• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak radzić sobie z regresją w nauce toalety

Nauka toalety to ciężka praca, i rodzice często wydechują z ulgą, gdy dziecko w końcu rzuca pieluchy. Ale co, jeśli nagle znowu zacznie robić wypadki? Okazuje się, że „jest to bardzo powszechne – okazjonalne cofnięcia w frühen dniach, miesiącach, a nawet latach nauki toalety” – mówi dr Scott J. Goldstein, pediatra z The Northwestern Children's Practice w Chicago. Czytaj dalej, by dowiedzieć się, dlaczego dziecko może zrobić krok wstecz, i co rodzice mogą zrobić z regresją.

Co powoduje regresję w nauce toalety?

Regresja to, gdy nauczone dziecko zaczyna regularnie robić wypadki, co może wymusić powrót do pieluch. Choć cofnięcie jest frustrujące, to też zupełnie normalne i zazwyczaj da się je naprawić, locatedując przyczynę.

„Spróbuj zidentyfikować przyczyny regresji, bo ich rozwiązanie pomoże dziecku wrócić tam, gdzie było” – wyjaśnia dr Mark Wolraich, szef sekcji pediatrii rozwojowo-behawioralnej w University of Oklahoma Health Sciences Center i dyrektor Child Study Center. Oto możliwe przyczyny:

• Dziecko nie było naprawdę nauczone. Zacznij od pytania do siebie, czy dziecko naprawdę było nauczone. „Pamiętaj, że naprawdę nauczone dziecko powinno chcieć iść na toaletę. Dziecko, które ma kilka wypadków dziennie i nie wydaje się, by mu zależy, nie powinno być uważane za „nauczone” – mówi dr Goldstein. Jeśli myślisz, że nauczyłeś za wcześnie, porozmawiaj z pediatrą o najlepszym terminie.
• Czują stres. Wiele dzieci zaczyna robić wypadki w czasach przełomowych powodujących stres: nowa szkoła, nowy rodzeństwo. Szansa duża, że gdy życie się uspokoi, dziecko znowu opanuje toaletę.
• Problemy zdrowotne. Choroby też mogą powodować regresję – a zaparcia to częsta przyczyna. Jeśli dziecko ma trudności z wypróżnianiem, może unikać toalety, by nie musieć napinać i cierpieć. Dbaj o wystarczająco błonnik i wodę, i skonsultuj pediatrę, jeśli martwisz się.
• Łatwo się rozprasza. Dziecko może być tak zaabsorbowane zabawą, że ignoruje popęd. Nie nadąża do toalety, gdy już ruszy.
• Boją się toalety. Niektóre dzieci mają realny lęk przed toaletą. Mogą obawiać się wpadnięcia, dźwięk spłucania ich przeraża, albo boją się „potwora z toalety”.

Warto jednak pamiętać, że wypadki nocne są powszechne i niekoniecznie oznaczają regresję. „Wiele dzieci nie jest suchych nocą przez lata po opanowaniu dnia” – mówi dr Goldstein. „Nocna i popołudniowa kontrola to zupełnie inna bajka niż dzienna.”

Jak radzić sobie z regresją w nauce toalety

Na szczęście regresja bywa krótkotrwała, i rodzice mogą wrócić na tor w ciągu dni lub tygodni. „Mimo frustracji z powrotem do wypadków i pieluch przez regresję, zrób wszystko, by zostać pozytywnym” – mówi dr Wendy Sue Swanson, doradcza Parents i pediatra w Seattle Children's Hospital. Oto wskazówki:

Nigdy nie karaj dziecka za wypadki.

Jeśli dziecko zrobi wypadek, nie pokazuj rozczarowania; to może sprawić, że maluch będzie bardziej napięty, co prowadzi do więcej problemów. Gdy sprawdzasz, czy dziecko jest suche, klaskaj i cieszy się, jak nie było wypadku. Jeśli był – bądź bezosądowy i powiedz: „Ups. Zrobiłeś wypadek. Chodźmy usiąść na toalecie.” Pamiętaj, by zostać optymistycznym i nigdy nie krzyczeć ani nie rugać. „Chcesz, by dzieci czuli się usprawnione, a nie martwiły się, że zostaną ukarane za błąd” – wyjaśnia dr Lisa Asta, profesorka pediatrii w University of California, San Francisco.

Dawaj delikatne przypomnienia.

Często wypadki zdarzają się, bo dziecko tak się bawi, że nie chce przerwać, by biec do toalety. By to rozwiązać, wyjaśnij, że zapominanie o toalecie bywa normalne i uspokój dziecko, że nadal jest „dużą dziewczynką” lub „dużym chłopcem” – mówi dr Goldstein. „Potem zabierz je na toaletę co parę godzin w domu i poproś nauczycieli, by pilnowali, by chodziło często. Proste, delikatne uspokajanie i przypomnienia naprawią sprawę.” Zachęcaj dziecko do chociaż próby toalety po obudzeniu, przed posiłkami, przed snem i zaraz przed wyjściem z domu.

Spróbuj systemu nagród.

Daj dziecku kilka motywatorów do bycia suchym, zwłaszcza jeśli nagrody działały przy pierwszej nauce. Np. naklejka za każdy dzień bez wypadku. Po kilku udanych dniach z rzędu większa nagroda: wycieczka na lody, mała zabawka, kilka minut dłuższego czytania przed snem.

Pamiętaj, że nagrody nie działają na każde dziecko i czasem rodzą tyle samo lęku co kary. Dlatego najskuteczniejsze nagrody bywają Twoje słowa: „Jesteś taką dużą dziewczynką!” albo „Jesteś tak samodzielny!” – czasem to najlepszy motywator.