• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nastolatek i tatuaże oraz piercingi: Co rodzic powinien wiedzieć?

Bezpieczeństwo piercingu i tatuażu

Nastolatek i tatuaże oraz piercingi

Możeś zabrać córkę na pierczenie uszu, gdy była jeszcze w szkole podstawowej – więc teraz jesteś w szoku, że chce więcej dziurek? Albo że Twój syn też chce? Nie dziw się. (Powinieneś być mądrzejszy.)

Tatuaże i piercingi ciała (piercingi nosa, nabytków, pępka) to najnowsze formy wyrażania się wśród nastolatków. Ponieważ mogą być niebezpieczne, warto się w to zmieśić.

Jak przy każdej poważnej rozmowie z nastolatkiem, ważne jest, by wiedzieć na temat tyle, co tylko możliwe.

Piercing, jeśli wykonany bezpiecznie, nie jest szkodliwy. Niestety, zawód ten jest nieregulowany w większości regionów, a wielu klientów robi piercing w niebezpiecznych warunkach (w brzydkiej namiocie na festiwalu muzycznym, w jakiejś szalupe na obrzeżach miasta).

Osoby robiące tatuaże i piercingi narażają się na te same zagrożenia zdrowotne co osoby dzielące igły. Choć Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) nigdy nie związały przypadku AIDS z salonem tatuażu, realnym zagrożeniem jest ryzyko zakażenia wirusem WZW typu B lub C. To dlatego, że wirus HIV umiera na powierzchni w 12 minut, a wirus WZW może przeżyć do 10 dni.

Obecnie to konsument wybiera piercera lub tatuażystę praktykującego w bezpieczny, higieniczny sposób.

Strefa zagrożenia

Kilka faktów o tatuażowaniu i piercingu:

• Pistolety do piercingu są bezpieczne tylko do uszu. Nie da się ich w pełni zesterylizować, a przy piercingu innych części ciała istnieje większe ryzyko zakażenia pistoletu krwią.
• Dziury w nosie i w górnej części ucha są wrażliwe na problemy, jeśli przebija się chrzęstkę zamiast miękkich tkanek.
• Biżuteria do ciała ma inny rozmiar niż do uszu, a mniejsza biżuteria może wrasnąć w inne miejsca ciała.
• Przypomnij nastolatkowi, że tatuaże są trwałe i można je usunąć tylko drogą i nie zawsze skuteczną operacją laserową.

Stowarzyszenie Profesjonalnych Piercerów (APP) dąży do regulacji państwowych, które określałyby odpowiednią sterylizację. W międzyczasie organizacja zaleca następujące wytyczne:

• Rób piercing lub tatuaż w higienicznym salonie (a nie w budce na Lollapalooza).
• Piercerzy nie powinni przyjmować klientów nietrzeźwych. Wiele dzieci robi tatuaże pod wpływem alkoholu, a alkohol we krwi może prowadzić do silnego krwawienia.
• Piercerzy powinni używać narzędzi jednorazowych lub autoklawowanych; igł sterylnych, jednorazowych; oraz biżuterii zdezynfekowanej i przechowywanej w sterylnych opakowaniach.
• Nowe, zesterylizowane igły powinny być używane do każdego tatuażu lub piercingu.
• Praktycy powinni nosić czyste rękawice latexowe, utylizować igły w pojemnikach odpornych na przebicie po każdym użyciu, a chusteczki wyrzucać do pojemników z wkładką foliówką.
• Tatuażysci nie powinni brać farby z zakażonych butelek; powinni używać małych, jednorazowych pojemników z farbą, a maści pobierać sterilemi łyzkami.
• Piercing pępka goi się do roku i powinien być robiony tylko po głębokiej refleksji. Nastolatki powinny być szczególnie ostrożne, bo pępko jest zaledwie kilka centymetrów od jajowodów – to nie dobre miejsce na infekcje.
• Pielęgnacja po zabiegu jest niezwykle ważna przy każdym tatuażu czy piercingu, więc prawdziwy profesjonalista da bardzo szczegółowe instrukcje. (Tatuaże należy smarować kremem antybakteryjnym i chronić przed wodą i słońcem. Miejsca piercingu umywać co najmniej dwa razy dziennie roztworem chirurgicznym/wodą.)

Zaangażowanie rodzica

Co może zrobić rodzic?

Jeśli zauważysz, że znajomi Twojego nastolatka mają tatuażowane bicepsy lub ozdobny pępek, lub jeśli podejrzewasz, że Twój nastolatek jest zainteresowany piercingiem lub tatuażem, możesz chcieć wnieść się w działanie.

Zacznij od rozmowy. Możesz powiedzieć: „Jak myślisz, jak Jan poczuje się z blizną przy brwi, gdy zdecyduje się przestać nosić pierścień?”

Możesz od razu dowiedzieć się, że Twój nastolatek uważa piercing za „brzydki” lub „głupi”, w którym przypadku możesz wdychać z ulgą.

Jeśli wyczujesz, że Twój nastolatek uważa to za ciekawy pomysł, możesz powiedzieć, że choć nie jesteś zachwycony, to jeśli ma to zrobić, chciałbyś, by poszedł do wykwalifikowanego profesjonalisty. (Zaoferuj pokrycie różnicy w cenie – to tak ważne.) Zwróć uwagę, że „szczur” (niedoświadczony tatuażysta) może zostawić go z plamistym bałaganem i infekcją; a zły piercing może prowadzić do infekcji lub blizn.

Ponieważ tatuaże i piercingi są często formą buntu, Twoja propozycja może schłodzić entuzjazm nastolatka. Jeśli zaproponujesz pomoc w doborze tatuażu, zrobienie go stanie się mniej atrakcyjne. Jeśli masz szczęście, możesz spać spokojnie, wiedząc, że kolejne „narzędzia autoklawowane”, które Twój nastolatek zobaczy, będą u dentysty!

Ponieważ idealnie chcesz zniechęcić do tatuaży i piercingów całkowicie, kontynuuj wyrażanie negatywnych sentymentów wobec rozważanego procesu. Oferuj pomoc tylko wtedy, gdy wydaje się nieuniknione, że nastolatek podejmie działanie z Tobą lub bez Ciebie. Wtedy chcesz, by zostało to zrobione bezpiecznie.

Profesjonaliści zauważają też, że wielokrotne tatuaże lub piercingi często sygnalizują jakiś problem emocjonalny lub dojrzałości. Jeśli Twój nastolatek już ma kilka tatuaży lub piercingów, warto spojrzeć głębiej na to, co się dzieje.