Rola społeczności w wychowaniu dzieci – od „wioski” do wspierania rodzin

Gdy Melissa Harris-Perry (MSNBC) powiedziała, że dzieci należą do społeczności, nie rodziców, wywołała burzę. Mimo niedoskonałego sformułowania – społeczność ma interes w wychowaniu kolejnego pokolenia i ważną rolę. Odpowiedzialność: tworzenie pozytywnego środowiska wzbogacającego życie dzieci.

Zmieniające się role rodziny

Historycznie: duże rodziny – wysoka śmiertelność niemowląt, praca dzieci (Encyclopedia of Children...). Prawa kobiet, medycyna, psychologia dzieciństwa: przejście od „własności ojca” do „przyszłych członków społeczeństwa”. 1912: Taft tworzy Children's Bureau (przódkowa Title IV, Aid to Dependent Children). 1974/2010: CAPTA (Child Abuse Prevention and Treatment Act) – uprawnia społeczność do interwencji przy przemocy i zaniedbaniu.

Potrzeba wioski

Hillary Clinton (1996, „It Takes a Village”): nie tylko rodzice, ale społeczność ma odpowiedzialność. Dylemat: prawo rodzica do wychowania vs interwencja społeczności (nerw, który uderzyła Harris-Perry). Zazwyczaj społeczności wspierają rodzinę, wzmacniając kompetencje rodzicielskie.

Wspieranie rodziny

„Keeping Children and Families Safe Act” (2003): edukacja rodzicielska = prewencja przemocy. Head Start (1964): równy start edukacyjny dla dzieci z niskich dochodów. Rodzice jako Nauczyciele (lata 70.): instruktorzy do domów, materiały, książki dla rodzin z przedszkolakami. Programy lokalne: „Zakupy z policjantem”, kluby pomagające w ubraniu/środkach szkolnych.

Środowisko a rozwój dziecka

William Huitt (Valdosta Univ.): środowisko i społeczność kształtują rozwój. Bezpieczne sklepy, biblioteki, dobre szkoły = przyjazna „wioska”. Infrastruktura: uczciwa policja, straż pożarna, szpitale. Obiekty rekreacyjne = bonding rodzinny. Narzędzia do zdrowego stylu życia = rola społeczności ceniącej dzieci.

Previous:

Next: