Dlaczego dzieci jedzą włosy? Trichotillomania, pika i poszukiwanie bodźców sensorycznych

Jadanie włosów (trichofagia) zazwyczaj wynika z jednego z czterech sterowników. Identyfikacja przyczyny kieruje reakcją.

1. Trichotillomania (Zaburzenie wyrywania włosów)

  • Nawyżący popęd wyrywania włosów (skóra głowy, brwi, rzęsy); może jeść wyryte włosy.
  • Spektrum ZOCh; początek często 9–13 r.ż., ale może zacząć się wcześniej.
  • Działanie: Pediatra → skierowanie do terapeuty CBT specjalizującego się w BFRB (ciałonachwane zachowania powtarzalne).

2. Poszukiwanie sensoryczne / Regulacja ustna

  • Dziecko chce bodźców dotykowych/ustnych; tekstura włosów to zaspokaja.
  • Często współwystępuje z gryzieniem koszulek, ołówków, paznokci.
  • Działanie: Ocena SI (Integracja Sensoryczna); bezpieczne alternatywy (chewelry, rurki silikonowe, przekąski chrupiące).

3. Faza eksploracyjna (Maluchy)

  • Wkładanie wszystkiego do ust to norma rozwojowa 6–18 m-c.
  • Włosy dostępne, odkręcone, ciekawe.
  • Działanie: Przekierowanie, skrócenie włosów, nadzór; zazwyczaj samo ustępuje.

4. Niedobory odżywcze (Rzadkie)

  • Niedobór żelaza lub cynku → pika (pragnienie niespożywcze).
  • Działanie: Badania krwi, jeśli zachowanie utrudnia + inne znaki (błędota, zmęczenie, wybieranie jedzenia).

Natychmiastowe kroki bezpieczeństwa

  • Kłęby włosów (trichobezoary) mogą powodować niedrożność jelit – do SOR przy wymiotach, bólu brzucha, zaparciu.
  • Włosy związane/krótkie; paznokcie obcięte.

Czego NIE robić

  • Wstydzić, karać, szantażować („Jak przestaniesz, dostaniesz…”).
  • Ignorować, jeśli utrudnia >4 tyg. lub powoduje krzywdy fizyczne.

Większość jadania włosów to benigna eksploracja lub regulacja sensoryczna. Utrudniające przypadki zasługują na oczu specjalisty – nie na winy rodzica.

Previous:

Next: