• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

10 sposobów radzenia sobie z napadami złości

Napady złości są nieuniknioną częścią bycia rodzicem. Chociaż nie ma sposobu, aby im zapobiec, istnieją sposoby, aby uspokoić dziecko, gdy jest w ferworze emocjonalnego zamętu. Czytaj dalej, aby uzyskać 10 porad na temat napadów złości, które oszczędzają zdrowie psychiczne, i nie zapomnij zostawić komentarza z własnymi sztuczkami!

Zachowaj spokój Kiedy Twoje dziecko zacznie krzyczeć, kopać lub sinieć, postaraj się zachować spokój. Twój maluch już stracił kontrolę nad sobą; on potrzebuje twojej kontroli.

Nie krzycz Możesz odczuwać pokusę, by odwzajemnić krzyki swojego malucha własnymi wrzaskami. Ale widzenie twojego gniewu, kiedy ma już dość własnego, bez wątpienia doprowadzi twoje dziecko jeszcze bardziej do przepaści. Twoje własne wrzaski będą miały tendencję do przedłużania napadu złości Twojego dziecka, ponieważ będą go wywoływać raz za razem.

Nie próbuj rozumować Nie zawracaj sobie głowy próbami rozumowania swojego dziecka, gdy ma napad złości. Żaden maluch nie może słuchać rozsądku, gdy zostanie złapany w wir napadu złości.

Ignoruj ​​​​napad złości O ile Twoje dziecko nie skrzywdzi siebie lub innych lub zepsuje coś, prawdopodobnie powinieneś po prostu ignorować napad złości, dopóki nie zniknie. Jeśli twoja obecność wydaje się pogarszać napad złości twojego malucha lub wpadasz w złość i nie możesz już tego znieść, wyjdź z pokoju.

Unikaj tworzenia scen Staraj się unikać długich, przeciągających się scen, w których błagasz, przekupujesz, namawiasz lub nakazujesz dziecku odzyskać kontrolę nad sobą. Jeśli pozwolisz, by napad złości stał się wielką sceną, nagrodzisz swoje dziecko „zbyt dużą” uwagą. (Czasami przyciągnięcie nawet negatywnej uwagi jest lepsze niż jej brak.) Tworzenie sceny nie tylko przedłuży napad złości, ale może wywołać powtarzanie występów w najbliższej przyszłości. Jeśli jednak odmówisz swojemu zwariowanemu maluchowi widowni, odwoła przedstawienie tak szybko, jak będzie to możliwe.

Przekaż swój gniew Kiedy twoje rozumienie poprawi się, wyjaśnij, że jego napady złości wpędzają cię w złość (jeśli naprawdę się denerwujesz). Powiedz, że chociaż chciałbyś zostać, nie chcesz być w tym samym pokoju, kiedy on wymyka się spod kontroli i jesteś na niego zły. Ponownie, wyjaśnij, że nadal kochasz swoje dziecko, nawet gdy jesteś na niego zły.

Bądź głupi Jeśli chcesz przerwać napad złości, spróbuj powiedzieć dziecku coś głupiego lub zrobić mu śmieszną minę. Szczególnie uparty maluch będzie próbował utrzymać swój gniew, ale nie będzie to łatwe. Chociaż Twój maluch może jeszcze nie chcieć puścić gniewu, nie może jednocześnie śmiać się i wpadać w złość.

Nie poddawaj się Nigdy nie dawaj dziecku łapówek ani nie poddawaj się limitowi, który ustaliłeś, tylko po to, by uciszyć napad złości. (Nawet jeśli zdajesz sobie sprawę, że wyznaczony przez Ciebie limit jest nierozsądny, trzymaj się mocno. Zawsze możesz później przeprosić za swoją nieracjonalność, ale pozostań nierozsądny jeszcze przez jakiś czas po zakończeniu napadu złości).

Jeśli nagrodzisz napad złości, ułożysz swoje dziecko jak jeden z psów Pawłowa. Za każdym razem, gdy maluch czegoś chce, będzie trochę pasował. Więc nie kupuj dziecku cukierków, których ona chciała, tylko dlatego, że robi małą scenę — albo nawet wielką awanturę. Zamiast tego spróbuj zademonstrować, że napad złości nie ma na ciebie żadnego wpływu. Nie zmieni to ani trochę.

Nie karz swojego dziecka Napad złości nie powinien mieć żadnych konsekwencji, pozytywnych ani negatywnych. To się dzieje, a potem jest po wszystkim. Życie toczy się dalej.

Uzasadnienie tej zasady jest proste:napady złości należy traktować jak uderzenia zwalniające. Możesz zwolnić i złagodzić je na sekundę, ale potem natychmiast wracasz do prędkości. Nie mają nad tobą żadnej trwałej władzy.

Poza tym, jeśli twoje dziecko jest poza kontrolą, to jest poza kontrolą. Czy to naprawdę przestępstwo podlegające karze? Prawdopodobnie nie. Sam napad złości jest prawdopodobnie wystarczająco przerażający i karzący dla twojego dziecka, bez konieczności dodawania do niego kolejnej kary.

Bądź bezpieczny Nigdy nie zamykaj malucha w pokoju, aby go zdyscyplinować lub uspokoić napad złości. Ta przymusowa separacja nie tylko prawdopodobnie wywoła histerię, ale także uniemożliwi dziecku zadośćuczynienie za złe zachowanie:powrót do ciebie i przeprosiny.