende, droge plekken op de huid kunnen wijzen op psoriasis. Dit kan te wijten zijn aan een auto-immuunziekte of veroorzaakt worden door een bacteriële infectie op de huid. Kinderen kunnen deze ziekte krijgen door genetica of door andere auto-immuunziekten zoals de ziekte van Crohn, type I diabetes en reumatoïde artritis. Deze ziekte veroorzaakt ontstekingen en kan samen met de huid ook gewrichten aantasten.

3. Auto-immuun leverziekte

Het is ook bekend als auto-immuunhepatitis. Het is een inflammatoire aandoening die de lever beschadigt en kan leiden tot cirrose, als deze vordert. Type I komt minder vaak voor bij kinderen. Ook type II is zeldzaam, maar komt vaker voor dan type I. Het treft meestal meisjes van twee tot veertien jaar.

4. Auto-immuun thyreoïditis (AT)

Auto-immuunthyreoïditis komt meestal voor bij adolescenten, maar kan zich zelfs bij jongere kinderen voordoen. Dit is een veelvoorkomende verworven oorzaak van schildklieraandoeningen bij kinderen. AT kan hypothyreoïdie of hyperthyreoïdie zijn. Genen en omgevingsfactoren veroorzaken de ziekte bij kinderen.

5. Coeliakie

Deze spijsverteringsstoornis treft de dunne darm en wordt veroorzaakt bij een genetisch gepredisponeerd kind als het kind voedsel eet zoals tarwe, gerst en rogge en gekookt voedsel, enz. Die het eiwitgluten bevatten. Een op de 141 mensen in de VS heeft deze aandoening, maar de meesten zijn zich er niet van bewust. Meisjes zijn kwetsbaarder dan jongens en het kan ook erfelijk zijn.

6. Henoch-Schönlein purpura (HSP)

Bij een kind met HSP lekt de ontstoken huid rode bloedcellen en veroorzaakt huiduitslag in de benen, billen en armen. De aandoening kan ook gericht zijn op de interne organen. In de VS komt HSP voor bij 20 per 100.000 kinderen, en jongens zijn kwetsbaarder dan meisjes. Dit soort auto-immuunuitslag bij kinderen kan zich tussen twee en elf jaar ontwikkelen.

7. Immuun (of idiopathische) trombocytopenie purpura (ITP)

Bij deze aandoening vernietigt het immuunsysteem de bloedplaatjes (bloedcellen die helpen bij de bloedstolling) in het lichaam van het kind, meestal in de milt. Daarom, wanneer hun aantal laag is, kan het bloeden oncontroleerbaar worden. Artsen moeten de oorzaak van de aandoening nog kennen, soms kan het ook het gevolg zijn van een niet-besmettelijk virus. ITP kan ook optreden als het kind andere auto-immuunziekten heeft.

8. Juveniele artritis (JA)

JA, ook wel pediatrische reumatische ziekte genoemd, kan kinderen onder de 16 jaar treffen. Bijna 300.000 kinderen in de VS worden getroffen door deze aandoening. JA is een verzamelnaam die wordt gegeven aan verschillende reumatische aandoeningen bij kinderen, die verschillende lichaamsdelen aantasten, van het bewegingsapparaat tot de ogen, huid, spieren en het maagdarmkanaal.

9. Juveniele dermatomyositis

Juveniele dermatomyositis is een ontsteking van de spieren (myositis), omdat het defecte immuunsysteem bloedcellen in het hele lichaam van het kind aanvalt. De aandoening is zeer zeldzaam, aangezien jaarlijks drie op de miljoen kinderen in de VS worden getroffen. Het komt vooral voor bij kinderen van vijf tot tien jaar.

10. Juveniele sclerodermie

Deze auto-immuunziekte wordt gekenmerkt door de vorming van dikke huidvlekken als gevolg van de overmatige productie van collageen. Er zijn twee soorten, gelokaliseerde sclerodermie die alleen de huid aantast, en systemische sclerodermie waarbij, naast de huid, interne organen zoals de nieren, het hart en het maagdarmkanaal worden aangetast.

Meisjes zijn kwetsbaarder dan jongens. De VS heeft zo'n 5.000 tot 7.000 kinderen die aan deze zeldzame ziekte lijden. Van de getroffenen krijgt 1,5% het voor de leeftijd van 10 jaar, terwijl 7% het tussen 10 en 19 jaar ontwikkelt.

11. Ziekte van Kawasaki

De zeldzame ziekte treedt op als gevolg van een ontsteking van de spieren in het lichaam, en indien onbehandeld, kan het de kransslagaders in het hart aantasten. Het begint met koorts, huiduitslag en gezwollen lymfeklieren in de nek, die ongeveer vijf dagen aanhouden. Kinderen jonger dan vijf jaar zijn vatbaar, en één op de 10.000 kinderen wordt getroffen.

12. Pediatrische lupus (SLE)

Systemische lupus erythematosus of lupus komt in vele vormen voor en beschadigt onder andere gewrichten, huid, nieren, hart, longen, bloedvaten en hersenen. De ziekte komt niet vaak voor bij kinderen jonger dan vijf jaar, maar 15% van degenen die door de aandoening worden getroffen, is jonger dan 18 jaar.

13. Type 1 diabetes (jeugd)

Type 1 diabetes is een auto-immuunziekte waarbij de alvleesklier stopt met de productie van insulinehormoon. De ziekte kan zich op elke leeftijd ontwikkelen, maar komt vaker voor bij mensen onder de 20 jaar. In de VS lijden naar schatting meer dan 200.000 jongeren onder de 20 jaar aan deze ziekte.

14. Meervoudig auto-immuunsyndroom (MAS)

MAS is de combinatie van drie of meer auto-immuunziekten bij een persoon. Een van de aandoeningen heeft betrekking op de huid:sclerodermie of psoriasis. Ongeveer 25% van de mensen die aan een auto-immuunziekte lijden, krijgen waarschijnlijk meer auto-immuunziekten.

Auto-immuunziekten kunnen zich op elk deel van ons lichaam richten. En waarom doen ze dat? Helaas moet de medische broederschap de exacte oorzaak van deze immunologische ziekten en aandoeningen nog begrijpen.

Waarom hebben sommige kinderen auto-immuunziekten?

Auto-immuunziekten zijn 'idiopathisch', wat betekent dat de oorzaak onbekend is. Op basis van enkele gemeenschappelijke kenmerken zijn wetenschappers echter van mening dat een combinatie van meerdere factoren de ziekten veroorzaakt:

1. Erfelijkheid :De auto-immuunproblemen kunnen van ouders op een kind worden overgedragen. Ook als een vrouw tijdens de zwangerschap een auto-immuunziekte heeft, kan ze de antistoffen in de baarmoeder aan het kind doorgeven. In dergelijke gevallen kunnen de symptomen binnen enkele maanden verdwijnen.

1. Genetisch :Volgens de Amerikaanse National Institutes of Health (NIH) tonen genetische studies aan dat mensen met auto-immuunziekten unieke genvariaties hebben, wat betekent dat defecten in genen ook een oorzaak kunnen zijn van auto-immuunziekten.

Dus hoewel genen een individu vatbaar maken, kunnen omgevingsfactoren fungeren als triggers voor verschillende auto-immuunziekten.

1. Hormonale effecten :Medische experts gaan ervan uit dat hormonen in ons lichaam stoornissen beïnvloeden omdat er meerdere auto-immuunproblemen bij vrouwen voorkomen dan bij mannen. Het vrouwelijke immuunsysteem reageert sterker op infecties en vaccinaties, wat gepaard gaat met een hogere vatbaarheid voor auto-immuunziekten.

4. Omgevingsfactoren :De aandoeningen blijven over het algemeen sluimeren totdat bepaalde externe elementen, zoals zonlicht, virus, een medicijn, straling, vetrijke voeding, suiker ze kunnen veroorzaken. Een virus kan bijvoorbeeld het lichaam binnendringen en de cellen veranderen, waardoor het immuunsysteem het lichaam kan aanvallen.

Opmerking :Er zijn nog steeds onderzoeken gaande om de genen te identificeren die immuunstoornissen bij kinderen veroorzaken, evenals omgevings- en hormonale factoren die hierop van invloed zijn.

Symptomen van auto-immuunziekten bij kinderen

Er zijn geen specifieke symptomen die kunnen worden geassocieerd met deze aandoeningen. Meestal zijn de symptomen afhankelijk van de betrokken organen. De meest voorkomende symptomen en tekenen zijn echter:

• Infectie en ontsteking van inwendige organen
• Krampen, verlies van eetlust, diarree, misselijkheid en andere spijsverteringsproblemen
• Vertraagde groei en ontwikkeling
• Langdurige koorts
• Anemie of laag aantal bloedplaatjes
• Vaak voorkomende sinusitis, longontsteking, bronchitis
• Gewrichtspijn
• Oorontstekingen
• Meningitis
• Huidinfecties
• Algemeen slecht gevoel (malaise)
• uitslag
• Droge ogen en mond
• Haaruitval
• Gewichtsverlies

Alle bovenstaande symptomen zijn niet-specifiek in die zin dat ze niet noodzakelijkerwijs op een auto-immuunziekte hoeven te wijzen, maar een eenvoudig, tijdelijk gezondheidsprobleem kunnen zijn.

Opmerking :De meeste symptomen zoals vermoeidheid, zwelling en huiduitslag komen af ​​en toe en gaan weer weg. Als uw kind echter vaak aan deze symptomen lijdt, kan dit wijzen op een gezondheidsprobleem. Breng ze in dergelijke gevallen naar een kinderarts voor verdere analyse en diagnose.

