Strategie werbalnego deeskalacji konfliktów z nastolatkami
Międzynarodowy z gniewnym lub niekontrolowanym nastolatkiem bywa frustrujące, a czasem przerażające. Wielu nastolatków nie potrafi racjonalnie dyskutować o uczuciach na poziomie dorosłego. Efekt: rosnące napięcie, kłótnie, krzyki. Jeśli nie uważasz, jak reagujesz na wybuch – problem może eskaltować: nastolatek może chcieć zranić Ciebie albo siebie. Strategie werbalnej deeskalacji uczą, jak rozprężać napięte lub niebezpieczne sytuacje.
Racjonalne dystansowanie
Jedną z pierwszych umiejętności, jakie uczą się pracownicy z nastolatkami skłonnymi do gwałtownych wybuchów, jest utrzymywanie racjonalnego dystansu. To utrzymanie wystarczającej odległości psychicznej i emocjonalnej od osoby w kryzysie, by nie robić z problemu swojego. Pomaga nie stać się irracjonalnym, gdy nastolatec działa nieracjonalnie. Zanim angażujesz się w kłótnię – weź oddech, przypomnij sobie: gniew pogarsza sprawę. Jesteś dorosłym i musisz być racjonalny, zwłaszcza gdy nastolatka nie jest.
Pełna uwaga
Nastolatcy nie powiedzą wprost, że chcą Twojej uwagi. Mimo to – jej potrzebują. Wiele zachowań irytujących rodziców – kłótnie, walki – to podświadome próby zdobycia uwagi. Gdy czujesz, że nastolatek złości się – odłóż inne zajęcia i daj mu pełną uwagę. Często sama wiedza, że ma Twoją uwagę, daleko idzie w łagodzeniu wybuchu. Dając uwagę – najpierw słuchaj. Gdy mówisz – cicho i równym tonem.
Empatia
Gdy nastolatek jest zdenerwowany – spodziewaj się irracjonalnych uwag. Zadawaj pytania otwarte, pokazujące chęć zrozumienia. Np. jeśli zły z powodu godziny powrotu – zapytaj, co by chciał robić, gdyby mógł zostać dłużej. Gdy się uspokoi – możecie negocjować warunki późniejszego powrotu. W tym sensie radzenie sobie z nastolatkiem nie różni się od radzenia sobie z kimkolwiek innym. Nikt nie wygrywa w kłótni, ale oboje mogą wygrać, jeśli zostaniecie spokojni i porozmawiacie.
Obserwuj para- i niewerbalne komunikaty
Komunikacja parawerbalna to ton i tempo. Niewerbalna – ciało, gesty, mimika. Możesz powiedzieć wszystkie dobre słowa, ale jeśli twarz, skrzyżowane ręce, ton nie wspierają – gniew nastolatka wzrośnie. Jeśli sam się gniewasz – chwilę na uspokojenie i świadomość ciała przed odpowiadaniem. Jeśli nie możesz – zakończ dyskusję, przyznając się do gniewu bez oceniania ani obwiniania nastolatka. Np.: „Obaj jesteśmy złości. Chcę to omówić i zrozumieć Twoje uczucia. Pogadamy, gdy obaj się uspokojymy?”.
-
Lato to ulubiony okres roku dla wielu ludzi, zwłaszcza dzieci. Szkoła się kończy, pogoda jest ciepła i czas na relaks i naładowanie baterii. Jedyne pytanie to... co zrobić w pierwszy dzień lata? Jill Tipograph, CEO i założycielka Everything Summer, -
Jak żyć z dorosłym dzieckiem pod jednym dachem Nazywają je pokoleniem Y – coraz większą grupę młodych dorosłych, którzy po studiach wracają do domu rodziców, albo w ogóle nie wyprowadzają się, by oszczędzać pieniądze na szukaniu idealnej pracy. Wspól -
Dla kobiet, nagłe przybycie menstruacji, gdy jesteś w publicznym miejscu i całkowicie nieprzygotowana, to prawdziwy pech. Ale gdy nagle dostajesz menstruację w publicznym miejscu, a masz za sobą bliźniaki w wieku przedszkolnym? To prawdziwy scenarius
