• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Sama praktyka to za mało

Sama praktyka to za mało

Jednym z pretendentów do tytułu „najgorsza na świecie rada SAT” jest następujący błysk:po prostu weź SAT bez przygotowania, aby zobaczyć, jak sobie poradzisz. Zawsze możesz ponownie przystąpić do testu później, jeśli nie jesteś zadowolony ze swojego wyniku. Ta rada jest często wypowiadana zwłaszcza o PSAT, ponieważ „to tylko test praktyczny, to się nie liczy, a uczelnie nie zobaczą twojego wyniku”.

Ta rada jest łatwa do powiedzenia przez innych:nie muszą później żyć z twoimi wynikami. Oto prawda:na każdych stu uczniów, którzy „po prostu przystępują” do egzaminu SAT bez przygotowania, 99 będzie rozczarowanych jednym lub więcej wynikami z czytania, pisania lub matematyki — czasami będzie miażdżąco rozczarowanych. (Ten inny uczeń albo ma niesamowite szczęście, albo nie dba o SAT w taki czy inny sposób.) A kiedy ktoś jest rozczarowany, to nieuniknione późniejsze przygotowania stają się jeszcze trudniejsze.

Słuchaj, po prostu nie ma mowy, abyś zrobił coś bliskiego twoim najlepszym, chyba że przygotujesz się do SAT; to po prostu ma sens. Wiem, że zdajesz sobie sprawę, jak ważne jest przygotowanie się do SAT:dlatego czytasz tę książkę. Ale nawet ważne jest przygotowanie się do egzaminu PSAT — test może się nie liczyć dla innych (choć dotyczy wielu stypendiów), ale liczy się dla Ciebie! Nie musisz dużo przygotowywać do testu PSAT, wystarczy, że będziesz wiedział, czego się spodziewać, a test jest pozytywnym doświadczeniem. Test PSAT jest szczególnie przydatny jako próba sprawdzenia, jak radzisz sobie z „krzywymi kulkami” (nieoczekiwanymi trudnościami, które są częścią każdego testu SAT i PSAT) i jak trudno jest czasem zastosować to, co wiesz, pod presją rzeczywistych warunków egzaminacyjnych.

Nawiasem mówiąc, powszechnym mitem jest to, że uczniowie generalnie poprawiają się za drugim razem, gdy zdają SAT, nawet jeśli nie przygotowują się między testami. Tak, to prawda, że ​​uczniowie na średnim poziomie wyników (500 na sekcję) mają tendencję do poprawy. Jednak im wyższy wynik początkowy, tym mniejszy "efekt praktyki" (poprawa wynikająca po prostu z ponownego zdania testu). W rzeczywistości wyniki wyższe niż 650 w dowolnej sekcji mają tendencję do obniżania się po ponownym przetestowaniu — jeśli uczeń się nie przygotuje. Jak na ironię, im wyższy wynik początkowy, tym ważniejsze staje się przygotowanie między PSAT a SAT lub między pierwszą SAT a drugą SAT (jeśli zdecydujesz się ponownie przystąpić do testu).

Innym zbyt powszechnym błędem dotyczącym przygotowania do egzaminu SAT jest to, że wszystko, co musisz zrobić, to „zapoznać się” z testem poprzez zdanie kilku egzaminów praktycznych. Tak, to tak, jakby powiedzieć, że sposobem na zostanie świetnym koszykarzem jest zapoznanie się z boiskiem do koszykówki i ćwiczenie oddawania kilku rzutów.

Michael Jordan powiedział kiedyś, że istnieje dobry i zły sposób uprawiania koszykówki. Powiedział, że nie ma znaczenia, czy ćwiczysz osiem godzin dziennie – jeśli ćwiczysz w zły sposób, jedyne, co robisz, to robienie się naprawdę dobre w robieniu złych rzeczy.

Samo ćwiczenie nie poprawi znacząco niczyjego wyniku, chyba że w połączeniu z inteligentniejszymi strategiami pisania testów. Na szczęście trzymasz teraz te strategie w swoich rękach.