• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Wiersze o wysyłaniu dziecka do przedszkola

Czujesz sentyment i nostalgię myśląc o maluchu idącym do przedszkola? Uwiecznij ten moment wierszem do ramy lub do albumu pamiątek. Ma tylko jeden pierwszy dzień szkoły. Choć on może nie zdawać sobie z wagi tego dnia, Ty możesz zatrzymać czas wierszem odzwierciedlającym wirujące uczucia każdego rodzica przedszkolaka.

Wiersze sentymentalne

Uroczystości pierwszy dzień szkoły dziewięciostrofowym wierszem „First Day of School” nieznanego autora. Autorka chwytuje myśli matki od pierwszego wersu: „Dziś poszła do szkoły, wydawała się tak mała, gdy szłam obok niej korytarzem przedszkolnym”. Wiersz, jak spowiedź, otwarcie dzieli uczucia: z żalem „Moje oczy były zamglone, ale pośpieszenie otrącałem łzy, by żadnym słowem czy znakiem nie zepsuć jej pierwszego wielkiego dnia”. Na końcu przypomina sobie, że „muszę podzielić się moją małą dziewczynką z przyjaciółmi, pracą i zabawą”.

Wiersze-modlitwy

Czasem lęki i nadzieje rodzica najlepiej wyrazić modlitwą, jak w „Modlitwie matki w pierwszy dzień szkoły”. Autorka myśli o dziecku: „czy możesz zrozumieć, jak trudno mi puścić cię w dal; w ten dzień, gdy moje serce pęka, bo to pierwszy krok w puszczaniu cię”. W innym „Modlitwie matki” R. Stein: „Moje serce bije w modlitwie niewypowiedzianymi słowami, żebyś został uformowany, a nie złamany... Poczekam przy drzwiach, moje drogie dziecko, czując łzy, ale też uśmiech”.

Wiersze humorystyczne i radosne

Wiersz „Pierwszy dzień przedszkola” zaskakuje zmianą perspektywy. Czytelnik myśli, że to perspektywa matki: „Wiem, że pierwszy dzień może być pełen wątpliwości i lęków, ale są pełne nowych beginningów; weź mój chusteczek, utrzyj łzy”. Ostatni vers: „No dobrze, pani nauczycielko, bardzo prosimy o wybaczenie. Nie, mama nie zawsze tak się nie zachowuje, ale to mój pierwszy dzień przedszkola!”. Do śmiechu: „T'was the Night Before School” nieznanego autora – po liście wieczornych rytuałów rodzice krzyczą: „Do łóżka, to noc przed szkołą!”.

Wiersze o rodzicach i nauczycielach

Zamroź pierwszą interakcję z nauczycielką wierszem. W „Pierwszym dniu” nauczycielka uspokaja matkę: „Dawn Ci mrugnięcie i uśmiech, gdy weszłaś do mojej klasy, bo wiem, jak trudno odejść i wiedzieć, że Twoje dziecko musi zostać”. Po wspomnieniach i szybko mijającym czasie kończy: „Proszę, uspokój się i nie płacz więcej, bo będę go kochać i przyjmę, gdy go zostawisz u moich drzwi”. W „Jedności” innego nieznanego autora: wizja dwóch rzeźbiarzy kształtujących z gliny dzieło sztuki – „umysł młodego dziecka”. Dotykające wersy oddają wkład obu rzeźbiarzy – matki i nauczycielki. Kończy: „Obaj zgadzali się, że byliby porażeni, gdyby pracowali sami, bo za rodzicem stała szkoła, a za nauczycielką dom”.