Radzenie sobie z zręcznikami

Myślę, że najtrudniejszą sytuacją dla rodzica jest widzenie cierpiącego dziecka i nieumiejętność wsadzenia się w problem i go rozwiązania. Chwalę Twoje działania w tym przypadku. Kiedy drwinienie i nazywanie przekracza granicę, by stać się fizycznym, rodzice muszą działać.

Gdy syn wraca do domu zdenerwowany, polecam po prostu słuchać wylania jego nagromadzonych emocji. Nie próbuj wyciskać szczegółów ani krytykować, jak obsłużono sytuację. Gdy wylanie ustanie i syn wydaje się spokojny i panujący nad sobą, przeanalizuj incydent. Poproś o szczegóły i spróbuj zidentyfikować pozytywne rzeczy, które syn zrobił, by zignorować lub uniknąć konfrontacji. Zapytaj, co chce zrobić z incydentem, podkreślając, że tak długo, jak nie ma zagrożenia fizycznym, on może decydować. Jeśli incydent skutkuje krzywdzaniem fizycznym, musisz to zgłosić.

Zapytaj, jak chce, byś wesprzeła jego plan. Choć trudno puścić go spróbować strategii innej niż ta, którą wybrałabyś Ty, ważne, by zrozumiał, że masz zaufanie, że znajdzie sposób na poprawę sytuacji.

Zachęcaj syna do informowania personelu szkoły o problemie. Dyscyplina nie zawsze jest odpowiedzią. Jeśli Twoja szkoła ma program mediacji lub rozwiązywania konfliktów, poproś syna, by dowiedział się, jak działają, i rozważył prośbę o pomoc. Te programy zazwyczaj cieszą się większą akceptacją rówieśników niż donosicielstwo czy interwencja rodziców.

Chwalę relację, jaką widocznie masz z synem. Ma otwartą komunikację i wsparcie. Niech dołączy do Ciebie w rozwiązywaniu problemu i oboje poczujecie większą kontrolę nad sytuacją.

Previous:

Next: