• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Tajny sos na ugodzenie Twojego dziczego dziecka

Nigdy nie przestaje mnie zdumiewać, jak szybko przechodzimy od bezradnego noworodek do odpuszczonego dziczego dziecka malucha. Choż to wydają się dwa skrajności, a takimi są, istnieje jedna podstawowa potrzeba, która uspokaja oba końce spektrum behawioralnego. Nauka miłowania i ugodzenia Twojego dziczego dziecka zaczyna się od ich potrzeby Ciebie.

Chelsea była moim dziczym dzieckiem.

Nie pomagało, że była głucha. Komunikacja była barierą. Było jakby urodziłam dziecko, które nie mówiło po angielsku. Zamiast mnie uczyć jej, jak mówić, musiałam nauczyć się jej języka. Mimo to, Bóg dał jej dodatkową miarę uporu. Cecha, która zabrała ją daleko w dorosłym życiu, i mnie wyczerpała wychowując ją.

Jako malucha, przypominała mi dziko kotka. Urocza. Nieugięta. Bez wpływu głosu mojego głosu, słyszała tylko pomysły w swoim małym głowie, niezmienione, życie była przygodą.

Choć dyscyplina jest ważnym czynnikiem, nie do zignorowania, są momenty, gdy po prostu więcej kary nie jest odpowiedzią na zachowanie młodego dziecka. Zawsze ważne jest spojrzenie na kontekst, dlaczego dziecko jest dzicze. Nie mówię, że musisz wybaczać złe zachowanie, jest jednak ważne zrozumienie, co uruchamia ich zachowanie.

Dlaczego mój maluch jest tak zły i agresywny?

Gdy dowiedziałam się, że głuche dzieci są często agresywne, ze względu na ich frustrację w komunikowaniu, to zmieniło grę. Zauważyłam, że jej starsza siostra, starsza o dwa lata, często ignorowała jej próby komunikacji. To wyjaśniało coraz częstsze sceny.

Zrozumienie, że frustracja paliła jej agresję, pomogło mi zaatakować problem zachowania na więcej niż jednym froncie. Choć dziecko na podłodze krzyczące o pomoc było jasnym ofiarą, musiała zrozumieć swoją rolę w konflikcie.

To była okazja, by porozmawiać z nią o cierpliwości, słuchaniu i trosce o kogoś młodszego od ciebie. I, szczerze mówiąc, jak unikać bycia spontanicznie zaatakowanym.

Dla sprawcy, nie ma wymówki na przemoc. Jedną z naszych głównych odpowiedzialności jako rodziców jest pomaganie dzieciom w nauce regulowania silnych emocji. Głuchota, nie jest wymówką na uderzanie kogoś. Żalowanie dziecka, lub odrzucanie złego zachowania, bo czujemy winę za przespany sen, albo pozwolenie na za dużo cukru, to nie jest dobroć ani dobre rodzicielstwo.

Miłosna rodzicielska dobroć, to zrozumienie, co pali zachowanie i robienie naszego najlepszego, by usunąć to ze środowiska dziecka i korygowanie zachowania. Czy ma wybuchy gniewu o czwartej bez drzemki? Zrób drzemkę priorytetem.

Dla niektórych dzieci kontrola poza zachowaniem może być związana z alergiami na pokarm, lub składnikami.

Czerwony Hulk – dzicze dziecko

Alergie pokarmowe to główna przyczyna problemów zachowania dzieci. Byłem świadkiem tego, wiele razy, u dziesiątek dzieci. Klucz do ugodzenia dziczego dziecka to pomaganie dziecku w rozpoznawaniu tego u siebie.

Gdy stają się świadomi tego, co dzieje się, gdy jedzą określone pokarmy, są bardziej skłonni ich unikać. Dzieci nie chcą czuć się poza kontrolą. Gdy pomagamy im zrozumieć, że ich dieta i wypoczynek pomagają im być szczęśliwymi, mogą zacząć mieć narzędzia, by pomagać sobie samemu.

Możesz być zaskoczony, jak wiele przetworzonych pokarmów, zaprojektowanych dla dzieci, jest nasączonych czerwonym barwnikiem numer 7. Znalazłam go w miksturach budyniu czekoladowym. Nie idź po kolorze. Jeśli podejrzewasz, że to może być problem dla Twojego dziecka, czytaj składniki. Czytaj. Eliminuj. Powtarzaj.

Jak kontrolować mojego dziczego malucha?

Obiecałam Ci mój tajny sos. To naprawdę prosty przepis. Gdy zrozumiesz czynniki środowiskowe, które przyczyniają się do niechcianego zachowania, masz okazję być proaktywnym.

Najlepszy sposób, jaki znalazłam, by kontrolować moje dzicze kotek, to po prostu uczynić ją moim kumplem. Mówię prosto, bo to było proste rozwiązanie. Mimo to, zajmuje to czas i intencjonalność.

Kto nie potrzebuje dobrego pomocnika?

Z pięcioma dziećmi, miałam górę prania i głuchą maluchę, która potrzebowała ciągłej nadzoru. Więc стала moim pomocnikiem.

Zauważyłam, że trzymanie jej obok mnie, dosłownie, nie tylko ugodziło jej zachowanie, ale zbudowało fundament w wielu obszarach dla niej.

Gdy sortowaliśmy pranie, siedzieliśmy na podłodze razem. Zaczęłam robić sterty. Ciemne ubrania. Jasne ubrania. Czerwone ubrania. Ubrania lalek. Czyste ubrania – czy wspomniałam, że mieliśmy cztery dziewczynki z rzędu w pewnym momencie?

To prowadziło do świetnych rozmów. Pokazywałam znakami: „jaki kolor?” Musiała to rozwiązać, jej nagrodą było rzucenie tego w odpowiednią stertę przez pokój. Jeśli się pomyliła, biegłaby i zabrałaby to i rzuciłaby do następnej sterty, którą myślała, że jest poprawna.

Tak. To sprawiło, że proces trwał znacznie dłużej. Jest mnóstwo pracy do zrobienia w domu pełnym małych dzieci. Rozumiem. Ale prawdziwym sekretem była moja zmiana myślenia. Wartość mojego czasu nie była chorą przy okazji. To było okno okazji, by wlać się w moją małą dziewczynkę. Stało się grą, którą oboje uwielbialiśmy grać.

Jest mnóstwo rzeczy, które ty i Twój pomocnik możecie robić i o których rozmawiać razem. Większość prac domowych, które wykonujesz codziennie, może zapewnić jakościowy czas z Twoim dziczym dzieckiem. Zastanawiam się, że możesz wymyślić swoje własne. Oto kilka przykładów.

• Rozmawiaj o kolorach.
• Czy to koszula czy spodnie?
• Czy nosisz to latem czy zimą?
• Ile czerwonych ubrań mamy? Potrafisz je policzyć?
• Co robimy dalej? Potem co? (Sekwencjonowanie)
• Sortowanie i odkładanie sztućców.

Ostateczne myśli o kochaniu Twojego dziczego dziecka

Jest mało rzeczy, których nasze dzieci potrzebują od nas bardziej niż nasz czas i uwaga. W tym zajętym, rozpraszającym świecie, w którym wychowujemy dzieci, często tajemnicą ugodzenia ich złego zachowania jest dawanie im wystarczającej okazji do dobrego zachowania. Na koniec pamiętaj, że ugodzenie dziczego dziecka wymaga Twojej konsekwentnej miłości i współczucia przede wszystkim.