• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co się dzieje, gdy chłopcy nie są dyscyplinowani?

Społeczne i fizyczne różnice chłopców sprawiają, że są bardziej skłonni do spontanicznych i odważnych czynów, w tym przemocy i pokazywania się. Choć radzenie sobie z aktami niegrzeczności chłopców może wydawać się nieco bardziej niebezpieczne i konfrontacyjne niż w przypadku dziewczyn, nieradzenie sobie z niegrzecznością chłopców może popchnąć ich w spiralę w stronę częstszych i większych aktów niegrzeczności. Jako rodzic, możesz pomóc swojemu nastolatkowi, ucząc się konsekwencji nigdy nie radzenia sobie z problematycznymi zachowaniami i odkładając swoje uczucia na rzecz właściwej dyscypliny.

Kontynuowana niegrzeczność

Pierwszy i najbardziej oczywisty wynik rezygnacji z dyscypliny na rzecz obojętności, niewiedzy lub unikania konfliktu to utrwalona tendencja do bycia kłopotliwym u Twojego chłopca. Faktem jest, że chłopcy nie różnią się od dziewczyn – ani nawet dorosłych – w tym, jak łączą przyczynę i skutek. Jeśli chłopiec upadnie, zbiegając po schodach, połączy cierpiony ból ze swoim działaniem. Następnym razem, gdy wejdzie na pierwszą stopień schodów, prawdopodobnie zdecyduje się iść znacznie wolniej. Upadnięcie po schodach to sama w sobie kara za bieganie, gdzie nie powinien, ale większość innych form niegrzeczności nie ma naturalnych konsekwencji. W rzeczywistości wiele form niegrzeczności ma korzyści pozytywne. Chłopiec, który nęka swoich rówieśników, by zapierać uwagę dziewczyn w klasie, może zyskać szacunek w klasie za bycie "twardym" lub "buntownikiem". Jeśli rodzice nie przeciwdziałają tej korzyści jakąś formą dyscypliny, chłopiec prawdopodobnie będzie kontynuował swoje działania, bo prawdopodobnie połączył akt nękania z korzyścią uwagi.

Zdezorientowanie

Jedna poprawna odpowiedź na pytanie "Co się dzieje, gdy chłopcy nie są dyscyplinowani?" to "Nikt nie wie". W rzeczywistości chłopcy będą dyscyplinowani za swoją niegrzeczność, jeśli nie przez rodziców, to przez nauczycieli, rodziców rówieśników, szefów na letnich pracach i innych dorosłych w społeczeństwie. Gdy rodzice odmierzają dyscyplinować swoich chłopców, wysyłają im mieszane sygnały. Gdy wszyscy poza rodzicami zwracają uwagę na ich niegrzeczność, chłopcy prawdopodobnie poczują dezorientację. Chłopiec, który dowiedzie się, że może przeklinać w domu, ale nie w innych miejscach, może pytać, czy przeklinanie jest akceptowalne czy nie. Może przypisać odpowiedniość przeklinania do różnicy wartości rodzinnych lub różnicy środowiska. A sprawy stają się jeszcze bardziej zdezorientowane, gdy jeden rodzic dyscyplinuje czyn, którego drugi nie.

Słabe przygotowanie do świata rzeczywistego

Problem mieszanych sygnałów rozciąga się poza chłopięstwo. Gdy chłopcy stają się mężczyznami, ich nawyki z dzieciństwa w większości utwardziały. Chłopiec, który nigdy nie był dyscyplinowany za brak szacunku do kobiet, np., może mieć trudności ze znalezieniem długoterminowej dziewczyny. A chłopiec, który nigdy nie był dyscyplinowany za wagary ze szkoły, może mieć trudności z utrzymaniem pracy na pełen etat. W długim terminie rodzice, którzy biorą co wydaje się łatwą drogę nie dyscyplinowania swoich chłopców, w rzeczywistości szkodzą swoim dzieciom. Dla samotnej mamy, powrót do domu, by poszczytać nieugiętego nastolatka, może wydawać się zbyt dużym stresem do obsłużenia zaraz po pracy, ale ten chłopiec pewnie zapłaci za bierność mamy ostatecznie. Miłujący rodzic to nie rodzic, który unika konfliktu z problematycznym dzieckiem; to rodzic, który myśli o długoterminowych konsekwencjach zarówno swoich, jak i syna działań.

Dobra dyscyplina

Dyscyplina jest konieczna, by wychować chłopca w pozytywnego mężczyznę. Pytanie, które pozostaje dla większości rodziców, to jaki rodzaj dyscypliny jest odpowiedni dla chłopca. Chłopcy niekoniecznie są silniejsi od dziewczyn – przynajmniej nie emocjonalnie. Dyscyplina dla chłopca powinna skupiać się na poprawie zdolności dziecka do kontroli siebie i zrozumienia, gdzie popełnił błąd. Według badań Centrum Badań Dzieci Trinity College Dublin, najlepsza dyscyplina jest nieagresywna. Zacznij od wyjaśnienia, jak czujesz się z zachowaniem chłopca. Kontynuuj wyjaśnianiem moralnego lub logicznego powodu unikania tego zachowania. Dyskutuj alternatywne działania, jakie chłopiec może podjąć następnym razem, gdy chce angażować się w problematyczne zachowanie. A jeśli się powtórzy, anuluj jedno z jego uprawnień związanych z tym zachowaniem.

Przykład właściwej dyscypliny

Chłopiec, który używa przemocy, by wymusić swoją wolę u siostry, powinien zastygnąć każdego rodzica. Złość to naturalne uczucie, które sprawia, że zwierzęta, nawet ludzie, czują popęd przemocy jako metody rozwiązywania problemów. Chłopiec może działać pod wpływem tego popędu, uderzając siostrę, gdy ta przełączy kanał TV bez pytania. Wyjaśnij chłopcu swoje rozczarowanie jego metodą rozwiązania. Powiedz mu, że nikt nie lubi być uderzany i że on też by nie polubił, gdyby siostra uderzyła go, gdy on zmieni kanał. Zaproponuj sposoby rozwiązania problemu następnym razem, np. wyjaśnienie siostrze, że to jego kolej na oglądanie TV lub przyjście do rodzica, by rozwiązać konflikt. Jeśli sytuacja się powtórzy, zabierz mu uprawnienia do TV na określony czas.