Wyjaśnianie symboli Pesach nastolatkom

Pesach to żydowskie święto i tydzień obchodów upamiętniający biblijną historię Wyjścia. Po pokoleniach niewoli w Egipcie, Mojżesz przeprowadził swój lud do wolności. Wedle opowieści, Mojżesz rozdzielił Morze Czerwone, a Żydzi uciekli na pustynię, gdzie wędrowali 40 lat przed wejściem do Ziemi Obiecanej, Izraela. Historia jest barwna i bogata w symbolikę. Programy uczące nieżydowskich nastolatków o Pesachu powinny zawierać trzy najważniejsze symbole: pesach, macę i maror.

Seder

Słowo „seder” oznacza „porządek”. W pierwszą (i czasem drugą) noc Pesachu żydowskie rodziny spotykają się, by opowiedzieć historię Wyjścia. To dzieje się podczas kolacji i zawiera wiele rytuałów wykonywanych w ściśle określonej kolejności – stąd nazwa seder pesachowy. Trzy główne symbole muszą znaleźć się na talerzu sederowym, inaczej rodzina nie wypełniła „micwy” (dobra czyn/obowiązek) sederu.

Pesach

Pesach to jagnię paschalne. Zanim Bóg posłał Anioła Śmierci do Egiptu, kazał Mojżeszowi powiedzieć Żydom, by złożyli ofiarę jagnięca tego wieczora i pomazali jego krewią drzwi wejściowe. Anioł Śmierci przechodził Egipt, zabierając życie każdemu pierworodzonemu synowi, ale ominął domy z krew jagnięcą na drzwiach. Gdy Egipcjanie zobaczyli martwe dzieci, faraon kazał Mojżeszowi zabrać Żydów i odejść. Pesach na talerzu sederowym symbolizuje upieczona kość udowa. Wegetarianie czasem zastępują to czerwoną burakiem – kolor przypomina krew jagnięcą.

Maca

Maca to „chleb utrapienia”. Płaska, upieczona na pośpiech bez zakwasu, bo symbolizuje chleb, który Żydzi zabrali na pustynię. Faraon wielokrotnie zmieniał zdanie o uwolnieniu. Gdy ostatecznie kazał odejść tym rankiem, Żydzi wiedzieli, że muszą pośpieszyć. Zabrali chleby, które nie zdążyły wzrosnąć. Dlatego żydowskie rodziny jedzą macę przez tydzień Pesachu – to to, co jedli przodkowie tuż po ucieczce z Egiptu.

Maror

Maror oznacza „gorzkie zioło”. Na talerzu sederowym znajduje się korzeń chrzanu. Chrzan jest też jedzony podczas sederu, by przypomnieć o gorzkości niewoli. Gorzki smak ma też przypominać uczestnikom, by nie stawać się zgorzkniałymi przez trudne przeżycia, lecz wynosić się nad nimi.