Czy ssanie sasunka powoduje wady mowy?

Niektóre dzieci ssą kciuki, inne kochają sasanki do przedszkola. Choć odzwyczajenie od sasunka łatwiejsze (można zabrać, kciuka nie), długie i częste stosowanie może prowadzić do problemów zębowych, a tych – wad mowy. Konsultuj się z dentystą, by upewnić się, że ulubiony sasunek nie szkodzi na dłuższą metę.

Ryzyka stomatologiczne

Największe ryzyko: zęby wyrastające z wadami ustawienia. Częste ssanie sasunka najczęściej przesuwaowe cięte do góry i do przodu – tworząc otwartą przestrzeń, gdzie cięte powinny się stykać. Może to powodować wady mowy, np. cecenienie. Uszkodzenie może być stałe, ale często korygowalne ortodoncyjnie – za cenę.

Wiek

AAP: ssanie sasunka do 5. r.ż. mało prawdopodobnie by spowodować nieodwracalne uszkodzenia zębowe → wady mowy. Zacznij odzwyczajanie min. w 4. r.ż. – proces może być długi. AAP zaleca sasunek u niemowląt po ustabilizowaniu karmienia piersią – prewencja SIDS. Idealnie jednak – rezygnacja jak najszybciej po niemowlęctwie: dłużej sasunek, większe ryzyko deformacji zębowych.

Częstość

Dawaj sasunek do 1. r.ż., ale nie jako pierwszą metodę uspokajania. Częstsze użytkowanie = większe ryzyko problemów zębowych → wad mowy. Alternatywne uspokajanie: kolysanie, śpiewanie. Sasunek tylko w określonych momentach (po posiłku), nie cały dzień w ustach – zwłaszcza po 1. r.ż.

Rozwiązania

Gdy maluch/przedszkolak przyzwyczaił się do częstego sasunka – trudno go od niego odtrącić. Kreatywność ułatwia odzwyczajanie: specjalna impreza, wymiana na zabawkę „dla dużego dziecka”, limitowanie + kalendarzyk z naklejkami za nieprośbę o sasunek. Zdrowe zęby = lepsze możliwości mowy.

Previous:

Next: