Zabawa równoległa i wzajemna u maluchów

Zabierasz malucha do znajomego na playdate – na początku możesz być rozczarowany: dzieci całkowicie się ignorują. Ale angażują się w zabawę równoległą – typowy etap rozwojowy. Z czasem maluch nabiera umiejętności wspólnej zabawy (zabawa wzajemna). Oba etapy to ważne kroki społeczne, dające szansę obserwacji interakcji.

Zabawa równoległa

Maluch zazwyczaj zabawia się równolegle w wieku 12–18 mc. (może być inny), wedle Encyclopedia of Children's Health. Oznacza: chętnie bawi obok innych dzieci z podobnymi zabawkami, ale interakcja minimalna/brak. To nie znaczy ignorowania, słabych umiejętności społecznych czy braku dojrzałości. Dziecko jest niezależne i szczęśliwe solo z przyjacielem obok.

Zabawa wzajemna

Starsi maluchy (zazwyczaj 18+ mc.) uczą się bawić *z* innymi, nie tylko *obok*. Zabawa wzajemna nie ma sztywnych zasad – to wspólne użytkowanie zabawek w sposób współpracujący/dzielący. Pierwszy znak uczenia się dzielenia – ale bywają kłótnie. Dziecko chce grać z innymi, ale gwałtownie broni swoich zabawek i nie wahają się zabierać od kolegi.

Korzyści z zabawy

Konflikty przy playdate to znak zdrowego rozwoju (HealthyChildren.org). Obie formy dają życiowe doświadczenia społeczne: naukę interakcji, przyczynowo-skutkowość (zabieram zabawkę – kolega smuci), zarządzanie konfliktem (odstąp, obserwuj – często sami znajdą rozwiązanie). Jeśli walka staje się fizyczna – przerwij, przekieruj na inną aktywność.

Wspieranie umiejętności społecznych

Nie możesz zmusić do bycia bardziej społecznym, ale możesz tworzyć okazje do bycia z innymi. Nawet jeśli maluch preferuje zabawę obok – usiądźcie twarzą w twarz z zabawkami. Gdy zacznie interesować się tym, co robią inni – organizuj małe grupki z różnorodnymi aktywnościami. Im więcej praktyki w settingach społecznych, tym lepiej przygotowane na zaawansowane formy zabawy.

Previous:

Next: