Jak stworzyć dietę sensoryczną dla dziecka?

Dieta sensoryczna to planowany program aktywności dostosowany do indywidualnych potrzeb sensorycznych. Opiera się na teorii, że każda osoba potrzebuje określonej dawki bodźców, by utrzymać ciało w stanie czujności i spokoju, radząc sobie z otoczeniem. Może być potężnym narzędziem zarządzania zachowaniem. Układ sensoryczny składa się z: wzrokowego, słuchowego, węchowego, smakowego, propriorecepcji (poczucie mięśni/stawów), węchowego (ruchu), dotykowego. Większość diet skupia się na propriorecepcji, węchowym i dotyku.

Instrukcje

  1. Zmysły nigdy nie działają izolowane. Każdy współpracuje z innymi, tworząc pełny obraz. Ważne, by dieta zawierała bodźce dotykowe, propriorecepcyjne i węchowe za każdym razem.
  2. Dziecko może być nadwrażliwe lub szukać bodźców w zależności od typu i środowiska. Może tolerować bodziec dzień, a następnego go odrzucać. Dlatego codziennie dostarczaj bodźce do każdego systemu.
  3. Zapisz dzienny harmonogram dziecka. Zwróć uwagę na trudne momenty.
    Przykład:
    8:00 ubieranie, mycie twarzy
    8:30 śniadanie
    9:00 wolny czas
    9:15 szkoła
    9:30 klasa
    10:00 matematyka trudności z uwagą, dysrupcje
    10:45 zajęcia specjalne (WF, plastyka, muzyka)
    11:30 lunch
    12:00 przerwa
    12:30 pisanie
    13:15 czytanie trudności z siedzeniem
    14:30 biblioteka
    15:00 koniec szkoły
    15:30 przekąska
    15:45 wolny czas
    17:00 kolacja
    18:00 lekcje
    19:00 wolny czas
    20:00 przygotowanie do snu *nie może się uspokoić, zasypia blisko 22:00
    20:30 sen
  4. Przeanalizuj harmonogram i obserwacje. Pomocne opinie nauczycieli. Dieta sensoryczna ma zapewnić odpowiednią uwagę, poziom wzbudzenia, radzenie sobie – daj bodziec przed trudnymi momentami: przed matematyką, czytaniem, pójściem spać.
  5. Jeśli dziecko ma problemy z uwagą i jest przepobudzone – strategie uspokajające w przerwie sensorycznej:
    1. Dmuchanie (bańki, wata przez stół)
    2. Ssanie (woda z butelki lub rurką)
    3. Ciężka praca (skakanie, trampolina, brzuszki)
    4. Plastelina oporowa
    5. Szczotkowanie terapeutyczne
    6. Masaż z balsamem (głębokie nacisk, retrakcja stawów)
    7. Guma lub inne twarde jedzenie
    8. Kamizelka z ciężarem
    9. Wolny ruch liniowy (huśtawka, krzesło)
    10. Ściskanie dziecka między dwiema poduszkami
    11. Ciepłe płyny (cidr)
  6. Jeśli dziecko ma problemy z czuciem i jest niedopobudzone – strategie pobudzające:
    1. Kwaśne jedzenie
    2. Ciężka praca (trampolina, deska na kółkach, skakanie)
    3. Chłodne płyny
    4. Szybkie ruchy obrotowe (huśtawka) i nieoczekiwane
    5. Szybka, energiczna muzyka (muzyka, Wii)
  7. Pamiętaj: intensywny input propriorecepcyjny trwa do 2h, węchowy 4–8h, pozostałe systemy – minuty lub tyle, ile trwa zajęcie.

Previous:

Next: