Jak przeprosić dziecko

Może to być trudne do przyjęcia, ale jako rodzice nie jesteśmy idealni. Popełniamy błędy. Jesteśmy twardzi, gdy powinniśmy być miękci. Niecierpliwi, gdy powinniśmy być życzliwi. Wyrzucamy słowa, gdy powinniśmy rozumieć. Pieszymy, gdy powinniśmy zwolnić. Gniewamy się, gdy powinniśmy kochać. Jesteśmy nieostrożni i ranimy tych, których kochamy. Jeśli winieneś dzieciom przeprosiny – oto jak to zrobić.

Instrukcje

  1. Bądź gotów przyznać się do błędu. Nie wszystko warto bronić za wszelką cenę. Wszyscy rodzice popełniają błędy – ale nigdy nie jest błędem przeprosić, gdy się gafa. Gafesz. Ale bądź pewien – dzieci są niezwykle wybaczaające.

  2. Skup się. Wyczyść harmonogram. Wyczyść głowę i bądź obecny. Przestań robić to, co robisz, i daj dziecku niepodzielną uwagę. Mów szczero i prosto: „Wiem, że zraniłem cię krzykiem i bardzo żałuję”.

  3. Przekaż konkretne stwierdzenie o swoim zachowaniu: „Przepraszam, że wyrzuciłem na tobie nerwy. Miałem stresujący dzień i wylałem to na tobie”.

  4. Bądź gotów słuchać. Jeśli dziecko jest złe, ma prawo zostać wysłuchane. Pozwól mu wyrazić uczucia. Słuchaj z szacunkiem. Prawdopodobnie dowiesz się czegoś o sobie i dziecku.

  5. Przeproś wszystkich, którzy byli świadkami. Jeśli chcesz, by dzieci przepraszały, gdy przekraczają granice, zacznij od bycia dobrym nauczycielem. Przeprosiny mogą znaczyć wszystko. Jeśli zryknąłeś na żonę i dzieci były zranione lub przerażone, przepraszaj je też. Każdy, kogo Twój błąd dotknął, zasługuje na szczere przeprosiny: „Zachowałem się źle i żałuję, że wałowalem to na wszystkich”.

  6. Złóż głośne zobowiązanie na przyszłość. Powiedz, co zamierzasz robić inaczej: „Potrzebuję przerwy, gdy jestem zestresowany”. Poproś o wsparcie: „Czy dałbyś mi chwilę samotności, gdy wracam z pracy?”. Szczerze staraj się nauczyć na błędach. Nie bij się po własnej głowie. Przepraszaj i podejmuj działania naprawcze. W przeprosinach i własnym wybaczeniu się tkwi moc.

  7. Poproś o wybaczenie. Powtórz, za co przepraszasz. Pokaż to tonem i słowami: „Bardzo żałuję, że wylałem na tobie stres”. Zapytaj: „Wiedziałem, że źle zrobiłem, wyrywając się; wybaczasz mi?”.

  8. Powiedz: „Dziękuję, skarbie”. Obaj nauczyliście się czegoś potężnego przez te przeprosiny i wybaczenie. Cieszcie się tym.