Jak uczyć dzieci o prześladowaniu (bullyingu) – poradnik dla rodziców

Gdy Twoje dziecko jest ofiarą

  1. Ustal fakty. Spokojnie zapytaj dziecko o szczegóły. Dopytuj nauczyciela lub innych rodziców, by uzyskać pełny obraz.
  2. Daj poczucie bezpieczeństwa. Nie obrażaj sprawcy, ale uspokój dziecko: „Zrobimy wszystko, by to się nie powtórzy. Jesteśem z Tobą”.
  3. Ćwicz asertywność. Rozgrywaj scenki: jak reagować, co powiedzieć, jak zachować spokój. Powtarzane ćwiczenia budują pewność siebie.
  4. Ucz unikania ryzyka. Porozmawiaj o bezpieczeństwie w grupie, o tym, by odejść z miejsca konfliktu.

Gdy Twoje dziecko jest sprawcą

  1. Sprawdź wersje nauczyciela i drugiej strony. Słuchaj bez obrony.
  2. Postaw jasną granicę. „Prześladowanie jest niedopuszczalne”.
  3. Zrozum przyczynę. Zapytaj o uczucia przed incydentem. Jeśli dziecko nie pamięta, proś o refleksję przy kolejnej okazji. Oferuj pomoc.
  4. Zapewnij bezpieczną osobę. Nauczyciel, pedagog szkolny – ktoś, do kogo dziecko może pójść, gdy czuje się źle.
  5. Ustal konsekwencje i nagrody. Jasno określ, co grozi za powtórzenie. Nagradzaj poprawę.

Gdy dziecko jest świadkiem

  1. Ucz reagowania. Jeśli bezpieczne – niech powie: „To nie miłe, idziemy stąd”. Inni mogą podążać za przykładem.
  2. Wyjaśnij bierność. Patrzenie bez reagowania też krzywdzi ofiarę.
  3. Bądź modelem. Jeśli Ty widzisz niesprawiedliwość – reaguj. Oglądając film o bullyingu – dyskutuj, co można zrobić.
  4. Rozwijaj empatię. „Jakbyś się czuł/a w miejscu ofiary? Co byś chciał/a, by zrobili inni?”
  5. Zróżnicuj krąg znajomych. Ucz akceptacji niezależnie od wyglądu, rasy, wiary, zdolności.