Zalety stosowania kary w kształtowaniu zachowania – perspektywa behawioralna

Kara w psychologii behawioralnej to konsekwencja występująca po reakcji operantnej, która zmniejsza tendencję do powtarzania tego zachowania. Reakcja operantna to zachowanie modyfikowalne przez konsekwencje (University of Iowa). Kara może być dodatnia (dodanie bodźca nieprzyjemnego) lub ujemna (odebranie bodźca przyjemnego).

Zatrzymywanie zachowania

Główna zaleta: kara może zatrzymać niechciane zachowanie w przyszłości – pod warunkiem prawidłowego zastosowania. Jeśli dostarczona poprawnie, usuwa niepożądane zachowanie niemal całkowicie. To łatsza alternatywa niż modyfikacja pozytywna, gdzie efekty nie są natychmiastowe i wymagają dużo czasu i energii, mówi Shannon Wolf, M.Ed.

Szansa na naukę

Kara stymuluje uczenie się. Bodziec awersyjny (karzący) daje jasną granicę: akceptowalne vs nieakceptowalne, bezpieczne vs niebezpieczne. Przykład: policzek za wejście na ulicę bez rozglądania uczy dziecko nie powtarzać tego. Ważne: nauczyć to za pierwszym razem.

Przykład dla innych

Inne dzieci też korzystają. Jeśli kara zostanie zastosowana publicznie, inne dzieci dowiadują się o konsekwencjach niepożądanego zachowania i rzadziej je powtarzają (efekt modelowania).

Zapobieganie (Deterrence)

Zasada zastosowana w karze śmierci: groźba karą ma odstraszać innych. W USA wzrost stosowania kary śmierci w 1993-1999 korelował ze spadkiem zamordowań z 24 526 do 15 522 rocznie (Capital Punishment UK). Dane obejmują zabójstwa i nieumyślne zabicie.

Uwaga: artykuł przedstawia perspektywę behawioralną; współczesna psychologia rozwojowa kładzie nacisk na pozytywne wzmocnienie i relację z dzieckiem.