Motywacja i moc nie poddawania się – jak osiągnąć cele
Czy kiedykolwiek postawiłeś sobie cel: w formie, na liście honorowej, w drużynie? Jak wielu, może zacząłeś świetnie, ale straciłeś napęd i trudno Ci znaleźć motywację znów.
Nie jesteś sam!
Wszyscy zmagają się z motywacją i osiąganiem celów. Patrz, ile ludzi chudnie, schudną, a potem znowu tyje!
Rzeczywistość: ponowne skupienie, zmiana, nowy start – nawet mały – to duża sprawa. Ale to niemożliwe. Z odpowiednim podejściem na pewno dasz radę.
Jak się zmotywować
Jak zostać zmotywowanym i trzymać cel? Wszystko sprowadza się do dobrego planowania, realistycznych oczekiwań i postawy „trzymaj się do końca”. Oto co musisz zrobić:
Najpierw poznaj swój cel. Zapisz główny cel. To ostateczna rzecz, którą chcesz osiągnąć. Np. „Chcę być na liście honorowej”, „Chcę się wformować, by dostać się do drużyny biegowej na przełamane”, „Chcę startować w igrzykach olimpijskich” – to cele główne, bo to finał (oczywiście niektóre trwają dłużej i wymagają więcej pracy). Marzyć o wielkim jest OK. Tak ludzie osiągają wielkie rzeczy. Pamiętaj tylko: im większy cel, tym więcej pracy.
Uczynij go konkretnym. Łatwiej planować i opanowywać cel konkretny niż rozmyty. Powiedzmy, cel to „w formie”. To rozmyte. Uczynij konkretnym, definiując co chcesz osiągnąć (mięśnie, wytrzymałość), dlaczego i do kiedy. To pomoże Ci zrobić plan.
Bądź realistyczny. Ludzie rezygnują z celów, bo oczekiwania są nienaturalne. Może oczekująwy Six-pack w tygodnie, a nie miesiącach, lub łatwe rzucenie palenia po latach.
Chcesz przebiec maraton. Jeśli spróbujesz przebiec 42,2 km jutro bez treningu, prawdopodobnie nie wyjdziesz. Średnio trzeba 4 miesiące treningu! Ale większe ryzyko: tak bardzo się zdenerwujesz, że zrezygnujesz z maratoņu – i biegania w ogóle.
Część motywacji to realistyczne podejście do tego, co możesz osiągnąć w zaplanowanym czasie. Start w olimpijskiej drużynie narciarskiej to realny cel, jeśli masz 15 lat i jesteś gwiazdą. Ale jeśli masz 18 i dopiero bierzesz pierwszą lekcję, czas nie gra na Twoją korzyść.
Zapisz to. Zapisz konkretny cel. Potem znowu. I znowu. Badania pokazują, że zapisywanie celu to część procesu mentalnego angażowania. Pisź cel codziennie, by trzymać fokus i przypominać sobie, jak bardzo to chcesz.
Rozbij na mniejsze kroki. Każda zmiana wymaga samodyscypliny. Musisz stale uważać, by nie zboczyć. Jedna metoda: rozbij duży cel na małe kroki. Np. maraton. Jeśli luty, a maraton w sierpniu – realny czas. Zacznij od planu 3 km i stopniowo zwiększaj.
Potem ustal konkretne zadania dzienne: 5 porcji warzyw/owoców, bieganie określonej odległości dziennie. Wpisz do kalendarza/planera, by odhaczać. Poproś trenera o pomoc w ustaleniu realnych mini-celów na dodatkowe km i ćwiczenia na siłę/wytrzymałość, byś chciał biec dalej.
Osiąganie częstych, małych celów to powód do świętowania. Daje pewność, odwagę, motywację do dalszego biegania – lub czegokolwiek innego. Więc nagradzaj się!
Trzymaj motywację
Sprawdzaj cel codziennie. Teraz, gdy cel rozbit na mini-cele i zadania dzienne, sprawdzaj codziennie.
Pomaga zapisywać małe cele tak jak duży. Wtedy widzisz co masz zrobić, odhaczasz wykonane, cieszy się postępem.
Gdy wykonać zadanie, odhacz. Powiedz sobie: „Hej, przebiegłem 16 km, prawie połowa!” Nagrodź się obiecana nagrodą. Czuj sukces – go masz! Pomyśl do przodu: „Co muszę zrobić, by przebiec 42 km? Jak znaleźć czas na trening?”
Zapisywanie kroków ma jeszcze jedną zaletę: jeśli słabo ci idzie z silną wolą, patrzysz na listę, by się zrefokusować!
Zangażuj się ponownie, jeśli spotkniesz upadek. Jeśli zrobisz wtopę, nie rezygnuj. Przebacz sobie i zrób plan powrotu na tor.
Pochwal się za wszystko, co zrobiłeś dobrze. Nie bij się, jak daleko zboczyłeś. Większość ludzi ma upadki przy próbie zmiany – to naturalna część procesu.
Zapisywanie zadań i mini-celów pomaga tu też. Śledząc, szybko zauważysz upadek, łatwiej się zrefokusować i angażować znów. Zamiast zniechęcenia, wiesz dokładnie, gdzie zboczyłeś i dlaczego.
Co jeśli upadki się powtarzają? Zapytaj się, czy naprawdę jesteś zaangażowany. Jeśli tak, angażuj się znów – i zapisz. Proces pisania może też pomóc odkryć, że nie jesteś zaangażowany. Np. może jesteś zakochany w fantasji bycia gwiazdą sportu, a nie w rzeczywistości, i jest coś innego, co wolisz robić.
Traktuj upadki jako lekcje i przypomnienia, dlaczego chcesz zmienić. Gdy się pomylisz, to nie wina – to szansa nauczyć się nowego o sobie. Cel: mniej kłócić się z bratem/siostrą. Możesz nauczyć się, że lepiej powiedzieć „Nie mogę teraz o tym gadać” i wziąć czas na uspokojenie, gdy czujesz wzrost gniewu.
Trzymaj postawę „nie poddaję się”. Zwizualizuj siebie osiągającego cel: wykształcone ciało w suknie balowej lub ty strzelający bramkę decydującą. Wizualizacja pomaga trzymać cel w myślach. Pomaga uwierzyć, że to możliwe. Możesz wywołać ten obraz, gdy siła woli i motywacja są niskie.
Pozytywne auto-rozmowy podnoszą nastawienie i motywację. Mów do siebie: „Zasłużyłem na listę honorową, bo naprawdę ciężko pracuję” albo „Czuję się super płynąc – mój plan treningowy działa!”
Podziel się z przyjacielem. Inny boost: ludzie wspierający wokół. Znajdź partnera do biegania, do rzucenia palenia, kogoś z podobnym celem, byście się wspierali. Przyjaciel do celów może zmienić wszystko w momentach braku motywacji – np. wstawanie na wczesny poranek trening.
Jeśli nie dostajesz wsparcia od kogoś, gdy go najbardziej potrzebujesz, może musisz zrobić przerwę w tej przyjaźni i otoczyć się ludźmi chcącymi Twój sukces. Np. jeśli co czwartek po szkole uczysz się u kolegi, a teraz on włącza TV, pisze SMS-y, gada w telefon i ignoruje Twoje prośby o pracę – czas znaleźć innego partnera do nauki. Nie możesz trzymać fokusu na celu, jeśli Twój przyjaciel nie dzieli go – a gorzej, ciągnie Cię w dół. Szukaj innych na tej samej ścieżce i współpracuj z nimi.
Nie poddawaj się!
Zakończenie złego nawyku lub stworzenie nowego, ekscytującego to wzięcie odpowiedzialności za własne życie. Znalezienie motywacji nie jest zawsze łatwe, ale zawsze możliwe. Możesz trzymać motywację, pisząc cele, trzymając harmonogram, przypominając sobie, co Cię napędzało do postawienia celu. Zmiana jest ekscytująca – bez niej wszytscy bylibyśmy znudzeni.
Powodzenia w realizacji celów!
-
Samoznajome, że gdy dostajesz rozmowę na stanowisko nianii, chcesz pokazać się z najlepszej strony. Jednak, nawet jeśli technicznie jesteś tą w gorącym krześle, nie znaczy to, że nie powinnaś przyjść uzbrojona w listę własnych pytań. Ty przecież chce -
To nie sekret, że nauczyciele mają trudno, ale powody tego prawdopodobnie nie są tym, czego oczekują większość rodziców. Kiedy ludzie mówią o problemach w edukacji, zazwyczaj wymieniają niskie wynagrodzenie nauczycieli i okropne zachowanie „dzisiaj -
40 sposobów na ułatwienie życia z noworodkiem i maluchem.Bo niemowlęta są nie do oporzenia, a rodzice oczywiście chcą sobie nadrobić, gdy raz opanujemy opiekę nad jednym dzieckiem, wielu z nas myśli: „dlaczego by nie?” i decyduje się sprawdzić, jak t
