• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Padaczka: typy, objawy i leczenie

Strona 1

Padaczka: typy, objawy i leczenie

Napad padaczkowy nastaje gwałtownie. Rzadko daje sygnały. Osoba nie wie, że nastąpi – chyba że miała już napady. Objawy mogą być dramatyczne (tzw. wielki napad – grand mal) lub tak łagodne, że kilka sekund utraty przytomności przechodzi niezauważone (mały napad – petit mal / absence).

Napady mają wiele form

Istnieje ponad 20 typów napadów, różniących się miejscem błędnego rozładowania elektrycznego w mózgu i zasięgiem „burzy mózgowej”. Jeśli błąd dotyczy obszaru sterującego kończyną – tylko ta drga. Jeśli wizji lub słuchu – halucynacje. Jeśli układu limbicznego (emocje) – hysteria, lęk. To tzw. napady cząstkowe (focal).

Zazwyczaj ludzie wiedzą, że mają padaczkę – chorobą często od urodzenia. Noszą bransoletki Medycznego Alertu i leki przeciwpadaczkowe (klonopin, depakine). Wiedzą, co robić. Nie trzeba wozić ich na SOR przy każdym napadzie.

Objawy wielkiego lub cząstkowego napadu:

• Gwałtowna utrata przytomności z upadkiem
• Sztywność ciała, potem niekontrolowane skurcze, drgania
• Oczy zawrócone do góry
• Twarz i wargi sinieje
• Pienia się u ust lub ślina
• Niekontrolowane oddawanie moczu/stolca
• Przegryzienie języka
• Chwilowe zatrzymanie oddechu

Napad trwa do 90 sekund.

Strona 2

Dlaczego napady?

Pierwsza pomoc

Epilepsja to choroba układu nerwowego z gwałtownym, nietypowym rozładowaniem elektrycznym w mózgu. To powoduje „zakłócenie” normalnej pracy mózgu, widoczne jako powtarzające się napady. Cechą jest gwałtowne nastąpienie. Mruganie światła lub niedosyp mogą wywołać napad.

Przyczyny napadów (oprócz epilepsji):

• Wysoka gorączka
• Uraz głowy
• Odstawienie alkoholu
• Używanie/odstawienie narkotyków
• Guzy mózgu
• Trucizny
• Porażenie prądem
• Przeoddychanie
• Szok (niedotlenienie mózgu)
• Hipotensja (bardzo niskie ciśnienie)
• Hipoksja (zmniejszone tlenienie krewi)
• Hipoglikemia (niski cukier), zwłaszcza u cukrzyków

Zagrożenia napadem

Same napady nie są niebezpieczne, chyba że wystąpiły po raz pierwszy u zdrowej osoby. Ale ze względu na możliwą przyczynę zasadzkową, trzeba zawieźć na SOR po napadzie.

Drugie zagrożenie – środowiskowe. Upadek na twardą podłogę – uraz głowy. Napad podczas pływania – ryzyko tonięcia. Napad za kierownicą – poważne konsekwencje. Jeśli napad trwa dłużej niż 5 minut – ryzyko uszkodzenia serca, nerek, mózgu.

Dlatego warto znać historię chorób współpodróżnych, pamiętać o lekach, wiedzieć, jak dać pierwszą pomoc.

Czekając na koniec napadu: „NIE WOLNO”

Podczas napadu możesz tylko odsunąć meble. Możesz luźno ubrań i pomóc delikatnie sięść podczas upadku.

Ale jest wiele rzeczy, których NIE WOLNO robić:

• Próbujesz utrzymać osobę – możesz spowodować rozerwanie mięśni lub złamanie kości.
• Wsuwasz cokolwiek między zęby – złamane zęby lub Twój palec.
• Lejesz lodową wodą – nie pomoże, a może zadławić!

Strona 3

Zanim nakleisz plastra

Często mówi się, że wsuwanie ołówka lub patyczka między zęby zapobiega przegryzieniu języka. Błąd. Choć to standard w edukacji i filmach, ta metoda nic nie daje. Najgorsze – osoba przegryzie język i będzie krwawić. Jeśli włożysz ołówek, może go złamać i połknąć fragment.

Po napadzie: opieka po zakończeniu

1. Zadzwoń po pomoc. Jeśli możesz, nie opuszczaj ofiary (na wypadek komplikacji).
2. Sprawdź bransoletkę/oznacznik Medycznego Alertu, jeśli to nie bliski. Może to epileptyk lub inna choroba wymagająca specyficznej pomocy. Przekaż info ratownikom.
3. Sprawdź oddech. Jeśli nadal nie dycha lub trudno – resuscytacja ustno-ustna.
4. Gdy osoba wraca do siebie – nie przerażaj, nie pytaj, nie panikuj. Niech odpocznie. Po napadzie może być zdenerwowana, senna, a nawet agresywna. To normalne.
5. Przełóż głowę (lub całe ciało) na bok, by zapobiec zadławieniu przy wymiotach.
6. Sprawdź, czy wokół ust nie ma oparzeń – mogłyby wskazywać na zatrucie.
7. Ofiara może zasnąć głęboko, nawet chrapić. To normalne, nieprzerażające.

Auć!

Jeśli dziecko zaczyna napady w trakcie odpy, świnki itp., może to oznaczać poważne problemy układu nerwowego. Natychmiast zadzwoń do pediatry.

Napady u dzieci

Choć napady u dzieci są najstraszniejsze, po nich są stosunkowo niegroźne. W dzieciństwie mogą objawiać się pierwsze znaki epilepsji. Wysoka gorączka lub silne zaburzenia żołądkowe też wywołują napady. Mogą być skutkiem gorączki reumatycznej.

Kluczowe: przy pierwszym obserwowanym napadzie natychmiast udaj się do lekarza. Może to być objaw choroby, konieczne leki.

Pierwsza pomoc jak u dorosłych – z jednym wyjątkiem. Jeśli przyczyna to wysoka gorączka, zrób to:

1. Po napadzie daj dziecku ibuprofen lub paracetamol dla dzieci (bez aspiryny – ryzyko zespołu Reye’a).
2. Obmyj ciepłą wodą (zimna mniej uspokaja).
3. Nigdy nie kładź dziecka w wannie – przy kolejnym napadzie zatonie!

Te trzy kroki obniżą gorączkę bez niebezpiecznych skutków, zmniejszając ryzyko powtórnego napadu.