Jak nauczyć dziecka rozpoznawać niebezpiecznych obcych

Ciągłe doniesienia o porwaniach i niemożliwość pilnowania dziecka 24/7 sprawiają, że „niebezpieczni obcy” są w myślach rodziców. Nie da się chronić w 100%, ale można nauczyć dziecko, na co uważać, co unikać i jak reagować, by zredukować ryzyko.

Instrukcje

  1. Zasada rodziny: wiadomo, gdzie dziecko i z kim. Dziecko ma znać numery: służbowy, komórkowy, domowy, oraz adres – by poinformować o zmianie planów.
  2. Wyjaśnij, kim jest obcy. Obcy = każdy, kogo dziecko nie zna. Niebezpieczni obcy nie wyglądają jak złowrogowie z filmów – często zachowują się miło i przyjaźnie, by przyciągnąć dziecko.
  3. Hasło rodzinne (code word). Słowo, które użyje zaufany obcy (np. sąsiad), jeśli musiałby zabrać dziecko w nagłej sytuacji. Słowo trudne do zgadnięcia, dziecko trzyma je w tajemnicy (Children's Hospital of Pittsburgh).
  4. Zachowania ostrzegawcze. Obcy prosi o pomoc, o trzymanie tajemnicy, o coś bez zgody rodziców. Dziecko ma uważać na każdego, kto sprawia mu dyskomfort (National Crime Prevention Association).
  5. Reakcja „Nie, Uciekaj, Krzycz, Opowiedz”. Mówi „Nie”, ucieka, krzyczy najgłośniej jak potrafi, opowiada zaufanemu dorosłemu (NCPA).
  6. Bezpieczni obcy. Czasem osoba, od której dziecko będzie musiało poprosić o pomoc, też będzie obcą – ale są bezpieczni: policjanci, strażacy.
  7. Symulacje (role-play). Scenariusze: obcy szuka szczeniaka, podejmuje dziecko w drodze do domu, udaje, że rodzic jest ranny/chory.
  8. Otwarty dialog. Dziecko wie, że może przyjść z każdym problemem bezpieczeństwa.

Previous:

Next: