• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Zestaw do samodzielnego raportu ocen rodzica

Zestaw do samodzielnego raportu ocen rodzica

Jak zareagujecie?

Będą to A, D, lub oceny po drodze – jaki jest najlepszy sposób na reakcję na świadectwo Waszego dziecka? Czytajcie dalej, by znaleźć Waszą sytuację i spersonalizowaną listę wskazówek, wraz z pomysłami, jak pomóc dziecku poprawić się.

Moje dziecko bardzo się stara, ale ma niskie oceny.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Jeśli pracujecie z dzieckiem każdego wieczora i ono wciąż nie chwytą materiału, bądźcie delikatni. Jeśli dziecko nie łapie tematu, prawdopodobnie czuje się źle i naprawdę potrzebuje Waszego wsparcia.

• Zapytajcie dziecko, jak myśli, że wypadało.
• Przy czytaniu świadectwa pilnujcie, by język ciała i słowa nie wyrażały rozczarowania.
• Jeśli wiecie, że dziecko naprawdę się starało, dajcie mu znać, że to doceniacie: „Naprawdę się starałeś/aś i to świadectwo tego nie pokazuje. Może powinniśmy pójść pogadać z nauczycielem o tym, jak możemy pomóc.”

Kolejne kroki

Gdy praca domowa to walka, a oceny nie odzwierciedlają poświęconego czasu i wysiłku – czas na spotkanie z nauczycielem.

• Zapytajcie nauczyciela, czy zadania można modyfikować i ile czasu na pracę domową jest oczekiwane na poziomie klasy Waszego dziecka.
• Ustalcie procedurę z nauczycielem, by informować go, że dziecko poświęca znacznie więcej czasu na lekcje niż przewidywano.
• Spotkajcie się z nauczycielem i pedagogiem szkolnym, by uzyskać najpełniejszy obraz wypadający dziecka w szkole. Jeśli okaże się, że problemem są zdolności, zapytajcie o Amerykańską Ustawę o Osobach z Niepełnosprawnościami z 1990 r., Sekcję 504 i IDEA, które pomagają zapewnić, by dzieci otrzymywały potrzebne usługi.

Moje dziecko nie pracuje do wysokości swoich możliwości.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Jeśli świadectwo nie zgadza się z zdolnościami dziecka, musicie zrobić trochę pracy detektywistycznej, by zrozumieć dlaczego. Brak motywacji może pochodzić z frustracji z niezdolnością do zrobienia prac szkolnych. Zamiast przyznać, że nie radzą sobie, niektóre dzieci po prostu rezygnują albo udają, że im nie zależy. Brak motywacji może też wskazywać na inne problemy.

• Zapytajcie dziecko, co dzieje się na placu zabaw, w klasie i na lunchu.
• Zapytajcie, czy praca wydaje się za trudna, ale bądźcie na straży – możecie nie dostać szczerej odpowiedzi.
• Wy jesteście ekspertem od Waszego dziecka. Przez troskliwe pytania możecie znaleźć podłożne przyczyny niezadowalających ocen.

Kolejne kroki

Poproście nauczyciela o pomoc. Może wpleść system modyfikacji zachowania w program szkolny dziecka. Indywidualne kontrakty często motywują dziecko do lepszych wyników.

Jeśli brak motywacji dziecka wynika z innych problemów, doświadczenie grupowej poradni w szkole lub kilka spotkań z pedagogiem może skierować dziecko w dobrą stronę.

Umiejętności społeczne mojego dziecka „wymagają poprawy”.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Umiejętności społeczne muszą być uczone i ćwiczone w domu i w szkole. Oto jak zacząć:

• Poproście dziecko o przykłady, gdzie myśli, że ma problemy. Jeśli świadectwo mówi: „Potrzebuje poprawy w dogadywaniu się z innymi”, możecie zapytać: „Dlaczego myślisz, że nauczyciel powiedział, że tu potrzebujesz poprawy?”
• Jeśli dziecko patrzy na Was pustymi oczami, umówcie się na spotkanie z nauczycielem z udziałem dziecka.
• Jeśli dziecko może nazwać moment, gdy nie poszło dobrze, użyjcie tego przykładu, by pomóc mu pomyśleć, jak to zrobić lepiej. Czas na przegranie sytuacji daje dziecku szansę zrobić to dobrze.

Kolejne kroki

• Porozmawiajcie z nauczycielem dziecka, by dowiedzieć się szczegółów.
• Poproście o przykłady sytuacji, gdzie dziecko ma trudności. Czy to wokół dzielenia? Bycia dyktatorskim? Niesłuchania? Obwiniania innych?
• Zapytajcie nauczyciela, czy ma propozycje, co moglibyście robić w domu, by wzmocnić pewne zasady szkolne.
• Porozmawiajcie z pedagogiem szkolnym o grupach umiejętności społecznych. Jeśli szkoła nie oferuje grupy na poziomie klasy dziecka, pedagog może skierować na taką poza szkołą.

Moje dziecko dostałe słabe oceny z „Pracy i nawyków nauki”.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Praca i nawyki nauki obejmują: robienie lekcji domowych, przyjście do klasy przygotowanego, dobre wykorzystywanie czasu, dbanie o materiały i sprzęt. Dzieci na poziomie podstawowym potrzebują dużo pomocy rodziców w tych obszarach.

• Zapytajcie dziecko, co pomógłoby mu skończyć zadania na czas.
• Zapytajcie, czy praca jest dla niego zbyt trudna.
• Zapytajcie, czy nie robi za dużo po szkole. Przeładowywanie dziecka zajęciami pozaszkolnymi może utrudniać mu dokończenie rzeczy.

Kolejne kroki

• Na podstawie odpowiedzi dziecka monitorujcie jego miejsce pracy i czas.
• Ustalcie konkretne miejsce i czas na lekcje domowe i zapewnijcie wszystkie materiały w jednym miejscu, by zminimalizować zakłócenia.
• Jeśli dziecko nie rozumie lekcji, dajcie szybki telefon lub napiszcie notatkę do nauczyciela.
• Dowiedzcie się od nauczyciela, jak długo zadanie powinno trwać i, jeśli dziecko trwa dłużej, co możecie zrobić. Niektórzy nauczyciele zmodyfikują zadania, inni powiedzą, że po pewnym czasie dziecko musi przestać.
• Kupcie ładny zeszyt do zadań. Ustalcie system, gdzie nauczyciel sprawdza zeszyt, by upewnić się, że zadania są poprawnie zapisane.
• Poproście nauczyciela o przydzielenie partnera do lekcji domowych, by dziecko miało kogoś do zadzwonienia, jeśli zapomni, co robić.

Moje dziecko zmaga się w jednym obszarze.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Ile razy słyszeliśmy historię dziecka, które przynosi pięć piątek i jedną czwórkę, by rodzic zapytał: „Skąd ta czwórka?” Tak ważne jest najpierw pochwalanie i zachęcanie dobrej pracy. Niektóre przedmioty są szczególnie trudne dla dzieci, i muszą się napracować, by zaliczyć. Uchwalanie ciężkiej pracy jest krytyczne dla samooceny dziecka.

Kolejne kroki

• Jeśli czytanie to problem, szukanie pomocy jest bardzo ważne: problemy z czytaniem nie znikają bez dodatkowej uwagi do konkretnych umiejętności.
• Zadzwoncie do nauczyciela i zapytajcie, czy jest dostępna na dodatkową pomoc rano lub po szkole.
• Zapytajcie, czy są programy wzbogacające, np. laboratoria komputerowe wieczorem, na korekty.
• Sprawdźcie, czy są korepetytorzy w szkole lub skierowania na zewnątrz.

Z pochwałą, zachętą i pomocą w nauce słabszych umiejętności, dzieci wkrótce opanują te trudne obszary.

Moje dziecko zostało ocenione zbyt surowo.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Jeśli myślicie, że dziecko zasłużyło na lepsze oceny, uspokójcie je, że Wy też myśleliście, że wypada lepiej. Potem powiedzcie, że zadzwonicie do nauczyciela, by dowiedzieć się, jak możecie pomóc mu poprawić oceny następnym razem.

• Nie dzielcie się swoimi uczuciami o nauczycielu z dzieckiem. Mówienie negatywnie o nauczycielu i jej niesprawiedliwości może wywołać konflikt między dzieckiem a nauczycielem, który będzie trudny do odwrócenia.
• Zapytajcie dziecko, co myśli o swoich ocenach. Sprawdźcie, czy możecie dowiedzieć się, jak czuje się z tym, jak wypadało.

Kolejne kroki

• Zadzwoncie do nauczyciela i poproście o spotkanie. Dajcie znać, że jesteście zaniepokojeni ocenami i że były niespodzianką.
• Zapytajcie, czy mógłby wypchnąć próbki pracy z klasy i domu, które pomogą Wam zobaczyć, gdzie dziecko ma trudności.
• Zapytajcie nauczyciela, czego brakuje i co trzeba dodać, by uzyskać wyższą ocenę.

Podzielcie się tym, co się dowiedzieliście, z dzieckiem. Jeśli jest wystarczająco duże, zaproście je na spotkanie, ale tylko jeśli jesteście pewni, że będzie konstruktywne. Celem jest, by dziecko poczuło, że nauczyciel jest po jego stronie.

Jeśli uważacie, że oceny i praca wciąż nie zgadzają się, macie prawo porozmawiać z dyrektorem. Ale zawsze najlepiej próbować wyřeślić sprawę z nauczycielem.

Moje dziecko dostałe same piątki.

Wskazówki do rozmowy z dzieckiem

Wiele można się nauczyć z konsekwentnie mocnego świadectwa, a Wasze reakcje wciąż mają znaczenie.

• Porozmawiajcie o tym, co dziecko robi, co działa!
• Zapytajcie, jaki jest jego ulubiony przedmiot i rozwijajcie to. Kultywowanie zainteresowań pomaga w procesie świadomości zawodowej dzieci przez całe życie.
• Poproście go, by nauczył Was czegoś, czego się nauczył.
• Pochwalcie dziecko i dajcie mu znać, że jesteście, by pomóc, jeśli będzie potrzebne.

Kolejne kroki

• Jeśli praca dziecka jest znacznie powyżej poziomu klasy, zbadajcie programy wzbogacające w szkole i poza nią.
• Pomóżcie dziecku znaleźć strony internetowe, które mogłyby rozwinąć jego zainteresowania.
• Zapytajcie nauczyciela o możliwości przywódcze, w których dziecko mogłoby się udzielić.

Przygotowane przez American School Counselor Association