Diagnose van degeneratieve auto-immuunziekten

Diagnose is een uitdaging voor artsen omdat de symptomen niet uniek zijn voor auto-immuunziekten. De arts zou in eerste instantie een lichamelijk onderzoek doen en de medische geschiedenis van het kind begrijpen. Later kan hij verschillende tests aanbevelen op basis van de aangetaste organen:

Antinucleaire antilichaamtesten :Antinucleaire antilichaam (ANA) test is de primaire test die wordt gedaan om auto-immuunziekten te diagnosticeren. ANA zijn de auto-antilichamen die de materie in de kern van een cel aanvallen.

ANA-test wordt uitgevoerd met behulp van twee methoden, indirect fluorescerend antilichaam (IFA) en immunoassay. In IFA wordt het bloedmonster van het getroffen kind gecombineerd met cellen. Als er antilichamen in het bloed aanwezig zijn, reageren ze met de cellen. Immunoassays zijn minder nauwkeurig dan IFA.

De arts kan naast ANA ook andere auto-antilichaamtesten aanbevelen om specifieke stoffen in celkernen waar te nemen.

1. CBC :De volledige bloedtelling (CBC)-test geeft details over drie componenten, rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplaatjes.

1. Uitgebreid metabool panel :CMP is een bloedtest die wordt uitgevoerd om te controleren op afwijkingen in de nieren, lever en diabetes.

1. C-reactief proteïne :De CRP-test wordt gedaan om inflammatoire darmaandoeningen, reumatoïde artritis en lupus te screenen.

4. Sedimentatiesnelheid erytrocyten (ESR):Dit is een niet-specifieke test omdat het een ontsteking in het lichaam identificeert, maar niet het orgaan specificeert waarin de afwijking bestaat.

1. Urinalyse :Urineonderzoek omvat verschillende tests om het fysieke, microscopische en chemische uiterlijk van de urine van het kind te onderzoeken.

Zodra de arts de oorzaak heeft vastgesteld en de ernst van het probleem begrijpt, zal hij bepaalde veranderingen in het dieet en de routine van het kind aanbevelen als de aandoening gering of tijdelijk is.

Dus, zouden die kleine veranderingen voldoende zijn om het probleem aan te pakken? Nee, ernstige ziekten hebben medische tussenkomst nodig.

Manieren om auto-immuunziekten bij kinderen te behandelen

Deze methoden kunnen geen auto-immuunziekten genezen, omdat er geen remedie voor is. De beschikbare opties zijn gericht op het verminderen van de symptomen, het beheersen van de schade door auto-immuniteit en het behouden van het vermogen van het lichaam om de ziekte te bestrijden.

Elke auto-immuunziekte bij kinderen heeft unieke behandelingsstappen, maar omvat gewoonlijk:

1. Aanvullingen :Uw arts kan supplementen voorschrijven om de vitamines, hormonen (zoals schildklier) of insuline in het lichaam van het kind aan te vullen.

1. Bloedtransfusie :In het geval van aandoeningen zoals ITP kan uw kind in zeer zeldzame gevallen een bloedtransfusie nodig hebben, omdat het lichaam onder andere minder bloed of minder bloedplaatjes aanmaakt.

1. Fysiotherapie :Ziekten die verband houden met botten, gewrichten of spieren hebben fysiotherapie nodig om de lichaamsdelen gemakkelijk te laten bewegen en de spieren te versterken.

4. Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen :De NSAID's of pijnstillers, zoals ibuprofen en naproxen, geven verlichting bij zwelling, pijn en stijfheid. Ze onderdrukken de ontstekingspijn die wordt veroorzaakt door bepaalde ziekten, zoals reumatoïde artritis.

1. Disease-modifying anti-reumatic drugs (DMARD's) :Deze medicijnen vertragen de snelheid waarmee de ziekte vordert. Deze worden vaak gebruikt voor reumatoïde artritis, om pijn en ontsteking te verlichten en gewrichtsschade onder controle te houden.

1. Biologie :Biologische geneesmiddelen zijn een nieuwe klasse geneesmiddelen die genetisch gemanipuleerde eiwitten zijn. Ze richten zich op de specifieke organen die worden aangevallen door het immuunsysteem. Het zijn DMARD's die worden gebruikt voor patiënten met aanhoudende ziekteactiviteit.

1. Corticosteroïden :Corticosteroïden zijn hormonen die door de bijnieren worden aangemaakt. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende vormen, waaronder tabletten, injecties, inhalatoren en lotions. De medicijnen die worden gebruikt om ontstekingen te bestrijden en het immuunsysteem onder controle te houden, zijn zo krachtig dat artsen ze alleen in kleine doses voorschrijven. Hoge doses hebben waarschijnlijk bijwerkingen op de lange termijn. Prednison is zo'n corticosteroïde.

1. IVIg (intraveneuze immunoglobuline) :IVIg is een immunoglobuline G-antilichaam dat is verzameld uit meerdere plasma's die zijn verzameld van meerdere donoren. Ze helpen onder meer bij het onder controle houden van idiote antilichamen en het verminderen van ontstekingsmediatoren.

Afhankelijk van de auto-immuunziekte van uw kind, kunnen zij andere soorten medische behandeling nodig hebben, zoals:

9. Plasmaferese :Het is een fysiek proces om plasma te verwijderen. Plasma draagt ​​​​antilichamen in het bloed. De arts zou de procedure alleen in extreme gevallen aanbevelen, omdat plasmaferese ook goede antilichamen wegspoelt.

1. Chirurgie :In bepaalde gecompliceerde gevallen van juveniele idiopathische artritis of darmobstructie bij de ziekte van Crohn, kunnen artsen een operatie aanbevelen.

De pijn, ontsteking en de problemen die gepaard gaan met de aandoeningen kunnen traumatisch zijn voor het kind. Naast medicatie en fysiotherapie kan hij psychotherapie of counseling nodig hebben om sterk te zijn tijdens deze testtijden.

Wat kunt u doen naast het kind naar de dokter brengen? Ondersteun het kind door voorzorgsmaatregelen te nemen, zoals het geven van een allergeenvrij dieet, voedingssupplementen zoals vitamine B en C, en een gezonde levensstijlverandering.

Auto-immuunziekten in de kindertijd treden op als het immuunsysteem er niet in slaagt om onderscheid te maken tussen het lichaam van een individu en vreemde antilichamen. Ze kunnen een of meerdere organen aanvallen. Hoewel een paar langdurige aandoeningen kunnen zijn, kunnen sommige binnen een paar dagen verdwijnen. Als ouder moet je sterk zijn en ervoor zorgen dat je kind zich zo normaal mogelijk voelt, anders beïnvloedt het haar psyche. Zorg voor haar routine en voedselconsumptie om het probleem minder zorgelijk te maken.

Veelgestelde vragen

1. Wat is het lekkende darmsyndroom?

Ontsteking creëert grote ruimtes tussen de cellen die grenzen aan de darmen. Ze gaan lekken en laten gifstoffen, bacteriën, slechte vetten en andere ongezonde stoffen via het darmmembraan in de bloedbaan sijpelen. Kortom, een lekkende darmwand nodigt de giftige stoffen uit in ons lichaam, waardoor het immuunsysteem hyperdefensief wordt. De symptomen van veel auto-immuunziekten kunnen geagiteerd raken met het lekkende darmsyndroom.

2. Is kanker een auto-immuunziekte?

Volgens Cancer Research UK is er geen direct verband tussen auto-immuunziekten en kanker. Een persoon met auto-immuunziekten heeft evenveel kans als een normaal persoon om kanker te krijgen. Bepaalde vormen van kanker komen echter vaker voor bij mensen met bepaalde auto-immuunziekten.

Onderzoekers van het Medical College of Wisconsin hebben bijvoorbeeld ontdekt dat systemische sclerose het risico op longkanker vijf keer verhoogde, leverkanker drie keer en niet-melanoom huidkanker vier keer.

Volgens een studie in Shanghai nam het risico op slokdarmkanker 2,4 maal toe bij patiënten met auto-immuunziekten.

3. Welke gespecialiseerde arts behandelt auto-immuunziekten?

Breng uw kind naar een kinderarts. Hij zal de hoofdarts zijn, die de specialist of specialisten zal voorstellen die u moet bezoeken. Als uw kind bijvoorbeeld een auto-immuunprobleem heeft met

• Spijsverteringsstelsel:gastro-enteroloog;
• Nieren:nefroloog
• Gewrichten en bindweefselaandoeningen:reumatologen

Auto-immuunziekten bij kinderen kunnen worden veroorzaakt door hormonale veranderingen of erfelijke, genetische en omgevingsfactoren. Ze kunnen verschillende lichaamsdelen aantasten. Psoriasis tast bijvoorbeeld de huid aan, terwijl coeliakie de dunne darm aantast. De symptomen zijn afhankelijk van het aangetaste orgaan; enkele veelvoorkomende symptomen zijn echter huidinfecties, gewrichtspijn en haaruitval. Momenteel is er geen remedie voor auto-immuunziekten, maar ze kunnen worden behandeld met supplementen, corticosteroïden, fysiotherapie, bloedtransfusie en andere methoden. Als u te maken heeft met een auto-immuunziekte, raadpleeg dan een arts om een ​​effectief behandelplan op te stellen om u te helpen de ziekte goed te beheersen en een comfortabel leven te leiden.