Jak rodzice mogą pomóc dzieciom w organizacji: przestrzeń, czas, materiały

Pomoc w organizacji miejsca pracy i materiałów dziecka

Jak rodzice mogą pomóc dzieciom w organizacji: przestrzeń, czas, materiały

Nieporządek i brak świadomości czasu to powszechne cechy ADHD. Dziecko lub nastolatek z ADHD prawdopodobnie jest słabe w tych umiejętnościach i będzie potrzebować Waszej pomocy, wsparcia i „treningu”, by odnieść sukces w szkule. Starajcie się nie być krytyczni; zamiast tego pamiętajcie, że to część zaburzenia.

  • Zapewnijcie dziecku plecak i zeszyt/teczkę zgodnie ze specyfikacją nauczyciela.
  • Zapewnijcie wszystkie niezbędne przybory do szkoły i zadań domowych.
  • Oznakujcie materiały i przedmioty dziecka jej imieniem.
  • Wspólnie z dzieckiem wybierzcie miejsce w domu, które ma odpowiednie oświetlenie, jest wygodne do pracy i jest tak wolne od rozpraszaczy, jak to możliwe.
  • Razem z dzieckiem starannie przeanalizujcie jego miejsce pracy. Upewnijcie się, że dziecko ma duży, wolny roboczy stół (blat biurka) wolny od bałaganu. Jeśli dziecko ma komputer, nie stawiajcie go na jego biurku, co znacznie zmniejsza powierzchnię roboczą. Zamiast tego postawcie komputer na osobnym biurku lub stole.
  • Niech dziecko wyczyści szuflady i półki biurka z prac, projektów i papierów z różnych lat szkolnych. Razem zdecydujcie, co chcecie zachować i przechować z boku (w kolorowych pudełkach lub teczkach z zapięciem) by zrobić miejsce na aktualne papiery i projekty.
  • Zapewnijcie dziecku tablicę korkową i pinezki do przypinania ważnych papierów.
  • Powiescie tablice suche do pisania markerami w kuchni i pokoju dziecka na ważne notatki i wiadomości.
  • Zapewnijcie teczkę z kolorowymi teczkami, w której dziecko może przechowywać papiery kategorycznie.
  • Przygotujcie taczki i pojemniki na przechowywanie przyborów/materiałów, by usunąć część bałaganu z blatu biurka.
  • Przygotujcie trójdziurawkę i elektryczną temperówkę w łatwo dostępnym miejscu.
  • Oprócz głównego kalendarza (w kuchni), zapewnijcie dziecku kalendarz biurkowy, który służy jako przegląd ważnych dat, aktywności i wydarzeń.
  • Pomóżcie dziecku w sprzątaniu i organizowaniu, zaczynając od początku.
  • Znajdźcie czas, by pomóc dziecku posprzątać i zorganizować plecak, zeszyt, biurko i pokój.
  • Zapewnijcie niezbędne przybory, by pomóc dziecku w organizacji w szkole. (Prawdopodobnie będziecie musieli często uzupełniać i wymieniać przybory.) Niech zrobi inwentarz, co wymaga wymiany, albo zapytajcie nauczyciela.
  • Zapewnijcie niezbędną przestrzeń magazynującą (półki, miejsce w szafie, pojemniki, taczki i szuflady) do efektywnego organizowania pokoju dziecka.
  • Oprócz przyborów/materiałów w pokoju (np. na biurku) utrzymujcie zestaw przyborów do zadań domowych.
  • Zachęcajcie i pomagajcie dziecku w nabraniu nawyku kładzenia wszystkich książek, zeszytów, podpisanych notatek i innych niezbędnych materiałów do plecaka przed pójściem spać. Kładźcie je w tym samym miejscu każdej nocy.

Pomoc w zarządzaniu czasem i świadomości czasu

  • Ważne: Wasza pomoc w zarządzaniu czasem i strukturowaniu długoterminowych projektów szkolnych (np. raporty z książek, projekty naukowe, projekty badawcze) będzie krytyczna dla sukcesu Waszego dziecka.
    • Nauczcie dziecko, jak czytać czas i odczytywać zegar niecyfrowy.
    • Nauczcie dziecko, jak czytać kalendarze i harmonogramy.
    • Pomóżcie dziecku w priorytetyzacji aktywności i obciążenia pracy.
    • Dajcie dziecku wcześniejsze powiadomienie zawsze, gdy to możliwe.
    • Pomóżcie dziecku rozbić dłuższe zadania na mniejsze, wykonalne kroki.
    • Zwracajcie uwagę na terminy. Umieśćcie wymogi projektu. Razem z dzieckiem zapiszcie w głównym kalendarzu termin końcowy projektu i zaplanujcie, kiedy wykonać kroki po drodze (np. idź do biblioteki, zdobądź zasoby i materiały). Poproście nauczyciela o informację zwrotną. Nie zakładajcie, że dziecko pracuje nad projektami w szkole, nawet jeśli dostaje czas w klasie. Unikajcie prokrastynacji i ostatnich chwil pośpiechu do ukończenia projektów.
    • Oczekujcie, by dziecko zapisywalo zadania (zobacz nauczyciela po pomoc) i monitorujcie, czy to robi. Proście o zobaczenie kalendarzy/arkuszy zadań codziennie.
    • Nauczcie dziecko korzystania z list „rzeczy do zrobienia” (zapisywanie i potem przekreślanie wykonanych zadań).
    • Pomóżcie dziecku zaplanować listę „rzeczy do zrobienia” gdy wraca ze szkoły – planowanie na wieczór i szacowanie razem, jak długo każde zadanie/aktywność powinno trwać.
    • Pomagajcie w przygotowywaniu i przestrzeganiu harmonogramów.
    • Ustalcie harmonogram zadań domowych. Niektóre dzieci lubią przyjść do domu i od razu zrobić część lub wszystkie zadania domowe i mieć to z głowy. Inne potrzebują przerwy przed podjęciem jakichkolwiek zadań. Wspólnie ustalcie harmonogram lub czas na zadania domowe, który Wasze dziecko może przestrzegać tak konsekwentnie, jak to możliwe.
    • Umieśćcie główny kalendarz lub wykres na ścianie dla ważnych wydarzeń i aktywności. Pamiętajcie, by często do niego wracać.
    • Przenieście ważne aktywności pozalekcyjne/harmonogram na osobisty kalendarz/planner dziecka.
    • Kupcie dziecku zegarek do noszenia i dokładny zegar do jej pokoju. Zegarek z alarmem jest bardzo pomocny, zwłaszcza jeśli bierze leki i musi iść do gabinetu pielęgniarki w trakcie szkoły.
    • Rozważcie „bez telefonów” w godzinach wieczornych.

Inne sposoby, jak rodzice mogą pomóc

  • Ustalcie codzienną rutynę z jasno zdefiniowanymi oczekiwaniami omawianymi w rodzinie (np. przygotowanie do szkoły, obowiązki domowe, zadania domowe, rutyna przed snem).
  • Przestrzegajcie jak najbliżej harmonogramu w ciągu tygodnia szkolnego.
  • Przy przydzielaniu obowiązków domowych, upewnijcie się, że są rozsądne, ograniczone liczbowo i odpowiednie rozwojowo dla Waszego dziecka.
  • Zapiszcie i umieśćcie wszystkie obowiązki w wysoko widocznym miejscu.
  • Pomóżcie dziecku uniknąć rozpraszania przez TV, wyłączając je.
  • Używajcie samoprzylepnych notatek na lustrach, drzwiach i innych widocznych miejscach na przypomnienia.
  • Jeśli to możliwe, bądźcie dostępni, gdy dziecko robi zadania domowe, by pomagać w razie potrzeby, ale nie przyzwyczajajcie go do polegania na Wam. Jakkolwiek kuszące to może być, nie róbcie pracy za Wasze dziecko.
  • Proście o zobaczenie, jak dziecko zapisuje zadania. Chwalcie wszystkie starania bycia zorganizowanym.
  • Oczekujcie, by dziecko miało wszystkie zadania zapisane. Jeśli ma tendencję do trudności z nadążaniem za zadaniami, oddawaniem ich na czasie i realizacją projektów i codziennych zadań domowych, idźcie do nauczyciela! Dajcie nauczycielowi znać, że to obszar słabości Waszego dziecka, i że chcecie być w pozycji, by pomóc. Poproście nauczyciela o pomoc w upewnieniu się, że wszystkie zadania są zapisywane codziennie. Potem pamiętajcie, by sprawdzać zapisane zadania z Waszym dzieckiem.
  • Wzmocnijcie u dziecka konieczność nie opuszczania szkoły, aż sprawdzi swój arkusz/kalendarz zadań. Upewnijcie się, że ma wszelkie niezbędne książki i materiały do zrobienia zadań domowych.
  • Niech dziecko zabierze numery telefonu kilku odpowiedzialnych uczniów, do których może zadzwonić, jeśli jest pytanie o pracę szkolną. Poproście nauczyciela o przydzielenie odpowiedzialnego kolegi do tego celu. Niektórzy ugłodowujący nauczyciele są gotowi podzielić się własnym numerem domowym.
  • Upewnijcie się, że proście o notatki postępów, które trzymają Was świadomych, jak radzi sobie Wasze dziecko. Jeśli nie otrzymaliście żadnej komunikacji lub informacji zwrotnej przez pewien czas, zadzwoncie do nauczyciela lub napiszcie notatkę.
  • Pomóżcie dziecku podzielić obciążenie i zadania na wykonalne kawałki. Proście o zobaczenie, co zdążyło zrobić po pewnym czasie, albo by pokazać, gdy konkretne zadanie jest gotowe.
  • Rozważcie użycie minutnika, jeśli dziecko ma trudności z utrzymywaniem się przy zadaniu. Czasem system „pokonaj zegar” jest skuteczny w motywowaniu.
  • Wypadnięcie pępowiny w ciąży
    Choć możecie wyobrażać sobie pęknięcie wód jako pierwszy sygnał porodu, szansa na wczesne pęknięcie błon płodowych (wody pękają przed rozpoczęciem skurczów lub wejściem w poród) jest dość mała. Jeśli to jednak nastąpi – kluczowe jest ścisłe przestrze
  • Gry na świeżym powietrzu na weekend Bożego Narodzenia (Labor Day)
    Planujesz imprezę na koniec lata? Świętuj amerykański ruch robotniczy grami na dworze. Nie pozwól balonowi dotknąć ziemi Trzymaj balony w górze tylko rękami i nogami. Nadmuchiwuj tyle, ile osób. Wyznacz strefę bez zderzeń. Kto upuści – odpada. Wygry
  • Zaskakujące (i nie tak zaskakujące) zagrożenia zadławienia dla niemowląt
    Na wypadek, gdybyś była ciekawa, niemowlęta nie wsuwają przedmiotów do buzi, by Cię denerwować – istnieje prawdziwa, rozwojowa potrzeba, by to robić. „Wsuwanie do ust”, jak to nazywają eksperci od rozwoju dziecka, to jeden z głównych sposobów, w jaki