Zapobieganie problemom przez zrozumienie, komunikację i modelowanie

Zapobieganie problemom przez zrozumienie, komunikację i modelowanie

Aby zapobiec problemom behawioralnym, musicie zrozumieć punkt widzenia dziecka, potrafić się z nim komunikować i modelować zachowanie, które chcecie widzieć. Porozmawiajmy o modelowaniu zachowań.

O modelowaniu jest taka rzecz: nie musicie decydować o rozpoczęciu modelowania zachowań, już to robicie. Po prostu musicie zrozumieć, co modelujecie teraz, i zdecydować, co chcecie modelować w przyszłości. Moi rodzice, po prostu będąc sobą, modelowali bardzo silną etykę pracy, zainteresowanie i radość z tego, czym się zajmowali. Nauczyłam się, że ważne jest robienie pracy, która daje poczucie wartości, i nauczyłam się ciężko pracować nad swoją pracą. Nie pamiętam, by mówili mi to – słowami. Mówili mi to codziennie, po prostu tym, jak żyli swoje życie.

Jednym z najskuteczniejszych sposobów na to, by dziecko było dobrze wychowane, jest modelowanie właściwego zachowania. To, co robicie, i to, kim jesteście, wchłonie się w końcu. (Proszę pamiętać, że modelowanie to proces codzienny, a niektóre rezultaty możecie nie w pełni zobaczyć przez lata. Pięćdziesiąt lat później Wasza starzejąca się córka będzie mówić: „Moi rodzice nauczyli mnie wszystkiego, co wiem.”)

Słowa, którymi wychowujemy

Modelowanie zachowań oznacza demonstrowanie, poprzez codzienne działania, rodzaju zachowania, które oczekujecie od dzieci. (Wymaga to pewnej dawki własnej dyscypliny.)

To dobry pomysł!

Jeśli zmagacie się z pewnym problemem lub zachowaniem, nie kłamcie o tym i nie ukrywajcie przed dzieckiem. Walka jest ważną częścią procesu i uczycie go, że, choć nie jesteście doskonali, ciężko pracujecie nad doskonaleniem siebie.

To dobry pomysł!

Modelujcie skuteczne i odpowiednie umiejętności mówienia i słuchania. „Nie ty *&%$-aj do mnie tak, młoda pani!” nie przejdzie. Pracujcie nad tym. Rodzina, która dobrze się komunikuje, ma mniej problemów niż ta, która nie.

Negatywne modelowanie

Modelowanie działa i w drugą stronę. Jeśli modelujecie nieprawidłowe zachowanie, nie ma większego znaczenia, co mówicie. Zapomnijcie „Rób co mówię, nie rób co ja” – czyny głośniej mówią niż słowa. Oznacza to, że jeśli chcecie, by dziecko pozbyło się brzydkiego języka, musicie sami modelować dobry język. Wiem, co z przypadkowym przekleństwem, które Wam wypada z ust? Moja najlepsza przyjaciółka Tilla, jej mama zawsze poleca to podejście: Nauczcie dzieci różnicy między „słowami domowymi” a „słowami publicznymi”. „Słowa domowe” czasem mogą być złowieszczymi słowami (sprawiają, że ludzie się denerwują, gdy je usłyszą) i mogą sprawić kłopot, jeśli użyjemy ich poza domem.

To oczywiście kwestia podejścia rodziny. Inne rodziny nigdy nie chcą słyszeć przekleństw. Mogą to jawne uwzględnić w swoim oświadczeniu wartości rodzinnych.

To Złota Zasada

Modelowanie zachowań sprowadza się do jednej zasady: Bądźcie tym, kim chcecie, by Wasze dzieci naśladowały. Bądźcie przejmującymi, a dzieci nauczą się przejmuowania. To proste, naprawdę.