• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak zapobiec wyśmukiwaniu się dziecka z domu

Mimo że Twój nastolatek chce rozwinąć skrzydła, nie jest w pełni gotowy do samodzielnego latania. Choć wychodzenie z przyjaciółmi jest częścią stawania się niezależnym, wyśmukiwanie się to inna historia. Kwestie od braku dyscypliny po presję rówieśników mogą przyczynić się do decyzji dziecka o wyjściu na wagary. Niezależnie od tego, czy już złapałeś dziecko, czy masz obawy, że może uciec, ustalenie twardych zasad i świadomienie jej zagrożeń może zatrzymać lub zapobiec temu zachowaniu.

Kładź nacisk na bezpieczeństwo

Spraw, by dziecko zrozumiało, że wyśmukiwanie się po prostu nie jest bezpieczne. Choć musisz przedstawić zasady w twardy sposób, pokaż, że zależy Ci. Wyjaśnij, że wyjście na wagary jest niebezpieczne. Choć nie chcesz przerażać dziecka, by nie wychodziło z domu, dyskusja o kwestiach bezpieczeństwa to istotna część hamowania chęci ucieczki. Np. zapytaj, co by było, gdyby chodziła po mieście o 2 w nocy i dziwny mężczyzna próbował wpuścić ją do auta. Możesz też porozmawiać o zagrożeniach związanych z czynnościami, na które mogłaby wyjść. Mogą to być picie alkoholu lub spotykanie się z chłopakiem w niekontrolowanym środowisku.

Ustal zasady

Oczywiste jest, że „nie możesz uciekać” to zasada. Gdyby to już nie było oczekiwaniem, nie musiałbyś nazywać to „uciekaniem”. Nadal musisz ustalić zasady, kiedy i gdzie dziecko może iść. To jasno pokazuje, że nie może po prostu przychodzić i odchodzić, jak mu się podoba. Np. jeśli ustalisz, że nastolatek ma godzinę powrotu o 22:00, wyjaśnij, że godzina powrotu obejmuje zostań w domu po przyjściu – że nie może wrócić o 21:45, a potem wyjść tylnymi drzwiami o 22:30 lub później, gdy śpisz. Przygotuj się do egzekwowania konsekwencji. Zabieranie uprawnień to powszechna konsekwencja, jaką rodzice stosują u nastolatków, według KidsHealth. Jeśli powiesz dziecku, że nie może iść z przyjaciółmi na miesiąc, jeśli ucieknie, musisz do tego stać i ograniczyć go na pełne 30 dni.

Zabezpiecz dom

Systemy alarmowe domów nie służą tylko do odstraszania włamywaczy. Możesz też użyć monitora, by trzymać dziecko w środku. Włącz alarm przed pójściem spać. Jeśli dziecko spróbuje otworzyć drzwi lub okno, zadziała. Aby ta metoda działała skutecznie, dziecko nie może znać kodu do wyłączenia alarmu. Jeśli zna, zainstaluj dzwonek lub gong, który dzwoni przy każdym otwarciu drzwi.

Zabierz to, co potrzebne

Zabieranie niezbędników, takich jak buty, może wydawać się skrajne, ale taktyka ta może zdecydować o tym, czy dziecko ucieknie, czy zostanie w domu. Jeśli ustaliłeś zasady, rozdałeś konsekwencje, a nawet ograniczyłeś dziecko parę razy, by widzieć, że i tak ucieka raz po raz, możesz musieć stać się bardziej kreatywny. Gdy typowe taktyki zawiodą, spraw, by ucieczka była jak najbardziej niemożliwa. Np. połóż buty dziecka w swojej szafie. Mniej prawdopodobne, że wyjdzie bez butów. Możesz też trzymać jej kosmetyki lub produkty do pielęgnacji w swoim pokoju. Może pomyśleć dwukrotnie o wyjściu z „głową po senie” lub nieprzyjemnym zapachem.