Poznanie społeczne u nastolatków – co dzieje się w mózgu?

Poznanie społeczne u nastolatków z perspektywy rodzica to dziwna i fascynująca rzecz. Nastolatkowie mogą w ułamku sekundy przejść od chęci do pomocy do upartego oporu. Nowoczesne badania rozwoju mózgu nastolatków z wykorzystem rezonansu magnetycznego wskazują na biologiczne przyczyny impulsywności i wahania nastroju. MRI dało wgląd w zmiany i wzrost zachodzące między 11. a 24. rokiem życia.

Fizyczne zmiany w mózgu

Według dr Sarah-Jayne Blakemore z Instytutu Neurologii Poznawczej University College London (wykład Spearman Medal), mózg dorosłego ma ok. 100 mld neuronów; mózg niemowlęcy ma ich prawie tyle samo. W pierwszych miesiącach życia mózg tworzy nowe synapsy – połączenia między komórkami. Ok. 20. miesiąca życia tworzy się mniej nowych synaps, a następuje „cięcie” – nieużywane połączenia zanikają, a często używane umacniają się. Podobny proces dzieje się w kórze przedczołowej – gdzie podejmuje się decyzje o interakcjach społecznych – w okresie dojrzewania (lata 11–20).

Decyzje młodzieży

Blakemore ze Suparną Choudhury i Tony'm Charman w artykule z sierpnia 2006 r. „Social Cognitive Development During Adolescence” (Oxford University Press) spekulują, że wzrost materii łącznej w dojrzewaniu tłumaczy wolniejszy czas reakcji przy decyzjach o interakcjach osobistych i większą impulsywność przy gwałtownych decyzjach. Nastolatkowie mocno zależą od otoczenia w budowaniu wizerunku siebie – co czyni ich podatnymi na presję rówieśników. Z wiekiem nabierają doświadczenia, a proces „cięcia” podobny do tego u maluchów pozwala im szybciej i precyzyjniej podejmować decyzje emocjonalne.

Potrzeba wsparcia

Dla rodziców i nauczycieli oznacza to: choć nastolatkowie potrafią wiele sami, nadal potrzebują pewnego wsparcia. Ale też zaczynają kwestionować decyzje dorosłych. Rola rodzica staje się dostarczaniem rzetelnej informacji, a nie autorytarnego nakazu. Nowe ścieżki nerwowe mogą zwiększać wrażliwość na niuanse społeczne, które wcześniej omijano. Połącz to z nową świadomością własnej sensualności – i masz dziecko, które w jednej minucie się uśmiecha, a chwilę później płacze nad prawdziwym lub wyimaginowanym urazem.

Co to oznacza

Psychologia nastolatka jako dziedzina wciąż jest w panenkach. Choć obserwowano zachowania nastolatków, brakowało trupów w tym wieku, by badać mózg. Wprowadzenie MRI dało możliwość obserwacji pracy mózgu bez inwazji. Mimo kilku badań, wiedza jest wciąż zbyt mała, by wyciągnąć twarde wnioski o mózgu i dojrzewaniu.