• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Lista kontrolna spotkania IEP: 5 sposobów na przygotowanie i zapewnienie spełnienia potrzeb dziecka

Autor: Jenn Choi

Niezależnie od tego, czy jesteście nowi w procesie IEP (Indywidualny Program Edukacyjny), czy rozpoczynacie nowy rok szkolny, IEP może wydawać się przytłaczającym dokumentem, który dezorientuje i przytłacza wielu rodziców dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Dzięki szybkiemu przeglądowi i kilku krokom prowadzącym, możecie zminimalizować bóle głowy i przygotować się do stworzenia świetnego indywidualnego programu dla swojego dziecka.

Czym jest IEP i jak jest tworzony?

W roku szkolnym 2019–20 IEP objęło usługami blisko 15% uczniów szkół publicznych w USA, których niepełnosprawności wpływają na potencjał do odpowiednich postępów w szkole.

Program każdego ucznia jest tworzony indywidualnie przez zespół IEP, a następnie odbywa się spotkanie zespołu, na którym opracowuje się konkretny plan, by uczeń wykonywał istotne postępy w przygotowaniu do samodzielnego życia, dalszej edukacji i przyszłej pracy. Na końcu spotkania tworzy się IEP, stając się prawnym dokumentem, w którym szkoła dziecka jest zobowiązana do realizacji jego postanowień.

Jaka jest rola rodzica w IEP?

Jako rodzic dziecka z IEP odgrywacie kluczową rolę i jesteście krytycznym członkiem zespołu IEP. Ostatecznie przedstawiciel szkoły podejmuje ostateczne decyzje w imieniu dzielnicy co do udzielanych usług i adaptacji, ale rodzice mają gwarantowane prawo do „istotnego udziału”. Istotny udział oznacza, że wasze myśli i jakiekolwiek dokumenty, które przynosicie, muszą zostać uwzględnione.

„[Rodzice] naprawdę są ekspertami od swojego dziecka” – mówi Rachel Fish, adiunktka pedagogiki specjalnej na Nowojorskiej Uniwersytecie, wyjaślając znaczenie udziału rodziców na spotkaniu IEP. „Widzą inne aspekty dziecka, których ludzie w szkole nie widzą. Widzą dziecko odnoszące sukcesy w innych rzeczach w domu. Widzą rzeczy, które są trudne w domu. Znają swoje dziecko w zupełnie innym kontekście”.

Mając to na uwadze, macie prawo do wypowiedzi na temat każdego zdania dokumentu IEP. Najlepszym sposobem na zapewnienie, by wasze myśli i pomysły były traktowane z szacunkiem, jest przygotowanie. Oto pięć wskazówek na przygotowanie do udanego spotkania IEP i roku szkolnego.

5-krokowa lista kontrolna spotkania IEP dla rodziców

1. Złóż wniosek o wszystkie raporty z góry przed spotkaniem IEP

Przed spotkaniem IEP wszyscy członkowie zespołu, w tym rodzice, powinni dostać wszystkie raporty co najmniej kilka dni wcześniej. Minimalna liczba dni może się różnić w zależności od miejsca zamieszkania, ale nikt nie powinien być zmuszany do czytania raportu dzień przed spotkaniem.

By upewnić się, że macie czas na przeczytanie raportów przed spotkaniem IEP:

• Złóżcie pisemny wniosek o dostarczenie wszystkich raportów waszego dziecka z wyprzedzeniem przed spotkaniem IEP.
• Jeśli zostaniecie sprowokowani raportem bez wystarczającego czasu na jego przyswojenie, poproście o inny termin, argumentując, że nie możecie istotnie uczestniczyć bez wcześniejszego przeczytania informacji.

2. Przeczytaj IEP i raporty dokładnie

Skoro spotkania IEP są często bardzo stresujące, sam dokument IEP może być przypomnieniem o nadchodzącym trudnym dniu. Dlatego rodzice nie zawsze chcą czytać IEP i oceny. Ale musicie to przeczytać.

„Czytanie o swoim dziecku jest przytłaczające i czasem mylące” – mówi Maggie Moroff, starsza koordynator polityki edukacji specjalnej w Advocates For Children, organizacji na rzecz uczniów potrzebujących edukacji specjalnej w Nowym Jorku.

To, co też nie pomaga, wedle Moroff? Te oceny to gęsta lektura.

„[Oceny] nie są pisane dla rodziców; są pisane dla profesjonaliści” – dodaje Moroff. Mimo to, radzi rodzicom, by czytały je dokładnie i przychodziły na spotkanie z wszelkimi zastrzeżeniami, niezgódami i pytaniami o przeczytane raporty.

Oprócz czytania raportów dziecka, przejrzyjcie sekcję Potrzeby Zarządzania w IEP. To lista stworzona przez zespół, by powiedzieć nauczycielom, jak robić adaptacje, by wasze dziecko miało dostęp do lekcji i mogło robić odpowiednie postępy w pracach klasowych i domowych.

Potrzeby zarządzania mogą obejmować adaptacje takie jak:

• Zapewnienie miejsca siedzącego blisko nauczyciela.
• Rozbijanie zadań na mniejsze części.
• Dostarczenie dziecku cyfrowej książki zamiast papierowej.

Jeśli wasze dziecko nie ma jeszcze IEP, sporządźcie listę strategii, które działały lub mogłyby działać. Jeśli dziecko miało IEP w zeszłym roku, zebraćcie informacje przed spotkaniem, pytając dziecko, jak otrzymywało adaptacje, i patrząc na prace, które przyniosło do domu. Możecie znaleźć, że elementy trzeba dodać lub usunąć z listy.

To w porządku, by zadawać pytania i wypowiadać się na ten temat. Musicie znać te szczegóły, by być „istotnym uczestnikiem” zespołu IEP.

3. Zebrać własne materiały wspierające

Przynieście cokolwiek, co uważacie, że pomoże innym członkom zespołu IEP poznać ucznia. Możecie mieć raport od terapeutów dziecka lub prywatnego oceniając.

Mówiąc ogólnie, każdy, kto pracuje z waszym dzieckiem, może zostać poproszony o napisanie listu lub raportu o swojej pracy z dzieckiem. Mogą to być korepetytorzy, nauczyciele pozaszkolni, a nawet opiekunowie itd. Te listy mogą też zawierać rekomendacje dla zespołu IEP, sugerując strategie, które u nich działają, i usługi, które mogłyby pomóc waszemu dziecku w osiągnięciu celów.

Możecie też spojrzeć na komunikację e-mailową ze szkoły oraz próbki prac szkolnych dziecka. Pytania, które powinniście zadawać sobie przeglądając te raporty i dokumenty, to:

• Czy istnieje wzorzec niedosięgów lub kompetencji sugerujący zmiany w potrzebach zarządzania i usługach mojego dziecka?
• Czy wyniki i próbki pracy mojego dziecka pokazują, że robi ono odpowiednie postępy w realizacji celów?
• Czy praca mojego dziecka demonstruje opanowanie standardów klasy?
• Jakie strategie działają, a jakie nie, dla mojego dziecka?

Wszystkie te dokumenty, próbki prac i listy mogą zostać złożone do omówienia na spotkaniu IEP. Jeśli inni członkowie zespołu odmówią ich rozpatrzenia, to hamują wasze prawo do istotnego udziału jako członka zespołu IEP. Jeśli to się stanie i skutkuje niepożądanym IEP, nie wahajcie się eskalować do wyższych instancji w dzielnicy szkolnej i złożyć wniosek o mediację lub skargę procesową.

4. Przygotuj się na dzień spotkania IEP

Ważne, by przyjść na spotkanie IEP przygotowanym. Wasze przygotowanie zademonstruje głęboką wiedzę o dziecku i procesie IEP, otwierając drogę do bardziej istotnego udziału z waszej strony jako członka zespołu IEP.

Oto co powinniście przynieść:

• Listę waszych zastrzeżeń, a także listę potrzeb zarządzania, celów IEP i nawet typu usług, w których wierzycie, że wasze dziecko potrzebuje.
• Sugestie wspierane dowodami znalezionymi w raportach i dokumentach.
• Kopie waszych list do podzielenia się z każdym członkiem zespołu IEP, jeśli chcecie. Najlepiej dać im z wyprzedzeniem, by każdy miał szansę to przeczytać.

„Rodzice mają unikalne okno na to, kim ich dziecko jest jako osobą” – mówi prof. Fish, dodając, że mamy i tatusie mają unikalne zrozumienie zainteresowań dziecka, co je motywuje i co ostatecznie pomoże im czuć się komfortowo w szkole.

Heather Dailey, rodzic ucznia z niepełnosprawnością i członkowa Miejskiej Rady ds. Edukacji Specjalnej w Nowym Jorku, zgadza się, że rodzice najlepiej znają swoje dzieci. „Nie bójcie się prosić o rzeczy, nawet jeśli nie jesteście pewni, czy istnieją” – radzi. W przypadku Dailey, bo wie, że jej dziecko używa fidgetów i adaptacyjnego siedzenia w ciągu dnia szkolnego, zasugerowała, by te usługi były adaptacjami podczas testów, na co inni członkowie zespołu zgodzili się natychmiast.

Inny ważny sposób na przygotowanie do spotkania IEP to zaproszenie zaufanego przyjaciela. Oczywiście możecie być logiczni i obiektywni, ale w przeciwieństwie do wszystkich przy stole, dziecko w kwestii to wasze dziecko.

„W porządku jest przyniesienie kogoś na wsparcie” – mówi Moroff, która prowadzi też koalicję ARISE, organizację na rzecz rodzin z niepełnosprawnościami w Nowym Jorku, siedzibie największej dzielnicy szkolnej w kraju. „Bo całe spotkanie jest emocjonalne, prawda?”

Przyprowadzenie przyjaciela, mówi Moroff, daje wsparcie moralne i pomaga przeanalizować spotkanie po nim. Mogą też robić notatki i przypominać o punktach, które mogłeś zapomnieć.

5. Po spotkaniu IEP

Bezpośrednio po spotkaniu:

Przepiszcie notatki, które zrobiliście wy lub wasz przyjaciel podczas spotkania, i podzielcie się kluczowymi decyzjami z resztą zespołu przed ostatecznym ukształtowaniem IEP. Dzięki temu ustalenia będą jasne dla wszystkich.

Po otrzymaniu ostatecznego IEP:

Przeczytajcie cały dokument, od deski do deski. Jeśli cokolwiek jest nie tak, musicie to natychmiast skorygować. W kwestii IEP, wasze milczenie to wasza zgoda.

Przez cały rok szkolny:

Używajcie IEP jako instrukcji obsługi.

• Rozmawiajcie z nauczycielami dziecka o tym, jak potrzeby zarządzania będą realizowane.
• Proście o próbki prac i inną dokumentację, by zobaczyć, jak dziecko robi postępy w celach.
• Przeprowadzajcie regularne spotkania nie-IEP z administracją szkoly, zawsze, gdy widzicie, że potrzeby zarządzania i usługi IEP nie są realizowane.
• Kiedykolwiek dziecko daje znaki trudności, dokumentujcie to działanie oraz strategie, które pomogły wesprzeć dziecko.

„Dobre jest przeglądać [IEP], by upewnić się, że są na torze” – mówi Dailey. „Nie bójcie się ponownie otworzyć IEP, jeśli znajdziecie, że coś brakuje”.

Na pewno, ta praca może być na początku czasochłonna. Jednak, jeśli zrobicie z niej część regularnej rutyny, adwokacjonowanie dla dziecka może i stanie się łatwiejsze. Gdy przygotujecie się do następnego spotkania IEP, będziecie rada/rad, że znaleźliście czas na przygotowanie. Waszych współpracowników z zespołu IEP bez wątpienia zauważą wasze umiejętności i oddanie nauce waszego dziecka, a wasze spotkanie będzie o tyle bardziej produktywne.

Jenn Choi to pisarka i adwokat edukacji specjalnej z Nowego Jorku. Razem ze współpracownikami z Special Support Services, LLC, pracuje na rzecz rodziców, by zabezpieczyć prawa edukacyjne ich dzieci z niepełnosprawnościami. Jako rodzic dwóch dzieci z niepełnosprawnościami, Jenn uznała za konieczne studiowanie metod opartych na dowodach wspierających rozwój dzieci. W efekcie opublikowała w takich mediach jak Forbes i Quartz na temat zabawek edukacyjnych, technologii asystującej i instrukcyjnej oraz adwokacji edukacji specjalnej. Jest członkiem zarządu TECA i założycielką 2eNYC, dwóch organizacji poświęconych potrzebom dzieci dwukrotnie wyjątkowych, które są utalentowane i mają specjalne potrzeby.