Genade tonen aan uw familie in nauwe ruimtes

Leven met uw gezin in nauwe ruimtes

Dus hier ben je dan, thuis met je familie dichtbij. Je kinderen rennen wild rond en je vraagt ​​je af hoe je je werk gedaan krijgt, voor je kinderen zorgt en tegelijkertijd genade toont aan je kinderen.

De technologie waarmee we gewoon door kunnen gaan terwijl we in quarantaine zitten, is een klein detail vergeten. Kinderen begrijpen niet dat wanneer mama en papa thuis zijn op hun computer, ze er echt niet zijn. Echtgenoten begrijpen dat misschien ook niet.

Of misschien ben je een thuisblijvende moeder of vader die normaal gesproken afhankelijk is van de rustige tijden gedurende de dag terwijl je kinderen op school zijn om aanwezig en betrokken te zijn wanneer ze thuiskomen. Dus als ze je onderbreken, raak je geïrriteerd en al snel zijn er wat harde woorden of tranen of dichtslaande deuren.

Op de pauzeknop drukken

Er moet een betere manier zijn. En ja, die is er. Het begint met een manier vinden om genade te tonen aan je familie wanneer ze dicht bij elkaar wonen.

Het is een van die dingen die logisch zijn, maar misschien moeilijk in praktijk te brengen als de stress hoog is en de "on demand" -knop de hele dag in uw richting wordt gedrukt.

Wat nodig is, is een "pauze"-knop om na te denken over de realiteit en eenvoud van de situatie. De realiteit is dat onze echtgenoten en kinderen een zegen zijn om gewaardeerd en gekoesterd te worden, en het eenvoudige feit is dat ons wordt gevraagd om genade aan elkaar te tonen.

Grace – een onverdiend geschenk

De Bijbel beschrijft genade als een onverdiende gave van God. We moeten dezelfde onverdiende goedheid aan anderen aanbieden, inclusief onze geliefde vrienden en familieleden.

Efeziërs 2:8-9 zegt:

"Voor door genade je bent gered door geloof. En dit is niet uw eigen toedoen; het is de gave van God, niet het resultaat van werken, zodat niemand kan opscheppen.”

Mensen hebben een verbazingwekkend vermogen om diepe passie te voelen en te uiten. De mate waarin we van andere mensen houden - en een diepe passie voor hen voelen - is dezelfde mate waarin we boos op hen kunnen worden. Dit verklaart de zogenaamde 'misdaden van passie'.

Hoewel ik nog nooit een misdaad tegen een geliefde heb begaan, ben ik er soms verbaasd over hoe sterk ik een negatieve emotie jegens een van hen heb gevoeld. Op die momenten werd ik opgeschrikt door een herinnering aan de dingen die ik heb gedaan waardoor God boos of teleurgesteld was. Toch heeft hij genade getoond en mij vergeven.

Dus of ik er nu zin ​​in heb of niet, ik moet hetzelfde doen.

Genade tonen

Hier zijn enkele manieren waarop ik heb geleerd om G-R-A-C-E te laten zien:

  • G – Begin met dankbaarheid . Als ik klaar ben om boos te reageren, stop ik en erken dat ik dankbaar en gezegend ben dat ik een echtgenoot, kinderen en andere dierbaren heb die van me houden en me steunen.
  • R – Weerstand de emoties. Ik kies ervoor om weerstand te bieden aan het uiten van negatieve emoties.
  • A – Aanpassen mijn denken. Ik realiseer me dat wat mijn geliefde ook doet dat me irriteert, waarschijnlijk onbedoeld is. Het is eerder zijn of haar manier om een ​​behoefte te communiceren.
  • C – Communiceren vriendelijk. Soms helpt het om met een vraag te beginnen. "Wat kan ik voor je doen?" " Hoe kan ik helpen?" Of geef een eerlijk antwoord. "Ik weet dat dit moeilijk is voor ons allemaal."
  • E – Express oprechte waardering. Dit wordt het ondergewaardeerde geschenk. Je kunt misschien een goed argument aanvoeren voor het uiten van kritiek, maar als je die drang omdraait en in plaats daarvan een bemoedigend woord aanbiedt, kalmeert die reactie de ander meestal.

Als het echte leven toeslaat

Ik wed dat sommigen van jullie nu denken, ben je de laatste tijd bij mij thuis geweest? Weet je dat ik een chagrijnige echtgenoot heb en drie (of 4, 5 of meer) kinderen die rondrennen als een kudde wilde dieren, of een groep broedende tieners die willen dat ik ze de hele dag vermaak?

Hoe moet ik genade tonen als ik niet eens een moment heb om na te denken?

Ik was hier gisteren getuige van toen ik de jongste dochter van mijn buren hoorde schreeuwen op de stoep die we delen. Ik ging naar buiten om het te onderzoeken, in de veronderstelling dat ze gewoon een driftbui had, normaal voor kinderen. Ik wilde er echter zeker van zijn dat haar moeder in orde was, aangezien de kleine Maddies klonk alsof haar moeder bewusteloos in de tuin lag. Toen ik het huis naderde, opende haar moeder de deur en zei:'Bedankt voor het controleren. Met mij gaat het goed. We zijn net aan het leren om ons aan te passen aan het feit dat mama thuis werkt.'

Ga naar je kast

Ik herinner me veel winter- en zomervakanties toen mijn familieleden en ik samen binnen zaten vanwege echt koud of erg warm weer. De spanningen waren op dat moment meestal wat hoger.

Toen leerde ik een van de beste opvoedingslessen die ik ooit heb geleerd - ga naar je kast . Of garage of kelder of andere kamer in huis waar je even alleen kunt zijn. Ik maak geen grapje.

Als de spanningen hoog opliepen, ging ik naar mijn kast om te bidden, mijn frustratie te luchten, mijn woede los te laten en mezelf in een meer gracieuze gemoedstoestand te brengen.

Mijn kinderen zijn nu in de dertig en ze merken vaak op dat ik zo'n rustige moeder was die haar kalmte nooit verloor. Ik ben brutaal eerlijk tegen ze geweest en heb uitgelegd dat ik net zo gefrustreerd raakte als elke moeder of vader wordt wanneer ik kinderen opvoed in een verwarrende, energieke, snelle cultuur.

Ik ging gewoon dingen uit met God en liet zijn vrede over me heen komen voordat ik probeerde om dingen met mijn kinderen op te lossen. Eerlijk gezegd was dat nadat ik een paar keer gefaald had op dit gebied, me schuldig voelde en besefte dat ik een betere manier moest vinden.

Van frustratie naar authentieke communicatie

Het is heel gemakkelijk om je kalmte te verliezen, vooral wanneer je met je gezin in een klein huis of appartement bent. Terwijl je de spanning voelt oplopen, excuseer je jezelf rustig naar een privéplek in je huis en praat dan met God, schreeuw, sla op een kussen of doe wat je moet doen om je gevoelens van woede, frustratie, teleurstelling of gekwetstheid los te laten.

Die vrijlating zal je meestal naar een rustiger gemoedstoestand leiden, en je zult in staat zijn om een ​​vriendelijke en redelijke reactie op je dierbaren te bedenken.

Als je eenmaal terug bent om met je partner of kinderen te praten, kun je echte frustraties en zorgen uiten. Onze communicatie met onze dierbaren moet op het meest basale niveau zijn, authentiek . Het moet vriendelijk, eerlijk en oprecht zijn.

Vriendelijk zijn betekent niet alleen aardige dingen zeggen die mensen willen horen. Opbouwende kritiek en het stellen van gepaste grenzen zijn belangrijke onderdelen van het huwelijk en ouderschap. Waarheidsboodschappen die zonder rauwe emoties worden uitgesproken, leiden meestal tot een omgeving waarin gezond conflicten kunnen ontstaan.

Focus op de kans

Tot slot, erken dat de tijd dat u dicht bij uw familie woont, geweldige kansen biedt - om elkaar beter te leren kennen, nieuwe manieren te creëren om van elkaars gezelschap te genieten en te leren hoe u goed kunt communiceren, rekening houdend met ieders unieke persoonlijkheid.

Dit is een goed moment om je "genadespieren" te oefenen en geduld en rust voor jezelf te ontwikkelen.


Previous:

Next: