Czy pozwalanie dzieciom na krzyki jest dobre dla nich?

Krzyk to sposób, w jaki dzieci wyrażają emocje, zazwyczaj frustrację. Style wychowawcze różnią się zdaniem, czy krzyki są akceptowalne i jak długo. Rola rodzica to prowadzenie dziecka w nauce kontroli emocji i ich zdrowego wyrażania. Proces ten trwa długo, ale daje efekty w postaci dzieci lepiej radzących sobie ze światem poza domem.

Trening uśpienia (Metoda „płacz do wyczerpania”)

Metoda ta zakłada, że dziecko może płakać chwilę, zanim rodzic poda pociechę. Pediatra Richard Ferber w książce „Rozwiąż problemy ze snem dziecka” (1985, aktualizacja 2006) twierdzi, że płacz jest konieczny dla niektórych niemowląt uczących się samodzielnego zasypiania. Rodziczy stopniowo wydłużają czas między wizytami w pokoju. Celem jest, by dziecko nauczyło się zasypiać samo, zamiast budzić się w nocy i płakać, jeśli zasypia na rękach lub przy piersi.

Czy metoda „płacz do wyczerpania” jest OK?

Nie dla każdego rodzica ani dziecka. Zwolennicy mówią, że kilka minut płaczu nie szkodzi, a efekt wart jest wysiłku. Przeciwnicy, jak prof. Darcia Narvaez (Psychology Today), uważają, że ignorowanie płaczu niemowlęcia prowadzi do większej uzależnienia w dorosłości. Narwaez twierdzi też, że stresowy krzyk uwalnia kortyzol, który może niszczyć neurony w rozwijającym się mózgu.

Ataki gniewu

Według Utah State University, ataki gniewu to skutek kondycjonowania: dziecko kapryśni, by dostać co chce. Ich eliminacja korzyścią jest nie tylko dla uszu rodziców, ale i dla dziecka. Poza nauką, że atak daje pożądany efekt, edukacja dziecka może mocno cierpieć. Badanie z 1991 r. (SUNY) pokazało, że nauczyciele poświęcają mniej uwagi uczniom z atakami gniewu.

Jak zatrzymać ataki gniewu

Ignorowanie ataku w domu pokazuje, że dziecko nie dostanie swego. Gdy atak nastąpi, uspokojenie dziecko z dala, wyjaśniając, że nie może z tobą być, gdy tak się zachowuje. Powtarzaj tyle razy, ile potrzeba. Pozwól dziecku skończyć krzyk. W miejscu publicznym znajdź ciche miejsce na uspokojenie. Po ataku powiedz, że cieszysz się, że się poprawiło, i że je kochasz. Chwal za odpowiednie zachowanie.