• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nastolatkowie i imprezy: Zasady bezpieczeństwa w domu i na cudzych imprezach

Nastolatkowie i imprezy: Zasady bezpieczeństwa

Już wiecie, jakie są wady rozmieszczania nastolatków w swoim domu (odciski palców na ścianach, pusty lodówka itp.), ale są też pewne zalety. Po pierwsze, jeśli są u Was, wiecie, gdzie są. Po drugie, poznajecie ich trochę. Jest też miło, by nastolatek wiedział, że mile widzicie jego znajomych tak samo jak swoich.

Kolejna myśl: w większości społeczności (zwłaszcza na wsi i przedmieściach) dzieci nie mają wielu opcji; kino jest drogie, a lodziarnie czy lokale często zamykają wcześnie. Jeśli szukają bezpiecznego miejsca na po prostu „przebywanie”, potrzebują domu.

I tak naprawdę „przebywanie” u Was jest lepsze niż oficjalna impreza, która niesie wyższe oczekiwania niż po prostu pozwolenie dzieciom na siedzenie i oglądanie filmu albo słuchanie muzyki.

„Dziś jest impreza!”

Jeśli wcielicie się w rolę oficjalnego „organizatora imprezy” z okazji urodzin lub po balu maturalnym, pamiętajcie o:

• Poproście nastolatka o sporządzenie listy gości o ograniczonej liczbie. Zazwyczaj 20–30 osób to grupa kontrolowalna. (Duże imprezy są niemal niemożliwe do kontrolowania.)
• Określcie „niezaproszonych”. Gdy nastolatkowie już prowadzą, wpadanie na imprezy ma miejsce; zaznaczcie, że będziecie w zasięgu przez całą imprezę, i jeśli pojawi się za dużo osób, musicie ją zamknąć.
• Ustalcie wcześniej godziny imprezy. Godzina zakończenia daje Wam dodatkową kontrolę.
• Jeśli nastolatek potrzebuje przypomnienia, powiedzcie, że alkohol i narkotyki nie będą tolerowane. Jeśli ktoś przynosi piwo lub inne substancje, możecie go prosić o odejście.
• Ustalcie, że ci, którzy przyjdą, zostają na imprezie; dzieci przychodzące, wychodzące i wracające częściej przynoszą substancje nielegalne lub biorą w nich udział gdzie indziej i wracają – a Wy tego nie musicie.
• Choć nie chcecie monitorować imprezy co chwilę, spróbujcie przejść raz lub dwa w ciągu wieczoru (nawet tylko, by przynieść więcej jedzenia). Jeśli impreza w piwnicy, trzymajcie część jedzenia na górze. Gdy dzieci pójdą do góry i zobaczą rodziców, ich zachowanie prawdopodobnie pozostanie bardziej cywilizowane.
• Zaproście innego rodzica na towarzystwo. To też daje Wam kogoś, kto zna część dzieci, których Wy nie znacie.
• Jeśli zgodziliście się na dużą imprezę, powiadomcie sąsiadów i policję. Policja może podsunąć pomysły w kwestii parkowania, a jeśli będą mieli oko na Was tą noc, to wszystko na plus.
• Zobaczcie Rozdział o Drogach i Alkoholu dla informacji o Waszych obowiązkach prawnych dotyczących nastolatków i alkoholu.

Imprezy u innych

Rodzice opowiadają historie horroru proste z Ryzykownego Biznesu: byli na wizycie, a ich nastolatkowie organizowali imprezę bez zgody. Efekty były katastrofalne: sąsiedzi wezwać policję, wielu dzieci napilo się, meble w salonie nigdy nie wyglądają tak samo.

Nie chcecie być tymi rodzicami, ale też nie chcecie, by Wasz nastolatek był na tej imprezie. Dlatego dam Wam dodatkowe wytyczne.

Każda książka mówi: „Zadzwoncie do rodziców, by dowiedzieć się, czy ktoś będzie w domu.” Polecam to też, ale z pełnym uznaniem, że trudno dzwonić do nieznajomych, by je interrogować o planach i jednocześnie utrzymywać relację z nastolatkiem. Jako alternatywy spróbujcie: (Nie mówcie nastolatkowi, że planujecie dzwonić. To go tylko zdenerwuje.)

• Dzwonicie, ale z ofertą: „Jak miło, że macie dzieci w piątek wieczorem. Czy mogę przynieść napoje wcześniej, albo czy mogę jakoś pomóc?” Jeśli impreza była „niespodzianką” dla rodziców, właśnie zdradzicie to w najmiłszy sposób. Jeśli rozmowa pójdzie dobrze, zyskujecie nowy kontakt.
• Sieciujcie. Dzwoncie do znajomych, którzy mogą powiedzieć, jaka będzie atmosfera, albo kto może zadzwonić i dowiedzieć się ustaleń.
• Ustalcie z nastolatkiem godziny i transport. Kiedy impreza, i jak nastolatek tam dojedzie? Przypomnijcie, że jeśli pojdzie gdzie indziej – z jakiegokolwiek powodu – ma do Was zadzwonić.
• Powiedzcie nastolatkowi, że może do Was zadzwonić (lub do innego dorosłego, któremu oboje ufacie) w każdej chwili – bez pytań – jeśli chce odejść z imprezy.
• Przypomnijcie nastolatkowi, by nigdy nie jechał z kimś, kto pił. (Patrz Rozdział o Jazdzie Nastolatków dla dodatkowych wytycznych.)
• Nie śpijcie, albo niech nastolatek Was obudzi, gdy wróci. To Wasza szansa na sprawdzenie, w jakim stanie jest po imprezie.
• Bądźcie podejrzliwi, jeśli nastolatek często śpi gdzie indziej po imprezie. Może nie chce wpaść Wam w oczy z jakiegoś powodu. (Złapaliście nawinkę?)

Ustalanie odpowiedzialności

Zostawanie w kontakcie

Przez szkołę podstawową prawdopodobnie byliście w bliskim kontakcie z rodzicami przyjaciół dzieci. Gdy dzieci wchodzą do gimnazjum i liceum, to ważniejsze niż kiedykolwiek, by budować te kontakty. Możecie zostać w kontakcie, spotykając się na wydarzeniach szkolnych, lub po prostu gadając, jeśli spotkacie się w mieście. Jeśli Wasza sieć rodzicielska jest wystarczająco silna, powinniście móc dowiedzieć się, co naprawdę dzieje się w dany weekend z jednym-dwoma telefonami.

Gdy kot nie ma w domu…

Jeśli wyjeżdżacie na kilka dni i planujecie zostawić 17- lub 18-latka w domu sam, musicie ostrożnie ocenić sytuację. Oto kilka wskazówek:

• Możecie chcieć przemyśleć plany. Jeśli nastolatek nie potrafi powstrzymać tłumu, który dowiedzie się, że nie jesteście w domu, oboje możecie bardzo żałować, że kiedykolwiek wyjechaliście.
• Jeśli musicie wyjechać a nastolatek nie może lub nie chce pojechać, rozważcie prośbę do krewnego lub najem kogoś, by przychodził w nocy.
• Zapytajcie, czy nastolatek może zostać u przyjaciela.
• Poproście zaufanych sąsiadów o pilnowanie, gdy nie ma Was. Poproście, by zadzwonili do policji (lub do osoby, którą wyznaczycie), jeśli u Was pojawi się duże zgromadzenie.

Jedna matka zasadniczo dobrego nastolatka, który napotkał problemy, gdy ona wyjechała na weekend, opowiada: „Tej zimy mój syn, który jest w ostatniej klasie liceum, powiedział: „Mamo, dlaczego nie jeździsz na narty w weekendy?” i ja odparłam: „Bo gdy wyjechałam na weekend w zeszłym roku, udowodniłeś mi, dlaczego nie mogę.” A on jest zasadniczo dobrym chłopakiem.”

Podobno czy nie, nasze obowiązki opiekuńcze niekoniecznie stają się łatsze, gdy dzieci dorastają. (Może pamiątacie z sentymentem dni, gdy ulgą był telefon do opiekunki!)

Godziny powrotu: Czas na dyń

Tak jak babcia rodzimy Kopciuszka nie wahała się dać jej godziny powrotu, tak i Wy nie musicie się wahać, mówiąc nastolatkowi, do której godziny ma być w domu.

I tak jak kredyty o zmiennej stopie mają zalety, tak też elastyczne godziny powrotu. Większość rodzin odnieść sukces, ustalając stały czas na noce, gdy dzieci „po prostu przebywają” i inny na specjalne okazje. Jeśli jesteście zsynchronizowani z resztą znajomych nastolatka, egzekwowanie będzie łatwe.

Konsekwencje za nieprzestrzeganie godziny powrotu i nie dzwonienie to wcześniejszy powrót następnej nocy, albo wyjścia w ogóle – w zależności od tego, jak poważnie traktujecie wykroczenie.

Impreza w piżamie

Jakby wychowanie nie było wystarczająco trudne… Wasza 16-latka córka przeskakuje przez salon i ogłasza: „Cześć, Mamo. Wszyscy śpimy dzisiaj u Johna.”

Naprawdę musieliście mieć do czynienia z koedukacyjnymi pijamami, czy nie? Yeah, right, jak by powiedzieli nastolatkowie.

Przy tym temacie, jak przy każdym innym, musicie zdecydować, co Was uspokaja. Jeśli myśl o synu lub córce biorącym udział w koedukacyjnej pijamie Wam szaleje, to zapomnijcie. Ustalcie prawo: on/ona po prostu nie może, bo ja tak mówię. (Macie prawo tak mówić czasem; tylko nie za często, bo stracicie zdolność do skutecznej komunikacji.)

Jeśli jednak jesteście choć trochę otwarci na poznanie dzisiejszej sceny społecznej, rozważcie powody podane przez rodziców, którzy zgadzali się na koedukacyjne pijamy grupowe:

• „Mój syn był na koedukacyjnej pijamie w noc po balu maturalnym” – wyjaśnia jedna matka. „Poszedł na bal z grupą dzieci, z którymi się przebywa. Są chłopcy i dziewczyny, ale żaden z nich nie jest romantycznie związany. Gdy zaproponowali, by przyjść do jednego z domów na noc, zgodziliśmy się. Znamy rodzinę dobrze, i uważaliśmy to za decidedly lepszą alternatywę niż idą do klubów lub szukanie „imprezy” w inny sposób. To dobre dzieci, i biorąc wszystko pod uwagę, to wydawało się akceptowalne.”
• „Dzisiejsze dzieci nie randkują tak, jak my” – mówi inna matka. „Moja córka towarzyszy dużej grupie dzieci, z których żaden nie byłby nazwany randkowym. Mieli jedną lub dwie nocne spotkania, i bo znamy rodzinę – i wiedzieliśmy, że rodzice będą w domu – pozwoliliśmy jej iść. Nawet jeśli wątpię, że rodzice zostali w nocy przytomni, czuliśmy, że będzie OK.”

Zauważcie, że w obu sytuacjach nie było poważnych par, i dokładne miejsce, gdzie dzieci będą, było znane rodzicowi dającemu „OK”.

A co z pijamą z „istotną drugą połówką”? Liberałowscy rodzice znali się na zgody: „Wiem, że „to robią”, więc wolicie, by robili to u mnie” – tak myślą. Musicie sami podjąć decyzję. Przeczytajcie co powiedzieć nastolatkowi o seksie dla wskazówek o seksie i seksualności. A jeśli po prostu nie lubicie pomysł, możecie zawsze powiedzieć: „Nie czuję się z tym komfortowo w moim domu.”

Więc następnym razem, gdy nastolatek wróci z prośbą o pijamę, możecie podwójnie sprawdzić listę gości (teraz wiecie, by być czujnym!), i jeśli okaże się, że to koedukacyjna, możecie rozważyć to z tymi komentarzami na uwadze.

Info Flash

Kiedy młodzi nastolatkowie mówią, że „idą razem” z osobami przeciwnych płci, to nie znaczy idzie gdzieś; to tylko znaczy bycie romantycznie związanymi.

Co zrobić z innymi zasadami domowymi

Chłopcy w pokoju córki!

Życie było pewnie prostsze, gdy my dorastaliśmy: Żadni przedstawiciele przeciwnych płci w sypialniach, prawda? No, to nowy dzień. Musicie być rozsądni i elastyczni w niektórych kwestiach, które na Was nadchodzą. Bo koedukacyjne grupy przyjaciół są częścią życia społecznego wielu nastolatków, awfully trudno powiedzieć „nie chłopcy (ani dziewczyny) w Twoim pokoju” (szczególnie jeśli tam jest odtwarzacz CD). Spróbujcie tak:

Jeśli przedstawiciel przeciwniej płci jest przyjacielem, to sypialnia jest na wyciągnięcie ręki, nawet z okazjonalnie zamkniętymi drzwiami. Jeśli to „istotna druga połówka” nastolatka, to bycie w sypialni jest dozwolone tylko przy otwartych drzwiach.