Aktywne życie czterolatka – rozwój motoryczny

Aktywne życie czterolatka – rozwój motoryczny

Zabezpieczanie domu

Nie zaczynaj przygodę czterolatka z rolkami – jeszcze. Kup dziecku „rolki startowe”. Większość ma trzy tryby: zablokowane (koła nie się kręcą), do przodu (koła kręcą się tylko do przodu), i pełne (koła kręcą się swobodnie). Zacznij od najłatwiejszego trybu i przełącz na kolejny poziom dopiero po opanowaniu i poczuciu pewności z poprzedniego.

Twój czterolatek bez wątpienia jest aktywny i pełen energii. Prawdopodobnie lubi gry i aktywności fizyczne w szybkim, furiatywnym tempie. Biega szybko, skacze, wspina się na nerwowo wysokie wysokości bez hamowania (nerwowo dla Ciebie, nie dla niej). Dziecko rozwinęło sporo koordynacji. Potrafi iść prosto na „belce” (którą dorośli nazywamy krawężnikiem). Potrafi zbiec po schodach, stawiając po jednej nodze na stopniu, zamiast prowadzić jedną nogą i ciągnąć drugą. Potrafi naprzemiennie stawiać stopy w skakaniu na lince. Potrafi nieść otwarty kubek z wodą lub sokiem bez rozlania (większość czasu). Może nawet opanować trudną sztukę gąsienicowania – lub przejść z trójkołowca na rower (z boczniakami, oczywiście).

Możesz pomóc w wykorzystaniu nowej koordynacji do coraz bardziej złożonych zadań. Jeśli dziecko nie nauczyło się pływać, nowa koordynacja czyni cztery lata świetnym wiekiem na start. Możesz też nauczyć je skakania na linie. Innym wyzwającym aktywnością fizyczną, którą możesz chcieć wprowadzić w tym roku, jest jazda na rolkach.

Zajęcia taneczne to świetna zabawa w wieku czterech lat – dla chłopców i dziewczynek. Dają dziecku szansę ćwiczyć i doskonalić różne umiejętności fizyczne (równowagę, ruch, rytm, koordynację) i dają świetną okazję społeczną. Inne zajęcia lub aktywności wspierające rozwój fizyczny i społeczny to:

  • Gimnastyka
  • Sztuki walki
  • Piłka nożna
  • Jazda konna

Jeśli dziecko wydaje się mniej koordynowane niż rówieśnicy, podaj wskazówki. Pokaż, jak bezpiecznie wspinać się po drabinie lub jak ustawić stopy przy lądowaniu na końcu zjeżdżalni. Naucz kopania piłki nożnej lub rzucania baseballa/footballa. Rozważ zapisanie na jedną z wyżej wymienionych zajęć. (Twój urząd gminy/miasta może sponsorować programy przedszkolne za niską opłatą.) Takie aktywności pomogą jej zaangażować różne mięśnie, wzmocnić je i ćwiczyć koordynację ruchów mięśni.

Oprócz poprawionej koordynacji i równowagi oraz większej siły, szybkości i ogólnej zwinności, zauważysz znaczne doskonalenie umiejętności manualnych (motoryki drobnej). Działania, które mniej niż rok temu zagadkiwały, będą łatwe dla czterolatka – zwłaszcza jeśli zachęcisz do ćwiczenia. W wieku czterech lat dziecko prawdopodobnie potrafi zapinać własne koszule i zarządzać zamek (choć może potrzebować pomocy na starcie). Potrafi wlać płatki, mleko, sok i syrop, jeśli pojemniki nie są za ciężkie. Potrafi precyzyjnie tnąć nożyczkami i nitkać koraliki, jak małe by nie były.

Ile aktywności to za dużo?

Prawie wszystkie czterolatki biegają jak szalone. Skacą na łóżkach i kanapach, rzucają się jak bawiałe lalki i dosłownie odbijają się od ścian. Mają pozornie niekończący się zapas energii i radości. I są bardzo, bardzo głośne!

Więc tylko dlatego, że Twoje dziecko nie potrafi usiąść na więcej niż minutę bez skoczenia i zdążenia gdzieś (mało czterolatków to potrafi), nie skakaj do wniosku, że musi być nadpobudliwe. Wszelkiej prawdopodobieństwie zachowuje się w pełni normownie dla swojego wieku. Choć rzadko diagnozowane przed szkołą podstawową, ADHD (Zespół Nadpobudliwości Psychoruchowej z Deficytem Uwagi) to jeden z najszybciej rosnących diagnoz w amerykańskiej pediatrii. Ale w pośpiechu z etykietowaniem i leczeniem autentycznych przypadków ADHD u dzieci amerykańskich, zaburzenie to jest teraz prawdopodobnie nadmiernie diagnozowane.

Z pewnością, jeśli masz autentyczne obawy co do „nadpobudliwości” i krótkiego rozpędu uwagi dziecka, skonsultuj się z pediatrą. Ale chyba że dziecko jest niezdolne do skupienia się na żadnym zadaniu, nawet takim, które go angażuje, prawie na pewno nie ma ADHD. Zanim pobiegniesz do lekarza, by sprawdzić, czy przedszolak ma ADHD, spróbuj dać mu dużo okazji do aktywnej zabawy (najlepiej na zewnątrz): bieganie, skakanie, wspinanie, goniąc, trójkołówki/auta pedałowe, gry w kółko, berka, chodzi za wodzem, i ogólna fizyczna szaleństwo.

Spróbuj też zorganizować aktywności obejmujące krzyki, wrzaski i ogólny hałas. Przedszolak może wydawać się niezwykle niecierpliwy tylko dlatego, że nie miał wyjścia na całą swoją energię. Regularne okazje do fizycznego uwolnienia – wstrząsnięcie swoich szaleństw – mogą ułatwić dziecku cieszenie się ciszą. Kto wie? Możesz nawet sama znaleźć chwilę ciszy.

Previous:

Next: