Same ćwiczenia to za mało

Same ćwiczenia to za mało

Jeden z kandydatów na tytuł „najgorsza rada dotycząca SAT” to następująca perła: „Po prostu podejdź do SAT bez przygotowania, by zobaczyć, jak Ci pójdzie. Możesz zawsze podejść do testu ponownie później, jeśli nie jesteś zadowolony z wyniku”. Ta rada jest często dawana zwłaszcza dot. PSAT, bo „to tylko test próbny, nie liczy się, a uczelnie nie zobaczą Twojego wyniku”.

Ta rada jest łatwa do podania dla innych: one nie muszą żyć z Twoimi wynikami potem. Oto prawda: na każde sto studentów, którzy „po prostu podejdą” do SAT bez przygotowania, 99 będzie rozczarowanych jednym lub więcej ze swoich wyników z czytania, pisania lub matematyki – czasem rozczarowanych zdrusująco. (Ten jeden student albo niesamowicie ma szczęście, albo nie obchodzi go SAT w żaden sposób.) A gdy ktoś raz jest rozczarowany, to sprawia, że nieunikniona późniejsza przygotowanie jest jeszcze trudniejsze.

Patrz, po prostu nie ma sposobu, byś zrobił cokolwiek blisko swojego najlepszego wyniku, chyba że przygotujesz się do SAT; to po prostu leży w logice. Wiem, że realizujesz, jak ważne jest przygotowanie do SAT: dlatego czytasz tę książkę. Ale jest to nawet ważne, by robić pewną przygotowanie do PSAT – test może nie liczyć się dla innych (choć liczy dla wielu stypendiów), ale liczy się dla Ciebie! Nie musisz robić dużo przygotowań do PSAT, wystarczy tyle, by wiedzieć, czego się spodziewać, i by test był pozytywnym doświadczeniem. PSAT jest szczególnie użyteczny jako próba, by zobaczyć, jak radzisz sobie z „krzywymi piłkami” (nieoczekiwanymi trudnościami, które są częścią każdego SAT i PSAT) i jak trudne czasem jest zastosowanie tego, co wiesz, pod presją rzeczywistych warunków egzaminacyjnych.

Wartością incydentalną, powszechnym mitem jest to, że studenci ogólnie poprawiają wynik przy drugim podejściu do SAT, nawet jeśli nie przygotowują się między testami. Tak, to prawda, że studenci na poziomie średnim wynikowym (500 pkt na sekcję) mają tendencję do nieznacznej poprawy. Im wyższy Twój początkowy wynik, tym mniej „efektu ćwiczenia” uzyskujesz (poprawy wynikającej po prostu z ponownego podejścia do testu). Faktem jest, że wyniki powyżej 650 na jakiejkolwiek sekcji mają tendencję do spadania przy ponownym podejściu – jeśli student się nie przygotuje. Ironicznie więc, im wyższe Twoje początkowe wyniki, tym ważniejsze staje się przygotowanie między PSAT a SAT, lub między pierwszym a drugim SAT (jeśli decydujesz się podejść ponownie).

Innym wszszechstronnym błędem w myśleniu o przygotowaniu do SAT jest to, że wszystko, co musisz zrobić, to „oznajomić się” z testem, robiąc kilka testów próbnych. Tak, to jak powiedzenie, że droga do bycia świetnym koszykarzem to zapoznanie się z boiskiem i strzelanie kilku rzutów.

Michael Jordan raz powiedział, że jest prawidłowy i nieprawidłowy sposób ćwiczenia koszykówki. Powiedział, że nie ma znaczenia, jeśli ćwiczysz osiem godzin dziennie – jeśli ćwiczysz w złym sposób, wszystko, co robisz, to stajesz się naprawdę dobrym w robieniu złych rzeczy.

Same ćwiczenia nie znacząco poprawią czyjegoś wyniku, chyba że połączone ze sprytniejszymi strategiami testowymi. Na szczęście trzymasz te strategie w swoich rękach właśnie teraz.