Jak opiekować się nastolatkiem z autyzmem
Bycie nastolatkiem jest trudne dla „typowego” dziecka – dodaj autyzm do burzy hormonalnej i otrzymasz wybuchową mieszankę. Lata nastolatkowe to czas wielu zmian: nowa szkoła, przejście do dorosłości. Mniej urocze objawy – domykanie się w sobie, zaniedbywanie higieny – u nastolatków z autyzmem są nasilonne. Niektóre metody z dzieciństwa wciąż działają, ale często trzeba stworzyć nowe rutyny.
Potrzebne rzeczy
- Kalendarz
- Tablica zadań domowych
- Klipsy na dokumenty IEP i notatki terapeutów
- Mentor
- Grupa wsparcia
- Testament
- Fundusz specjalnych potrzeb (special needs trust)
- Plany zajęć i ulotki uczelni
Instrukcje
-
Ustal rutynę i trzymaj się jej. Plan nastolatka się zmieni – nowa szkoła, nowe zajęcia dodatkowe. Napisz tydzień i miesiąc, przypominaj często. Zachowaj stałe pory posiłków i snu.
-
Zachęcaj do zajęć dodatkowych zgodnych z zainteresowaniem. Wiele z nich uczy umiejętności społecznych i życiowych niezbędnych do niezależnego życia lub konkretnego zawodu. Jeśli interesuje się komputerami, naucz pisać na klawiaturze i zapisz na kurs programowania.
-
Bądź zaangażowana w Indywidualny Program Edukacyjny (IEP) – dokument celów i sposobów ich realizacji. Zespół terapeutyczny (nauczyciele, terapeuci) zmieni się przy zmianie szkoły, ale to Ty dbasz o ciągłość. Komunikuj zależności i cele nowemu zespołowi. Możesz zażądać posiedzenia IEP, jeśli potrzeby dziecka nie są spełnione. IEP w liceum musi zawierać plan przejścia – umiejętności niezbędne po ukończeniu szkoły.
-
Ustal strategie komunikacji. Obaj możecie się zdenerwować – ważne jest sygnał (werbalny lub niewerbalny) oznaczający: „potrzebuję chwili na uspokojenie”. Nastolatek może wolić e-maile zamiast rozmowy twarzą w twarz.
-
Bądź konsekwentna w dyscyplinie i realizuj konsekwencje. Traktuj moment dyscypliny jako lekcję – zapytaj: „Co myślisz, co powinieneś zrobić, gdy się zdenerwujesz?”. To uczy rozwiązywania problemów i strategii radzenia sobie.
-
Znajdź mentora, z kim nastolatek czuje się swobodnie. Nawet neurotypowi nastolatkowie nie zawsze chcą rozmawiać z rodzicami. Dobry pomysł: znajomy lub specjalista, u kogo dziecko szuka porady.
-
Kontynuuj naukę nawyków higieny i samodzielności. Zachęcaj do posłaniania łóżka, prysznica, mycia zębów, prania – ale nie naduj z przypominaniem, by nie prowokować kłótni.
-
Odwiedzaj kampusy uczelni i zachęcaj do kolonii z noclegiem. To pomaga w przejściu do niezależnego życia lub studiów. Nie każdy nastolatek z autyzmem jest gotowy na studia, ale niektóre uczelnie oferują wsparcie. Sprawdź te programy. Ustal, czy nastolatek po szkole zostanie w domu.
-
Dbaj o odpoczynek, gdy go potrzebujesz. Przerwa nie czyni Cię gorszym rodzicem – zdrowy rodzic to lepszy rodzic. Zbuduj sieć wsparcia: znajomi, rodzina, specjaliści.
-
Moja prababcia zawsze mówiła „niemowlęta potrzebują powietrza” – co oznaczało, że powinny iść na spacer każdego dnia. Nie jestem pewna, czy jest jakakolwiek nauka za tym (ona też mówiła mi, że dostanę kamienie nerkowe od siedzenia na zimnym bruku),
-
Dzień Walentynów technicznie może być świętem miłości, ale gdy jesteś dzieckiem, chodzi o brokat, klej i papierowe serduszka. (I dobrze tak, bo jaki rodzic nie jest zachwycony ręcznie zrobioną, serdeczną pracą plastyczną od swojego malucha?!) Od supe
-
Spis treści Czy można jeść ryby podczas karmienia piersią? Ryby bezpieczne w diecie karmiącej Potencjalne korzyści zdrowotne Możliwe ryzyka Wskazówki do wyboru i przechowywania ryb Jak wpleść ryby w dietę? Karmienie





