Jak odbudować zaufanie między nastolatkiem a rodzicem

Drobne kłamstwa mogą wydawać się nieszkodliwe, ale każda kłamstwo narusza zaufanie między rodzicem a nastolatkiem. Jeśli w domu panują trącenie drzwiami, kłamstwa o pobycie, kłótnie bez końca – czas odbudować zaufanie. Nauka komunikacji i wyrażania potrzeb pomoże zbudować drogę do wzajemnego szacunku i zaufania.

Dyskutuj i demonstruj zaufanie

  1. Porozmawiaj z nastolatkiem o tym, co to znaczy komuś ufać. Niech poda swoje definicje i przykłady zaufanej relacji rodzic-dziecko. Ważne, by wszyscy zrozumieli sens zaufania. Choć nastolatek myśli, że kłamstwo o zrobieniu zadania domowego jest nieszkodliwe – musi wiedzieć, że nawet najmniejsza kłamstwo sprawia, że Ty i inni wątpisz i nie ufajcie.

  2. Zadawaj pytania otwarte, by zachęcić do odpowiedzi.

  3. Dziel się swoimi postrzeganiami zaufania/braku zaufania bez moralizowania.

  4. Pokaż nastolatkowi, jak ufać Tobie, by mógł nauczyć się zyskiwać zaufanie innych. Bądź modelem zachowania, które chcesz widzieć. Zaufanie to dwukierunkowa ulica – jeśli Ty łamiesz obietnice i pomijasz prawdę – nastolatek to zauważy. Jeśli zobaczy, że kłamiesz – ona też to zrobi.

  5. Stwórz listę zachowań naruszających zaufanie między Wami. Niech nastolatek zrobi to samo. Ustal plan eliminacji tych zachowań. Np. nastolatek może powiedzieć, że wie, gdy kłamiesz lub ukrywasz informacje.

  6. Ustal wzajemne zaufanie. Gdy istnieje – prawdopodobnie więcej uprawnień zostanie przyznanych. Omów korzyści z budowania zaufania. Np. jeśli ufasz, że nastolatek wykona obowiązki i posprząta pokój – dojrzałe zachowanie pokazuje, że może pożyczyć auto lub zostać godzinę dłużej na wyjściu.

Napraw błędy

  1. Ustal jasny plan naprawy, jeśli dojdzie do naruszenia zaufania. Gdy masz plan – Wy i nastolatek nauczacie się znowu ufać sobie. Np. jeśli kłamie o ocenach – narzuć konsekwencję lub utratę uprawnienia.

  2. Daj znać, że będziesz monitorować zachowanie, by ustalić konsekwencje lub przywileje. Np. jeśli kłamie o ocenach – będziesz sprawdzał u nauczycieli, a po czasie powoli zależeć od jej własnego raportowania. Szansa na naprawę uczy lekcję i daje szansę na odbudowę zaufania.

  3. Pozwól nastolatkowi mieć głos w konsekwencji. Center for Parenting Education sugeruje konsekwencje uczące, nie karzące. Niech nastolatek ustali sprawiedliwą i odpowiednią konsekwencję swego kłamstwa.